Bölüm 41-

Merkezin Altında

Ertesi sabah karargâhta alışılmadık bir sessizlik vardı.

Gece, Aras'ın verdiği anahtarı avucunda tutarak koridorun sonunda bekliyordu. Üzerinde yalnızca 30 numarası bulunan bu küçük anahtar, yıllardır çözülemeyen sırların son kapısını açabilirdi.

Demir yanına geldi.

— Hazır mısın?

Gece başını kaldırdı.

— Hazır olup olmadığımı bilmiyorum.

Demir, onun elindeki anahtara baktı.

— Korkuyor musun?

Gece kısa bir süre sustu.

— Evet. Ama artık geri dönmek istemiyorum.

Demir ona doğru bir adım attı.

— O zaman birlikte gideceğiz.

Gece hafifçe gülümsedi.

— Bunu söylemen iyi oldu.

— Çünkü bu kez gerçekten yanındayım.

Tam o sırada Lara koridorun diğer ucundan seslendi.

— Toplantı başladı!

İkisi birlikte toplantı salonuna girdi.

Aras, Mira, Selim, Lara ve Mert masanın etrafında bekliyordu. Komutan ise önlerindeki haritayı inceliyordu.

— Merkezin altındaki eski arşiv bölümü yıllardır kullanılmıyor, dedi komutan. Ancak dün gece bazı sistemlerin yeniden çalıştığı tespit edildi.

Demir:

— Rauf oraya ulaşmaya mı çalışıyor?

— Büyük ihtimalle.

Aras sessizce konuştu.

— Çünkü aradığı şey orada.

Gece ona baktı.

— Belgenin saklandığı yer mi?

Aras başını salladı.

— Evet.

Komutan haritadaki alt bölümü gösterdi.

— Göreviniz arşive ulaşmak, içerideki bilgileri korumak ve Rauf'un adamlarının bölgeye girmesini engellemek.

Mira:

— Eğer Rauf gerçekten belgeyi arıyorsa, bunun savaşla bağlantısını da öğrenebiliriz.

Gece kararlı bir şekilde ayağa kalktı.

— O zaman daha fazla beklemeyelim.

Demir ona baktı.

— Hazırlanın.

---

Merkezin alt katına indiklerinde karargâhın gürültüsü tamamen geride kalmıştı.

Uzun koridorlarda yalnızca ayak sesleri duyuluyordu. Duvarlarda eski kapılar, üzerinde yıllar yazan metal levhalar ve kullanılmayan güvenlik panelleri vardı.

Aras, koridorun sonunda duran kapının önünde durdu.

Kapının üzerinde büyük bir numara bulunuyordu:

30

Gece anahtarı çıkardı.

Demir hemen yanında durdu.

— Son kez soruyorum. Hazır mısın?

Gece ona baktı.

— Hayır.

Demir şaşırdı.

Gece devam etti.

— Ama yine de açacağım.

Anahtarı kilide yerleştirdi.

Bir süre hiçbir şey olmadı.

Sonra kilit açıldı.

Kapı ağır bir sesle aralandı.

İçeride büyük bir arşiv odası vardı. Raflar boyunca dizilmiş kutuların üzerinde farklı tarihler yazıyordu.

Gece'nin gözleri 2019 tarihli dosyalarda durdu.

— Her şey burada başlamış.

Selim yavaşça başını salladı.

— Belki de burada bitmesi gerekiyordu.

Gece, üzerinde kendi ailesinin ve Demir'in ailesinin soyadları bulunan bir kutuya yaklaştı.

Kutuyu açtığında içeriden eski belgeler ve mühürlü bir dosya çıktı.

Dosyanın üzerinde şu yazıyordu:

ORTAK PROJE — GİZLİ

Demir dosyaya baktı.

— Rauf'un yıllar önce aradığı şey bu muydu?

Selim cevap verdi.

— Başlangıçta bu proje yalnızca iki ailenin ortak çalışmasıydı.

