•2• Sessiz Direniş

Merhaba meleğim...
Saniyeler, dakikalar, saatler hatta günler geçiyordu. Hislerimin peşinden gitmek istiyordum. O soğuk çizgiye rağmen varlığını hissediyordum sanki...
Test bana aksini söylese de senin var olduğunu biliyordum. Tekrar tekrar testler yapmak istedim. Belki test yanlıştı belki erken yapmıştım. Bahaneler üretiyordum senin varlığını kanıtlamak için.
Ve o an tekrar geldi elimde bir çubuk varlığını kanıtlamak için yalvarıyordum...
Yeniden o soğuk çizgiyi görmek ruhumu emiyordu sanki. Kabul etmemek için direndim tekrardan. Aynı döngü devam ediyordu. Bir tarafım kendimi kandırdığımı iddia etse de diğer yarım haykırıyordu varlığın için.
Ve ben haykıran tarafıma güveniyordum. Hiçbir bekleyişim bu kadar anlam taşımıyordu. Tüm dünya karşıma geçip hamile değilsin dese bile dünyayı karşıma alacak kadar emindim senin varlığından.
Hisler yalan söylemezdi meleğim; ben içimdeki o sese inanmaya ve her şeye rağmen senin peşinden gitmeye hazırdım.
Başka bir sebepten hastaneye gitmem gerekti yapılacak müdahale hamileler için riskliydi ve ben testlere rağmen şüphemden vazgeçmedim. Kan tahlilini vermiştim artık. Öğreneceğimden çok emindim. Kan tahlili yanılmazdı. Sonucu beklerken içim kıpır kıpırdı annecim.
Yengelerin senin varlığını öğrenmek için can atıyordu. Kan sonucunu beklemeden test alıp geldiler, yaptım ve sonuç negatifti. Yüzlerindeki o "bebek yok" ifadesini gördüğümde bile umudumu kaybetmedim. Belki de kaybetmek istemedim. Tüm olumsuzluklara karşı direniyordu hislerim...

Ve sonuç değişmemişti kan sonucum 4.13 gelmişti. Tıbben 5'in altı gebelik yok demekti. İşte o an gerçekten umudumu yitirmiştim. Kabullenmek istemediğim bir sonuçla karşı karşıya kalmıştım. Ama içimden bir ses hamilesin diye haykırmaya devam ediyordu susturamıyordum bu sesi.
Araştırmaya devam ettim sonuç netti 5'in altı negatifti. Sebepler aradım 4.13 çıkması aslında benim için olumluya işaretti ama çevreme inandıramadım. Daha önceki kan testlerimde hormonum 0.2 yken gebelik şüphem de 4.13 çıkması beni daha çok şüpheye düşürmüş ve heyecanlandırmıştı.
Sonuçlardaki açıkları, bir mantık boşluğunu aramaya başladım, sebepler bulmaya çalıştım. İçimdeki sese inanmak istiyordum, sana inanmak istiyordum meleğim. Sabırla beklemeye karar verdim. Hiç bu kadar zor olmamıştı sabretmek. Sonuç ne olursa olsun ben emindim senden. Bir kere hissetmiştim artık seni.