15. bölüm · Son Bahar

Sessiz Mucize

Aybüke Boyraz

Bölümler
1 Başlangıç 2 Kaderin Koridoru 3 Yağmurun Altındaki Sözler 4 Kırılan Kalp 5 Yarım Kalan Çocukluk 6 Nefes Arasında 7 Gerçeklerle Baş Başa 8 İki Ateş Arasında 9 Son Karar 10 Son Bakış 11 Yaralı Dönüş 12 Bekleyiş 13 Umuda Açılan Kapı 14 Sessiz Mucize 15 Yanında 16 İlk Adım 17 Kapanan Kapılar 18 Her Cevap Aynıydı 19 Hafızanın Ötesinde 20 Döndüğüm Yer Sendin 21 Yan Yana 22 Eski Defterler 23 Güvenin Sınavı 24 Evim Sensin 25 Sonsuzluğa İlk Adım 26 Aynı Yolda 27 Yeni Bir Sayfa 28 Mutluluğun Ötesinde 29 Gecenin Teşhisi 30 Yükün Ağırlığı 31 Kırılan Zırh 32 Aşkın Teşhisi 33 Göğüsümdeki Huzur 34 Beklenmedik Misafir 35 Küllerden Doğacak Gelecek 36 Olacaklardan Habersiz 37 Nabız Sınırı 38 Zırhların Ötesinde 39 En Zor Teşhis 40 Atış Alanındaki Fırtına 41 Sirenlerin Ardındaki Sır 42 Kritik Müdahale 43 Ölüme Bir Adım 44 Lavanta Ve Gün Işığı 45 Anne Vasiyeti 46 5 Dakika Daha 47 Bekleyiş 48 İlk Karşılaşma 49 Baba Olmak 50 Yuvaya İlk Adım 51 Asıl Savaş 52 İlk Kelime 53 Bir Bütün 54 Boğuk Düşüncelerle Baş Başa 55 Gün doğumu 56 Gece Yarısı Kaçamağı 57 Sınırda Kırılma 58 Sınırda Barut Kokusu 59 Yaralı Savaşçı 60 Soyunma Odasında Patlama 61 Baş Başa 62 Kapanan Hesap 63 Yeni Bir Sayfa 64 "Mezarını Derin Kazadır" 65 Kopuş Noktası 66 Dönüm Noktası 67 Geri Adım Yok 68 Burada Kural Yok 69 Kumsaldaki sığınak 70 Gece Kaçamağı 71 Herşeyden Habersiz 72 Sona Bir Adım 73 Yarım Kalan Hayatlar

13. Bölüm – Yaşamın Kıyısında

Alex hâlâ buradaydı.

Violet, yoğun bakım odasının camının ardından onu izlemeye devam etti.

Monitörden yükselen düzenli bip sesleri, saatlerdir ilk kez ona umut veriyordu.

Tam o sırada yoğun bakımın kapısı açıldı.

Başhekim dışarı çıktı.

"Rodriguez."

Violet hemen ona döndü.

"Nasıl?"

"Hayati tehlikeyi atlattı."

Violet'in omuzları hafifçe düştü.

Sanki günlerdir taşıdığı yükün küçük bir kısmı omuzlarından inmişti.

"Ama..."

Başhekim cümlesini tamamladı.

"Henüz kendine gelmedi."

Violet başını salladı.

"Ne kadar sürer?"

"Bunu kimse kesin olarak söyleyemez."

Başhekim birkaç saniye sustu.

"Bazen saatler... Bazen daha uzun."

Violet, camın ardından Alex'e baktı.

"Uyanacak."

Başhekim onun kararlılığını görünce hafifçe gülümsedi.

"Ben de öyle umuyorum."

Başhekim uzaklaştıktan sonra koridor yeniden sessizliğe gömüldü.

Violet, yoğun bakım odasına girmek için izin istedi.

Koruyucu önlüğünü giydi.

Kapıyı yavaşça açıp içeri girdi.

Odadaki tek ses, monitörlerin düzenli ritmiydi.

Alex'in yüzü solgundu.

Omzundaki ve göğsündeki bandajlar hâlâ yeniydi.

Violet yatağın yanındaki sandalyeye oturdu.

Titreyen eliyle Alex'in elini tuttu.

"Soğuk..."

diye fısıldadı.

Parmaklarını biraz daha sıktı.

"Sen bana söz vermiştin."

Sessizlik...

"Geri döneceğini söylemiştin."

Gözlerinden bir damla yaş süzüldü.

"Ben de hâlâ sözümü tutuyorum."

Başını eğdi.

"Buradayım."

Dakikalar geçti.

Alex'ten hiçbir tepki gelmedi.

Violet ayağa kalkmaya hazırlanırken...

Elinin altında hafif bir hareket hissetti.

Bir an donup kaldı.

Yavaşça Alex'in yüzüne baktı.

"Alex?"

Alex'in kaşları çok hafif çatıldı.

Ardından parmakları tekrar kıpırdadı.

Violet'in nefesi kesildi.

Hemen kapıya döndü.

"Doktor!"

Görevli doktor ve hemşireler hızla içeri girdi.

Doktor Alex'in göz kapaklarına ışık tuttu.

"Nörolojik tepkileri dönüyor."

Violet heyecanla Alex'e baktı.

"Beni duyuyor musun?"

Birkaç saniye...

Alex'in kirpikleri hafifçe titredi.

Sonra büyük bir çabayla gözlerini aralamaya çalıştı.

Parlak ışık gözlerini rahatsız ediyordu.

İlk gördüğü siluet, başucunda duran Violet oldu.

Alex'in dudakları güçlükle kıpırdadı.

"...Doktor..."

Violet'in gözlerinden yaşlar süzüldü.

Bu kez korkudan değil...

Tarifi mümkün olmayan bir mutluluktandı.

"Döndün..."

Alex yorgun bir gülümsemeyle ona baktı.

"Sana... Söz vermiştim."

Violet, Alex'in elini iki eliyle kavradı.

"Bir daha bana böyle korku yaşatma."

Alex cevap vermeye çalıştı ama yorgunluğu buna izin vermedi.

Gözlerini yeniden kapattı.

Doktor, Violet'e dönerek sakin bir sesle konuştu.

"Merak etmeyin. Bu normal. Yeniden uykuya dalacak. Ama en önemlisi..."

Doktor hafifçe gülümsedi.

"Artık bizimle."

Violet, Alex'in elini bırakmadı.

Çünkü bu kez biliyordu...

Artık bekleyiş bitmişti.