Bölümler 22Şu an: Yanlış Kapı Doğru Ev(16.bölüm)
- 1 Okulun ilk günü1.279 kelime
- 2 Yanılgı1.269 kelime
- 3 Benim bir kardeşim var1.000 kelime
- 4 Hesaplaşma602 kelime
- 5 Habersiz taşınma545 kelime
- 6 Başıma geleceklerden habersiz588 kelime
- 7 Karanlığın İçinde: Sessiz Çığlık753 kelime
- 8 İlk karşılaşma711 kelime
- 9 Gözlerim kapanmadan önce891 kelime
- 10 O gece1.197 kelime
- 11 İki kardeş kavuştu1.033 kelime
- 12 Fırtına'nın Eşiğinde1.324 kelime
- 13 Eski dost yeni bela665 kelime
- 14 Geçmişin izleri960 kelime
- 15 Gördüğüm Manzara1.090 kelime
- 16 Karakter tanıtımı 1(düzenlenmiş)189 kelime
- 17 Yanlış Kapı Doğru Ev(16.bölüm)1.278 kelime · Okuduğun bölüm
- 18 Sabahın Sessizliği(17.bölüm)1.131 kelime
- 19 Kitap Güncellemesi92 kelime
- 20 O Gün Herşey Değişti(18.bölüm)1.489 kelime
- 21 Karakter tanıtımı 2211 kelime
- 22 Gerçekleşen Rüya(19.bölüm)958 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
(Zelihanın gözünden)
Farkında olmadan Berkin yanında uykuya dalmışım gözlerimi açtığımda yanımda değildi etrafa baktım bulamadım, lavabodan biraz önce çıktı ama anlamıyorum ben onun için neden bu kadar endişeleniyorum ki ve neden tanıdığım biriymiş gibi geliyor bana bugün kafam karışık gerçekten. Berk yatakta oturan düşünceli bana döndü.
_ Günaydın güzel uyuyabildin mi?
_ Nasıl sabah mı oldu ya günaydın derken
_ Ha yok lafın gelişi söyledim ama evet gün doğmak üzere aslında doktor geldi sen uyurken bir kaç saat önce taburcu olabilirsin dedi çok huzurlu uyuyordun senide uyandırmadım ama şimdi eve gitmemiz lazım yoksa hastanede yatıya kalıcaz
_ Yaaa kusuruma bakma yorgun olunca uykun derin oluyor benim yüzümden de eve gdiemedin saatlerdir bu arada sen aras ve gizemi gördün mü ortalıkta görünmüyorlarda
_ Yok ne kusuru önemli değil de bende hiç görmedim onları ben bir sorim sen burda kal
_ Tamam bekliyorum.
10 dk sonra saat 23:40
_ Eee ne oldu sordun mu nerdeler ?
_ Zeliha nasıl söylim bilmiyorum ama gizem ve Aras ikindiden sonra eve dönmüşler.
_ Eve mi dönmüşler? beni almadan mı
_Nasıl anlamadım ne demek istedin Zeliha
_ Yaa yabancı sayılmazsın ve. Onların evinde kalıyorum da
_ Ama neden orda kalıyorsun ki
_ Uzun hikaye de ben şimdi nasıl eve gidicem eve gidince yarın anlatırım her şeyi
_ Peki o zaman istersen senide birakim saatte geç oldu bu saatte tek başına gitme birazdan Veysi dayı gelir yani şoförümüz
_ Bişey olmaz ya sanada gece gece yük olmiyim şimdi
_ estağfurullah ne yükü Zeliha itiraz istemiyorum hadi çıkalım yavaştan veysi dayı dışarda bekliyordur. İnanamıyorum ailem desen kardeşimi kaybettim babamı hiç kazanamadım zaten şimdi kaybedim, ve aile bildiklerim dost bildiklerim beni burda beni tek başıma bırakıp öylece gittiler mi yani. Berk olmasa şimdi ben sokakta kalıcaktım o eve şimdi geri dönmeye cesaret edemiyorum yola çıkmıştık bile. Berk rahat etmem için önde şoförün yanında oturmuştu kibar ve nazik biriydi. Dur bi dk daha önce neden aklıma gelmedi gizemde numaram var ona yazabilirim evet beni neden tek başıma bıraktıklarını öğrenmem gerek.
