61. bölüm · Sırdan düğüm

Sadece adem

Mabell .

Adem anlatım;
" Baba yapma , annemin canı acıyor . Uf oldu her yeri " diye ağlayarak , babamın ayağına kapandım . Annemi daha fazla dövmesin diye babama yalvarıyordum . Babam ayağıyla beni itip , bir kenara fırlattı . Annem bağırdı , bana doğru gelip boğazıma yapıştı " Ben sana ne dedim , bir daha o kadını korumıycaksın . Karışmıycaksın , yoksa seni de öldürürüm " dedi , o korkutucu sesiyle . Ellerim , boğazımı sıkan eli engellemeye çalışıyordu ama ne fayda o benden çok güçlüydü . Annem , babamın elinden beni kurtarmaya çalıştı " Yalvarırım cüneyt , yapma oğlumuz o " diye , bağırdı defalarca . Gözlerim kapanacakken , beni yine çöpmüşüm gibi bir kenara fırlattı . Nefes almaya çalışırken annem bir anda üzerime kapandı , babam her ney attıysa bana annem önüme siper olup buna engel olmuştu . Etrafa kırılan camlar sıçrarken ben daha annemin yarasına bakamadan , babam beni annemin elinden aldı .
Kucağında ona vurup inmeye çalıştım " Bırak anneme , gidicem . Bırak beni pis canavar !" diye bağırdım , annem acı içinde peşimizden geldi . Tek istediğim , ardımda bıraktığım odadaki kanın ona ait olmamasıydı . Annem " cüneyt yalvarırım bırak oğlumu . Git evimizden " diye, bağırdı ama babam dinlemedi . Bir odaya girip , beni içeriye fırlattı . Karanlık bir odaydı , ayağa kalkmamla kapıyı kapatıp üzerime kilitledi . Koşarak kapıya gidip yumrukladım " Baba , anneme bir şey yapma " diye defalarca bağırdım . Annemin çığlıkları , odamı doldururken ben sadece ağlayarak bağırdım . Yumrukladığım kapının , kırılmasını ümit ettim . " Öldürücem seni , anneme bir daha vuramıycan duydun mu beni ? Annemi kurtarıcam senden , çok güçlü olucam .Güçlü olucam ama senin gibi canavar olmıycam . Senden nefret ediyorum " diye , ağızım çıktığı kadar bağırdım . Bağırışlarıma son verince , sadece sessizlik oldu . Ne annemin çığlığı nede o adamın iğrenç sesi vardı . Gitti diye sevinip kapıya tekrar vurdum " Anne ! kapıyı aç . " diye , feryat ettim ama hiçbir ses yoktu . Biraz zaman geçtikten sonra evde bir kadın çığlık attı . Bağırışıma gelip , kapıyı açtı .Kapıyı açan , bizim komşumuz selin ablaydı . Beni görünce , ağlayışı arttı . " Selin abla annem nerde ?" diyince , eliyle ağzını kapattı. Koşarak annemi en son bıraktığım salona koştum , selin abla bana engel olmaya çalışınca adımlarım hızlandı . Kapıdan içeriyi görünce , Dondum . O adamın eli sanki yine boynumda yerini aldı . Ne nefes alabildim nede ayakta durabildim . Titreyen dizlerimle , yerde kanlar içinde olan annemin yanına çömeldim . Gözlerim önümü puslu görüyordu , dolan yaşlardan ötürü . Elim gözleri açık olan annemin suratına gitti .Titreyen ellerimi kanlı suratında gezdirdim " Anne... " dedim , sesim dahi titriyordu . "Annem , çok soğuksun . Yerde yatma , üşmüşsün . O canavar gitmiş , güvendeyiz anne . Kalk odamıza gidelim " dedim , arkamda kalabalık artıyor sesler çoğalıyordu ama benim annem suskundu . Sesini duymak istediğim tek kadın kapıya doğru bakıyor tek bir çıt çıkarmıyordu . Elini tuttum " Anne tırnakların da morarmış , bekleme o adımın yolunu gelmiycek merak etme anne kalk . Gelirse ben seni koruycam , söz o adamdan seni koruycam " dedim ama annem gözünü bile kırpmıyordu . Arkadan biri