Sessiz Fırtına: Benden saklananlar kitap kapağı

18. bölüm / 22

Sabahın Sessizliği(17.bölüm)

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 22Şu an: Sabahın Sessizliği(17.bölüm)

(Berk'in Gözünden)
Güneş odanın penceresinden içeri sızarken alarm çalmadan önce uyanmıştım. Zihnimde dünkü olaylar, Zeliha'nın o darmadağın ve çaresiz hali vardı. Yatağımdan kalkıp üzerimdeki rahat pijamalardan kurtuldum. Bugün evden çıkıp o hesaplaşmayı yapacağımız için hem şık hem de oldukça net, karizmatik bir kombin seçmeliydim. Üzerime siyah, salaş kesim bir triko kazak ile altındaki koyu renk bol kesim kumaş pantolonumu geçirdim; boynuma taktığım ince gümüş zincir ve ayağımdaki deri botlarla kombini tamamladım.

(Berkin kombini böyle)
Aynada son kez saçlarımı düzelttikten sonra odadan çıktım. Zeliha'nın kaldığı misafir odasının önüne geldiğimde kapı aralıktı. İçeriye şöyle bir göz attım; dün geceki o yorgun haliyle derin bir uykuya dalmıştı. Sessizce kapıyı tıklatıp içeri adımladım.

(Zeliha'nın Gözünden)
Gözlerimi açtığımda tavanı süsleyen işlemeli kartonpiyerlere ve yabancı bir odanın loş ışığına diktim bakışlarımı. Birkaç saniye nerede olduğumu idrak edemedim. Kafamın içindeki o ağır sis, dün gece yaşadığım kabusu hatırlamamla birlikte dağıldı. Aras’ın o buz gibi bakışları, Gizem’in acımasız sözleri ve kapı dışarı edilişim... Hepsi bir film şeridi gibi zihnimden geçti. Gözlerim doldu ama ağlamadım; artık yorulmuştum.
Yataktan yavaşça doğrulduğumda üzerimdeki kıyafetlerle uyuyakaldığımı fark ettim. Odada benden başka kimse yoktyu. Tam o sırada odanın kapısı aralandı ve içeriye Berk girdi. Üzerindeki o özenle seçilmiş, salaş ama şık kombiniyle oldukça karizmatik duruyordu.
Beni uykulu ve darmadağın halimle görünce hafifçe gülümser gibi oldu ama bakışlarındaki o ciddiyet kaybolmamıştı. Üzerimde dünden kalan o buruşuk kıyafetler vardı; evden apar topar çıktığımız için başka bir şeyim yoktu ama Berk'in annesinin dün akşam ayarladığı, dolapta beni bekleyen günlük ve rahat kıyafetleri giymem gerekiyordu. Üzerime açık renk, salaş bir oversize kapüşonlu sweatshirt ile rahat bir mom jean kot pantolon, ayağıma da beyaz spor ayakkabılarımı geçirdim.

