ON SEKİZDE GELEN ZAFER

“Bazı hayaller bir çocuğun kalbinde doğar. Yıllar sonra, o çocuk büyüdüğünde hayalleri uğruna her şeyini geride bırakır.”

Ateş Karahan on sekiz yaşına bastığında, yetimhanedeki odasının penceresinden dışarıya bakıyordu.
Gökyüzü griydi.
Hava soğuktu.
Ama onun içinde, yıllardır ilk kez tarif edemediği bir heyecan vardı.
Bugün sıradan bir gün değildi.
Bugün, yıllardır uğruna gecelerini gündüzlerine kattığı hayalinin peşinden koşacaktı.
Bugün, Millî Savunma Üniversitesi sınavı için hazırlanmıştı.
Yatağının kenarına oturdu. Ellerini birbirine kenetleyip başını eğdi.
On sekiz yıl…
On sekiz yıl boyunca bir ailesinin olmasını beklemişti. On sekiz yıl boyunca başka çocukların anne babalarına sarılışını izlemiş, kendi içindeki boşluğu kimseye göstermemeye çalışmıştı.
Şimdiyse önünde başka bir yol vardı.
Kendi geleceğini kurabileceği bir yol.
Kapı hafifçe çalındı.
— Ateş, hazır mısın evladım?
Bu, yetimhane müdürüydü.
Ateş ayağa kalktı ve kapıyı açtı.
— Hazırım.
Müdür, onun yüzüne baktı. Karşısında duran çocuk artık gerçekten büyümüştü. Bir zamanlar geceleri annesini soran o küçük çocuk gitmiş, yerine ne istediğini bilen genç bir adam gelmişti.
— Heyecanlı mısın?
— Hayır.
Müdür gülümsedi.
— Yalan söylemeyi hâlâ öğrenememişsin.
Ateş gözlerini kaçırdı.
— Sadece sınava gireceğim.
— Senin için bundan daha fazlası olduğunu ikimiz de biliyoruz.
Ateş cevap vermedi.
Müdür elini omzuna koydu.
— Kazanırsan seninle gurur duyacağım. Kazanamazsan da… Seninle yine gurur duyacağım. Çünkü senin değerin bir sınav sonucundan ibaret değil.
Ateş'in yüzündeki ifade bir anlığına değişti.
Bu sözleri duymaya ihtiyacı olduğunu kendisi bile bilmiyordu.
— Kazanacağım, dedi kararlı bir sesle.
Müdür başını salladı.
— O zaman git ve elinden gelenin en iyisini yap.
Ateş çantasını aldı, kapıdan çıktı.
Ama merdivenlerden inerken bir an durdu.
İçinden sessizce bir dilek geçti.
Anne… Baba… Keşke bugün yanımda olsaydınız.
Ardından derin bir nefes aldı ve yürümeye devam etti.
Çünkü geçmişini değiştiremezdi.
Ama geleceğini değiştirmek için hâlâ bir şansı vardı.