Önsöz: Bir Umudun Fısıltısı

Merhaba meleğim...
Sana hiç okuyamayacağın mektuplar yazmak için oturdum bu masaya. İçimde kopan ama kimsenin duymadığı o çığlığı, satırlara dökmekten başka çarem kalmadığı için...
Sen bu dünyaya çok kısa bir an dokundun ama kalbimde bıraktığın iz bir ömre bedel oldu. Bu sayfalar, sana hiç sarılamayan bir annenin fısıltılarıdır.
Seninle ilgili hayaller kurduğum o ilk günleri hatırlıyorum. Varlığını öğrendiğim an içimi kaplayan o taptaze heyecanı... Dünyanın en güzel hikayesi başlamıştı sanki benim için. Sana dokunacağım, kokunu içime çekeceğim günü beklemek, hayatımın en anlamlı bekleyişiydi.
Sonra bir an geldi ve zaman bizim için durdu. Sen karnımda sessizce kayıp gittiğinde, geriye anlatılması imkânsız bir boşluk kaldı. İnsanlar hayatlarına kaldıkları yerden devam ederken, ben senin var olduğun o kısa zaman diliminde takılı kaldım.
Şimdi bu satırları yazarken, her bir kelimede sana biraz daha sarılıyorum. Bu kitap, sana verilmiş sessiz bir söz; seni hiç unutmayacağımın ve sevgini hep kalbimde taşıyacağımın kanıtıdır...