gelip , kolumu tuttu " Yavrum kalk , annen iyi değil . Ona doktorlar bakıcak , biz seninle parka gidelim " dedi , ağlayan kadın . Kolumu çekip , anneme sarıldım . " Bırakmam annemi , gitmiycem hiçbir yere . Canavar anneme uf yapmış , ben onu iyleştiricem . Annem hep öyle diyo , sen öpersen geçer diyo . Ben öpünce geçicek , siz gidin " diye , bağırdım onlara . Kadın öylece kaldı , kafamı kaldırıp anneme baktım , suratı morarmıştı . Avuçlarımı üfleyif ısıttım , annemin buz gibi tenine koyup ısıtmaya çalıştım . Suratındaki yarayı öptüm , Karnında kanayan yarayı da öptüm . Ellerindeki bıcak kesiklerini de öptüm , dönüp gözlerine baktım ellini tuttum ama o tutmadı " anne , geçti dimi ?" dedim ama yine cevap vermedi . Ambulansın sesi geldi , içeri bir dünya insan gelip annemden beni ayırmaya çalıştılar . İzin vermedim annemi asla bırakmadım , o beni asla bırakmazdı bende onu bırakmam . Onca sesin arasından , kalın bir ses duyuldu " çekilin " diyerek içeri girdi , yeşil formalı kafasında bere olan bir abi . Yavaş adımlarla yanıma geldi " Evlat anneni almaları gerek " diyince , başımı salladım ağlayarak . Adam ifadesiz ve sertti " Annen gitti çocuk , anneni kaybettin . Annen cennete gitti " dedi , arkadan kadınlar adamı iğneleyici şekilde kendi aralarında konuşuyorlardı ama adamın umrunda dahi değildi . " Annem gitmedi , bak burda . Gözleri açık annemin o sadece yoruldu " dedim , anneme bakıp . Adam " Annen sen böyle konuşunca acı çekiyor , onu ablalar götürsünki canı daha çok acımasın . Sen anneni bu şekilde korursun küçük " dedi , başımı hayır anlamında sallayıp ağlamaya devam ettim . " Annemi benden alırlarsa koruyamam , bırakmıycam annemi " dedim , bağırarak . Adam bir anda beni kucağına aldı , bağırdım vurmaya başladım ama o beni annemden aldı . Bir abla annemin gözlerini usulca kapattı " Hayır ! Annemin gözlerini kapamayın . Anne !" diye bağırdım , annemin o kıyamadığım suratına siyah bir poşet örttüler . O adam beni götürürken , arkamda yine bıraktığım anneme , sadece bağırarak baktım . Ben yine anneme yardım edemedim , kurtaramadım onu . Babamla boşandıklarını öğrendiğim o gece sevinçten havalara uçmuştum . O sevinçimin annemle son mutluluğum değil o günün son üzüntüm olduğunu sandım . Ben hayatta en sevdiğim insanı , 5 yaşımda gözlerimin önünde kaybettim . Her zerremden iğrendim , o adamın kanını taşıdığım için her gün ölmek için dua ettim . Annemin bir tane bile fotorafı yoktu , suratını sesini unutmamak için günlerce uyumadım . Özür dilerim anne ,seni unutmadım ama sesini ve yüzünü unuttum . Çok özür dilerim anne ben senin istediğin o hayalleri gerçekleştiremedim .
Boşandığın gün ki sevincini unutmak mümkün mü ? İlk defa paranı harcayabilmiş bana ve kendine bir adet dondurma almıştın . Erimiş diye yiyememiştik , anne biz o dondurmayı hiçbir zaman yiyemedik . Hayalini kurduğumuz o evi çalışıp alamadık , ben doktor olup seni iyi edicektim . Doktor olamadım anne , seni o gün iyi edemedim ben . Öldün anne , benden bir benlik alıp gittin . Senden sonra büyümek zorunda kaldım , şeyi fark ettim ben senin bebeğinmişim . Sen olmayınca , erken büyüdüm anne . Benim istediğim tek şey senin oğlun olmaktı . BEn şimdi sensiz , sadece ademım. Annesi elinden alınmış , annesiz bir adem.