SINIR 4

4. Bölüm: Kadim Gözler ve Gizli Yol
Çeşme başındaki o ilk karşılaşmanın ardından Meryem Ana, yabancı kadının ve kucağındaki masum bebeğin çaresizliğini derinden hissetmişti. Onları öylece ortada bırakmaya gönlü elvermedi. "Hadi gelin evladım," dedi şefkatli bir fısıltıyla, "gece ayazı bastırmadan sıcak bir çatı altına sokulun."
Meryem Ana’nın küçük, taş duvarlı ama içi sıcacık evine adım attıklarında peri, dış dünyada ilk defa güvende olduğunu hissetti. Yaşlı kadın mis kokulu tarhana çorbasından ikram etti, minik bebek için yumuşak bezler bulup sardı. Peri, insan formunda ilk defa yemek yemenin ve bir evin sıcaklığını hissetmenin şaşkınlığını yaşarken, Meryem Ana demli çayını yudumlayarak karşısına oturdu ve sakin ama derin bir sesle konuşmaya başladı:
"Biliyordum geleceğini..." dedi Meryem Ana, gözlerinde yılların yaşanmışlığı ve kadim bir ışıkla. "Daha dün gece rüyamda gördüm seni. Çatlamış toprakların üzerinde kanatlarını bırakıp insanlaşan, kollarında dünyayı değiştirecek masum bir yavru taşıyan göksel bir ruh... Korkma kızım, ben bu dünyanın taşını toprağını bildiğim kadar, gözle görünenin ötesindeki sırları da bilirim."
Peri, Meryem Ana'nın bu sözleri karşısında dondakaldı. İnsanların onları asla anlamayacağını düşünmüştü, oysa bu yaşlı kadının bakışlarında derin bir kabulleniş ve şefkat yatıyordu.
Ancak bu huzurlu sessizlik çok uzun sürmedi. Gece yarısına doğru, dışarıdan köyün sokaklarında yabancı ayak sesleri ve meşalelerin ışıkları belirdi. Muhtarın adamları arama başlatmışlardı. Kapıya yaklaşan sesleri duyan Meryem Ana hızla ayağa kalktı ve onları evin arka odasındaki gizli bir kapağa yönlendirdi. Eski, demir halkalı ahşap kapağı araladığında aşağıya doğru inen taş merdivenler karanlığa uzanıyordu.
Meryem Ana tünelin girişinde durdu, endişeli ama kararlı gözlerle perinin yüzüne baktı ve ellerini onun ellerinin üzerine koyarak fısıldadı:
"Emin misin kızım? Bu dünyada yaşamaya gerçekten hazır mısın? Bil ki bu kapıdan çıktıktan ve o tüneli geçtikten sonra, geriye dönüşün yok... Oradan bir daha asla çıkamazsın, o diyarın kapıları sana ebediyen kapanır."
Peri, arkasında bıraktığı yasak cennetin güvenliği ile kucağında tuttuğu masum bebeğin geleceği arasında bir saniye tereddüt etti. Sonra bebeğine sıkıca sarıldı; çünkü artık o, sadece bir peri değil, bir anneydi.
"Hazırım," dedi kararlı bir sesle.
"Bu yol, köyün altından geçerek dağın öte yanındaki eski vadiye çıkar," diye devam etti Meryem Ana. "Muhtar ve adamları burayı unutalı çok oldu. Oradan güvenle uzaklaşabilirsiniz. Ama unutma; önünde uzun ve çetin bir yol var. Sadece hayatta kalmakla kalmayacaksın; insanların kalbindeki o karanlıkla da savaşacaksın. Fakat kucağındaki o bebek, bu iki dünyanın kaderini birleştiren köprü olacak."
Peri, minnet dolu gözlerle yaşlı kadına sarıldı. Karanlık tünele adım atarken, arkalarında kalan evin sıcaklığı yavaş yavaş sessizliğe gömüldü. Önlerinde onları bekleyen o yeni ve bilinmez vadide, zihnindeki o büyük soru işareti hâlâ parlıyordu: Acaba bu kadim yolculuk gerçekten özgürlüğe mi çıkıyordu, yoksa evrenin onlar için yazdığı kaçınılmaz birer kader miydi?