SAYFA 9

Gölge, ormanın kalbine doğru ilerledikçe ağaçlar sıklaşıyor, ay ışığı kayboluyordu. Yarası zonkluyor, başı dönmeye başlıyordu. Kan kaybı iradesini zorluyordu. Bir akarsuyun kenarına geldiğinde durdu ve yüzünü soğuk suyla yıkadı. Yarasını bir bezle sıkıca bağladı. Tam o sırada, karşı kıyıda bir karaltı fark etti. Bu devasa bir kurttu ama gözleri bir insanın zekasıyla parlıyordu. Bu, Usta'nın "Kan Bağı" kurduğu hayvanlarından biriydi. Kurt, dişlerini göstererek hırlamaya başladı. Gölge kılıcını çekmedi. Hayvanın sadece bir kurban olduğunu biliyordu. "Seninle bir derdim yok dostum," dedi sakince. Ama kurt üzerine atıldığında, Gölge yana yuvarlanarak pençelerden kurtuldu. Kurdun saldırısı eğitimli bir dövüşçü gibi stratejikti. Gölge, kurdun boynundaki metal tasmayı fark etti; üzerinde Usta'nın mührü parlıyordu. Bu tasma hayvanın iradesini kontrol ediyordu. Gölge, hayvanı öldürmek yerine tasmasını kesmeye karar verdi. Kurt bir sonraki saldırısı için gerildiğinde, Gölge milimetrik bir hamleyle tasmayı ikiye böldü. Kurt yere düştüğünde sersemledi, ardından Gölge’ye bakıp ormana koşarak gözden kayboldu. Gölge artık özgürdü ama Usta’nın kalesine giden yolun ne kadar tehlikeli olduğunu biliyordu.