Bölüm 12-

Gerilim

Ertesi gün okulun bahçesi her zamankinden daha kalabalıktı.

Gece, Güneş ve Karan birlikte oturuyordu.

Güneş elindeki aynayı kapatıp Gece'ye baktı.

— Bugün garip bir şey olacak gibi hissediyorum.

Karan:

— Sen her gün böyle hissediyorsun.

— Çünkü genelde haklı çıkıyorum.

Gece güldü.

— Senin hislerine güvenmemeyi öğrendim.

Tam o sırada Efe yanlarına geldi.

— Gece, konuşabilir miyiz?

Gece ayağa kalktı.

— Tabii.

İkisi biraz uzaklaştı.

Güneş hemen Karan'a döndü.

— İşte şimdi başlıyor.

Karan:

— Ne başlıyor?

— Bilmiyorum ama kesin bir şey.

---

Efe cebinden küçük bir kâğıt çıkardı.

— Bunu dün hazırladım.

Gece kâğıdı aldı.

— Bu ne?

— Çalışma için. Ama sana bir şey söylemek istiyordum.

Gece şaşırdı.

— Ne?

Efe birkaç saniye sustu.

— Seninle konuşmayı seviyorum.

Gece ne diyeceğini bilemedi.

— Ben de seninle konuşmayı seviyorum. Arkadaş olarak tabii.

Efe hafifçe gülümsedi.

— Biliyorum.

Ama yüzündeki ifade, söylemediği başka bir şey olduğunu belli ediyordu.

Tam o sırada Demir bahçeye çıktı.

Gece ile Efe'yi gördü.

Bir an durdu.

Karan onun yanına geldi.

— Demir.

— Ne?

— İyi misin?

— İyiyim.

— Emin misin?

Demir:

— Evet.

Ama gözleri hâlâ Gece'deydi.

---

Ders başladığında öğretmen yeni bir etkinlik verdi.

Bu kez herkes istediği kişiyle oturabilecekti.

Efe hiç düşünmeden Gece'nin yanına geçti.

Demir ise başka bir sıraya oturdu.

Gece birkaç kez Demir'e baktı.

Demir ise ona bakmıyordu.

Bu durum Gece'nin canını sıkmaya başladı.

Sonunda dayanamadı.

— Demir.

Demir başını kaldırdı.

— Ne?

— Neden benimle konuşmuyorsun?

— Konuşuyorum.

— Hayır, konuşmuyorsun.

Demir birkaç saniye sustu.

— Efe'yle konuşuyordun. Bölmek istemedim.

Gece şaşırdı.

— Bunun için mi?

— Evet.

Gece ona dikkatle baktı.

— Garipsin.

Demir:

— Sen de.

---

Ders çıkışında Gece çantasını toplarken Efe yanına geldi.

— Yarın beraber çalışalım mı?

Gece cevap vermeden önce Demir yanlarından geçti.

Bu kez Gece onu durdurdu.

— Demir.

Demir döndü.

— Efendim?

— Yarın sen de bizimle çalış.

Demir şaşırdı.

— Efe'yle mi?

— Evet. Üçümüz.

Efe bir an sessiz kaldı.

Sonra:

— Olur.

Demir:

— Tamam.

Gece rahat bir nefes aldı.

Ama üçü de bilmiyordu ki ertesi gün yapılacak o çalışma...

Üç kişinin arasındaki dengeleri tamamen değiştirecekti.

Çünkü bazen bir insanın ne hissettiğini anlamanın en kolay yolu...

Onu başkasının yanında görmektir.