(Zelihanın kombini böyle)
Kombinimi tamamlayıp odadan çıktığımda, Berk kapının önünde beni bekliyordu.
— Günaydın, dedi sakin ama kararlı bir ses tonuyla. "İyi dinlenebildin mi?"
— Günaydın... Şey, evet, çok teşekkür ederim her şey için ama benim artık kendi evime gitmem gerekiyor, diye mırıldandım gözlerimi kaçırarak.
Berk’in yüzündeki o hafif tebessüm anında ciddileşti. Başını sallayıp yanımda durdu:
— Dün gece konuşmuştuk hatırlıyorsan. Seni öylece ortada bırakacak değilim Zeliha. Önce elini yüzünü yıka, aşağıda annem kahvaltı için bekliyor. Sonrasında... Söz verdiğim gibi, evine gidicez, ve bu ortada kalan durumu çözeceğiz. Seni yalnız bırakmayacağım.
Aşağıya indiğimizde evin o devasa salonundan gelen kahkaha ve çatal-bıçak sesleri kulaklarıma doldu. Kalabalık bir ailenin ortasında yabancı bir kuş gibi süzülerek ilerliyordum. Tam o sırada mutfağın kapısında dün gece beni şefkatle kucaklayan o tatlı kadınla, yani Berk’in annesiyle göz göze geldik. Yüzünde, insanı utandıran ama bir o kadar da sarıp sarmalayan o anaç tebessüm vardı.
— Günaydın güzel kızım, tünaydın mı demeli bilemedim ama çok güzel uyudun, iyi dinlenebildin mi? diye sordu, elindeki tepsimsi tabakla masaya yaklaşırken.
— Günaydın... Çok teşekkür ederim her şey için, rahatsızlık verdim size de... diye mırıldandım başımı öne eğerek.
— Ayıp ediyorsun ama! Ne rahatsızlığıymış o? Bu evde herkese yer var, sana da var. Hadi geç otur, kahvaltımızı yapalım, sonra uzun uzun konuşuruz, dedi kollarını açıp beni hafifçe omzumdan tutarak masadaki sandalyelerden birine oturttu.
Masa o kadar kalabalıktı ki; kardeşler bir yandan gülüşüyor, ablalar birbirine tabak uzatıyordu. Berk, tam karşımdaki sandalyeye yerleşmişti. Göz ucuyla bana baktığını, her an tetikte olduğunu hissedebiliyordum. Kahvaltı boyunca kimse bana dünkü olayları sormadı; aksine küçük kız kardeşlerden biri bana sürekli peynir uzatıp durdu. Onların bu masum neşesi, dün yaşadığım o büyük ihanetin acısını biraz olsun hafifletir gibi oldu ama sadece "gibi"...
Kahvaltı biter bitmez Berk sandalyesini hafifçe geriye itti.
— Zeliha, doydun mu? Kalkalım artık, yapacak işlerimiz var, dedi net bir ses tonuyla.
Zeliha şaşkınlıkla kafasını kaldırdı.
— Nereye?
— Dün gece ne konuşmuştuk, evine gideceğiz ya. Orada ne var ne yok bakacağız, bu işi kökten çözeceğiz.
Dalgınlıktan bunuda unutmuştum oysa Berk kaç kere hatırlatmıştı. İtiraz etmeme izin vermeden evden çıktık. Veysi dayı arabayı çalıştırırken, rotamızın benim kendi evim olduğunu biliyordum. Araba devasa kapıdan çıkıp yola koyulduğunda, camdan dışarıyı izliyordum. Berk yanımdaydı, dikiz aynasından bize bakan Veysi dayının sessizliği bile o anki gerginliği azaltmaya yetmiyordu. Kendi evimin önüne geldiğimizde araba durdu; kapıda bizi neyin beklediğini bilmeden derin bir nefes alarak kapıyı çaldım... Karşımda bir iki hafta önce kaybettiğim kardeşim Burak şaşkınlık ve sinirle bana bakıyordu Berkide yanımda görünce ona dönerek.
_ Sen kimsin olm kardeşimin yanında ne arıyorsun neden geldiniz buraya
_ ben Zelihanın arkadaşıyım herşeyi anlattı buraya kavga etmeye değil konuşmak için geldik
_ Benim sizinle konuşucak birşeyim yok Zeliha bu çocuğuda al git o çok sevdiğin iki zengin çocuğunun evine geri dön
_ Dönemem beni kovdular bak herşeyi açıklayabilirim ben... Sözümü yarıda keserek
_ İyi olmuş ben sana eve gidelim dediğimde onların yanında kalmak istiyorum demiştin şimdi burda yerin yok artık. Arkadan babamın sesi geldi "kim o oğlum dedi".Belki o beni görünce bir yumuşar kabul ederler affederler umuduyla" Benim babam Zeliha!". Bunu dememle kapının önüne geldi hiç umduğum gibi olmadı.
_ burda ne arıyorsun hangi yüzle geldin buraya
_ Nasıl hangi yüzle seni kızın olarak geldim baba sende mi?!
_ Burak bana herşeyi anlattı hastaneda yaptıklarını ve bizim onurumuzu kirlettiğini ben böyle namussuz bir kızı istemiyorum.
Babamın o zehir zemberek sözleri kulaklarımda çınlarken, kelimeler boğazımda düğümlendi. Karşımda duran adamın, bana bir yabancıdan bile daha soğuk bakan gözlerine baktım. Onu korumaya çalıştığım, herkesten sakındığım babam, buradaki yalanlara inanıp yüzüme kapı duvar örmüştü.
— Baba... nasıl böyle bir şey söylersin? Diye fısıldadım, sesimdeki hıçkırıklarla birlikte.
Yüzünü buruşturarak kapıyı biraz daha kapatmaya çalıştı, bakışlarındaki o nefret her şeyi ele veriyordu:
— Kes sesini! Burak her şeyi anlattı bana... Hastanede o çocukla (Berk'le) nasıl uyuya kaldığınızı, bizim onurumuzu nasıl kirlettiğini tek tek anlattı! Ben böyle namussuz bir kızı istemiyorum, gözüm seni görmesin, defol git bu kapıdan! Bir de arlanmadan buraya gelmişsin!
Yüzüme çarpan o sert ahşap kapı, dünyamın başıma yıkıldığı an oldu. Olduğum yerde çivilenmiş gibi kalakaldım; dizlerimin bağı çözüldü, gözyaşlarım artık engellenemez bir sel gibi yanaklarımdan süzülmeye başladı. Artık gidecek tek bir yerim bile kalmamıştı. Dünyada tamamen yapayalnız ve ortada kalmış hissediyordum.
Tam o sırada arkamdan güçlü bir el kolumdan tutup beni nazikçe ama kararlı bir şekilde geriye doğru çekti. Berk, adım sesleriyle önüme geçip o kapıya, ardından da sokağa dikti bakışlarını. Çenesindeki kaslar gerilmiş, öfkeden gözleri dönmüştü.
_ Ben seni burda bırakmam yürü Zeliha bunlar seni hak etmediği belli oldu eve gidelim bu iki gündür çok yoruldun zaten biraz dinlen üzülme.
İtiraz edecek, "yük oluyorum" diyecek halim kalmamıştı. Başımı önüme eğip sessizce ağlamaya devam ettim. Berk, arkama bile bakmama izin vermeden beni arabaya doğru yönlendirdi. Kapıyı açıp bineyim diye bekledi, ardından kendi de direksiyon koltuğuna geçip hızla gaza bastı.
Araba o lanet sokağın başından uzaklaşırken, ikimiz de uzun süre tek kelime etmedik. Pencereden dışarı akıp giden sokak lambalarına bakarken, kalbimdeki o ağır acıyla yeniden Berk’in devasa evine doğru yol alıyorduk. Orası şimdi sığındığım tek güvenli limandı ve kapıdan içeri adım attığımda bu fırtınanın henüz yeni başladığını çok iyi biliyordum.

Bölüm nasıl olmuş canlar?
Sırf bir yanlış anlama yüzünden herkes Zelihaya yüz çevirdi.
Sizce bundan sonra neler olacak yorumlarınızı bekliyorum. ❤️

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

6okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…