Saat 00:15 (Instagram DM)
Zeliha: Gizem uyudun mu?
görüldü...
Zeliha: uyumamışsın anlaşılan mesajımı gördüğüne göre beni neden beklemediniz ki ikindi vaktinden sonra eve dönmüşsünüz
Yazıyor...
Gizem: Acaba neden belkidd hiç beklemeye değer biri olmadığın içindir
Zeliha: ne demek o gizem şimdi
Gizem: hiç bir şey yapmamış gibi, bilmiyormuş gibi yapma Zeliha
Zeliha: Ne yaptım ki ben şimdiye kadar size zarar mı verdim
Gizem: Kızım sen ikindi vaktinde ben hastane odasına giricektim kapı açıktı ne gorim bide Zeliha hanım bir günlük tanıdığı çocukla yan yana uyuyor abimde gördü tabi sinirlendi ve birdaha seninle konuşmak istemiyor bende dahil
Zeliha: Ben gerçekten farkında değildim uyuya kalmışım gizem yanlış anlaşılma yüzünden beni hayatınızdan silicekmisiniz ?
5dk önce görüldü...
yazıyor...
Gizem: Kardeşimle ve benimle birdaha konuşma Zeliha o sevgilinle mutluluklar sana kardeşimi rahatsız etmeyi aklından geçirme ve unutmadan eşyalarını topladık bahçe kapısının yanında alırsın seni evde istemiyoruz.
İlk önce kardeşimi ve babamı kaybettim şimdi de arkadaş dediklerimi. Bilmiyorum bir yanlış anlama yüzünden beni hayatlarından çıkardılar mı yani. Ama ben salağım işte insalara hep çabuk güveniyorum
(Berkin gözünden)
Arasların evine geldik arabadan tam çıkıcakken üzgün bir şekilde bana döndü ve.
_ Artık arasların evine gitmeme gerek kalmadı
_ Nasıl yani neden
_ Gizemle konuştum ve sonda Aras benden ve Kardeşimden uzak dur dedi anlayacağın evden de kovdular seni istemiyoruz dediler
_ Seni... Seni kovdular öyle mi ben şimdi göstermezmiyim onlara sen arabada bekle gelicem birazdan
_ Berk gerek yok başını belaya sokma benim yüzümden lütfen
_ Peki herşeyi anlat bakalım dinliyorum o zaman neler oluyor onlar neden seni kovdu.
Tek tek olanları anlatınca sinirim tavan yaptı ulan aras sana bunu ödetmesini bilirdim de sen kıza dua et onun üzülmesini istemiyorum.
_ Tamam Zeliha seni evune götürücem ama şimdi saat çok geç oldu yarın gideriz olur mu?
_ Sağol iyi ki varsın yanımda olduğun için size rahatsızlık vermek istemiyorum ama evinize gelirsem olur mu bilemedim
_ Hiççç bişey olmaz hatta annem bu saatlere kadar uyanık senide çok seveceğine eminim
_ Peki dediğin gibi olsun
_ Veysi dayı eve gidelim
_ Hemen koçum.
Yol boyu sessizdik ikimizde hiç konuşmuyorduk sessizliği çok sevmediğim için dayanamadım bir konu açtım.
_Eee napalm yani yol boyu susucakmıyız
_ Bilmem ki
_ hmm Veysi dayı senin aklına bişey geliyor mu napak
_ evladım ben ne bileyim valla uykudan pek bişey düşünemiyorum
_ Aman çok sıkıcısınız sizde haa
_ Ala alah öyle mi berk efendi
_ Öyle yanlış mı hanfendi
_ Yanlış tabiki şuan moralim bozuk sadece eee senin kardeşin filan var mı söyle bakalım
_ abooo hiç sormasaydın iyi valla sayılmaycak kadar bizim aile biraz kalabalık
_ Kaç kişi ki bu kadar kalabalık diyorsun
_ annem,babam, iki tane kız kardeşim var Gamze ve Yağmur, ikizim Beren, iki abim Kerem ve Barış, üç ablam var Yeliz,defne, Arzu son olarakta ben yani hemen hemen bir 11 kişiyiz ama akrabaları saymazsak
_ Ohaa maşallah eee bu kardeşlerin ablaların yaşı kaç
_ hm şimdi Gamze 9, Yağmur 10, Barış abim 20, Kerem abim 23, Yeliz ablam 19,Defne ablam evli 25 yaşında son olarakta Arzu ablam 29 yaşında.