Mira:

— Ancak Rauf, projede bulunan bilgileri kendi amacı için kullanmak istedi.

Gece dosyanın ilk sayfasını çevirdi.

Belgelerde savaş hazırlıklarıyla ilgili hiçbir şey yoktu. Aksine, farklı bölgelerde yaşayan insanların güvenliğini sağlamak ve gelecekte yaşanabilecek çatışmaları önlemek için hazırlanmış çalışmalar bulunuyordu.

Gece şaşkınlıkla konuştu.

— Bu bir savaş planı değil.

Aras:

— Değildi.

Demir sayfaları inceledi.

— O zaman Rauf neden bunu istiyor?

Selim'in yüzü ciddileşti.

— Çünkü bu proje, bazı insanların yıllar önce yaptığı büyük bir anlaşmayı ortaya çıkarıyor.

Gece:

— Hangi anlaşmayı?

Selim cevap vermeden önce dosyanın son sayfasını gösterdi.

Sayfada kırmızı mürekkeple yazılmış kısa bir not vardı:

“Asıl bilgi güvenlik nedeniyle başka bir yerde saklanacaktır.”

Aras'ın yüzü değişti.

— Bu nottan sonra belge ortadan kayboldu.

Gece başını kaldırdı.

— Hayır. Belge ortadan kaybolmadı. Birileri onu sakladı.

Tam o sırada koridorun dışından metal bir ses duyuldu.

Herkes sustu.

Lara hemen ışıkları kapattı.

Uzakta ayak sesleri duyulmaya başladı.

Mert fısıldadı:

— Sanırım ziyaretçimiz var.

Demir sessizce kapıya yaklaştı.

Dışarıdan tanıdık bir ses yükseldi.

— Aras!

Rauf.

Gece'nin kalbi hızlandı.

Rauf'un sesi koridorda yankılanmaya devam etti.

— Yıllardır sakladığınız gerçeğin peşinden koşuyorsunuz. Ama sonunda yine aynı yere geldiniz.

Aras dişlerini sıktı.

— Bizi takip etmiş.

Mira, rafların arkasındaki dar geçidi gösterdi.

— Buradan çıkabiliriz. Eski bakım koridoruna bağlanıyor.

Lara dosyaları topladı.

— Herkes hazır olsun.

Gece dosyayı eline aldı.

Tam çıkacakken açık kalan sayfaya tekrar baktı.

Sayfanın altında küçük bir fotoğraf vardı.

Fotoğrafta beş kişi yan yana duruyordu:

Gece'nin babası, Demir'in babası, Selim, Aras ve Rauf.

Gece'nin gözleri fotoğrafa takıldı.

Fotoğrafın altında şu cümle yazıyordu:

“Bu proje savaş başlatmak için değil, savaşı önlemek için kurulmuştu.”

Gece'nin nefesi kesildi.

Demir yanına geldi.

— Ne oldu?

Gece fotoğrafı ona uzattı.

— Bunca yıl yanlış şeyi aramış olabiliriz.

Demir fotoğrafa baktı.

— Ne demek istiyorsun?

Gece'nin sesi titredi.

— Rauf'un amacı belgeyi ele geçirmek değil. Bu anlaşmanın neyi değiştirebileceğini yok etmek.

Koridordaki ayak sesleri daha da yaklaştı.

Demir dosyayı Gece'den aldı ve elini tuttu.

— Önce buradan çıkıyoruz. Sonra her şeyi öğreneceğiz.

Gece başını salladı.

— Birlikte.

Ekip dar geçide doğru ilerledi.

Arkalarında eski arşiv odası, yıllardır saklanan sırlar ve geçmişin izleri kaldı.

Önlerinde ise savaşın gerçek sebebini ortaya çıkaracak cevaplar vardı.

Artık mesele yalnızca bir belgeyi bulmak değildi.

Mesele, o belgenin neden bu kadar uzun süre saklandığını anlamaktı.