_ sen sayarken yorulmadın mı valla ben dinlerken yoruldum yanlış bişey dediysem kusuruma bakma
_ Yok ya sorun değil kim duysa böyle diyor zaten ve bu daha başlangıç sen bizim evi göreceksin ve aşireti saymadım bile. Dediklerime gülüyordu sadece ne güzel gülmek öyle.
Ona hayran hayran baktığımı fark etti.
_ Ne oldu berk nereye daldın
_ Hiççç ya öyle dalmışım
_ Tamam
_ Veysi dayı ne kadar yolumuz kaldı ya
_ 10dkya evdeyiz aslanım.
10dk sonra...
( Villayı böyle düşünebilirsiniz arkadaşlar)
Veysi dayının kullandığı araba devasa ferforje kapıdan içeri girip görkemli villanın önünde durduğunda, camdan dışarı baktım. Gözlerime inanamıyordum; Berk’in "biraz kalabalık" dediği aile evi, dışarıdan bakıldığında adeta modern bir sarayı andırıyordu. İçimdeki o kimsesizlik ve dışlanmışlık hissi, bu devasa evin ışıkları altında daha da büyüdü.
Arabadan indiğimizde Berk hemen yanıma geldi, o karizmatik ve korumacı havasıyla beni rahatlatmaya çalıştı. Tam kapıdan içeri adım atıyorduk ki, büyük ahşap kapı aralandı ve içeriden gelen sıcak bir ışıkla birlikte etrafa mis gibi anne kokusu yayıldı. Karşımızda, enerjisiyle bütün yorgunluğumu bir anda alıp götüren güler yüzlü bir kadın belirdi. Bu, Berk’in bahsettiği o kalabalık ailenin kraliçesi, annesiydi.
Berk’in annesi bizi kapıda görünce şaşkınlıkla duraksadı, ardından bakışları önce oğluna, sonra da gözleri ağlamaktan kızarmış olan bana çevrildi.
— Berk? Bu saatte, bu loşlukta... Hayrola oğlum, bu güzel kız kim? Yanlış mı görüyorum, yoksa sonunda eve birini mi getirdin? dedi, yüzünde tatlı ve meraklı bir tebessümle.
Berk hemen araya girdi, sesindeki o neşeli ton yerini bana karşı şefkatli bir korumacılığa bırakmıştı:
— Anne, lafı hiç uzatmayacağım. Zeliha bu; bugün çok zor ve haksız bir gün geçirdi, dışarıda yapayalnız kaldı. Bizim ev onun da evi, değil mi? Sabaha kadar her şeyi anlatırım ama şimdi ona acil sıcak bir çorba ve başını sokacak güvenli bir oda lazım.
Kadın, bir an bile tereddüt etmedi. Gözlerindeki o anaç şefkatle bana doğru bir adım attı, kollarını açıp beni adeta sarıp sarmaladı.
— Canım benim... Hoş geldin güzel kızım. Kim seni bu saatte üzüp dışarıda bıraktıysa büyük ayıp etmiş. Burası senin de yuvan, sakın kendini yabancı hissetme, dedi.
O an içimde kopan fırtınaların dinsede, yaşadığım ihanetin acısı hafiften sızlamaya devam ediyordu. Berk’in annesinin o şefkatli yaklaşımı, adeta yarasız kalan ruhuma bir merhem gibi sürülmüştü. Kısa bir tanışma ve yaşananların özet geçilmesinin ardından, yorgunluktan kapanan gözlerime daha fazla direnemedim.
Berk’in annesi beni üst kata, misafir odasına yönlendirdi. Odaya geçtiğimde yatağın yumuşaklığı beni içine çekti. Üzerimdeki tüm o haksızlığın, yalnızlığın ve terk edilişin ağırlığıyla başımı yastığa koyar koymaz derin bir uykuya daldım. Belirttiğim gibi, hayatımın en karanlık gecesinde, hiç tanımadığım insanların arasında bulduğum bu sıcaklık belki de yeni bir başlangıcın habercisiydi... ya da fırtınanın tam kopmak üzere olduğu o sessizlikti.
Bölüm nasıl olmuş sizce?
Fikirlerinizi bekliyorum beğenip takip etmeyi unutmayın ❤️🥰
Bölüm etkileşimi
