5. Bölüm

5.BÖLÜM

Bazı zamanlar oluyordu; varlığımı sorguladığım, o an neden orada olduğumu anlayamadığım anlar.

Aynı şu anda olduğu gibi mesela.

Burada Ceren’in gelene gidene bağırmasını izlemek yerine matematik çözüyor olabilirdim.
Ya da 3 sayfalık günlük yazardım, ödev yapardım, yeni bir yağlı boyaya başlardım hatta kat kat kırmızı oje bile sürerdim. Ve bunların hepsini yaparken şu anda olduğumdan daha çok zevk alırdım.

Fakat canım arkadaşım öğle teneffüsünde beni de arkasında “Sen takımın pasörüsün orada olman lazım!” diyerek çağırmıştı. 9. Sınıflara voleybol takımı için seçme yapıyorduk ve Ceren bir maç yapmalarını istemişti. Bu fikir teoride kabul edilebilir olsa da, pratikte kriz gibiydi.

Elimizdeki imkanlarla her takıma dokuzar kişi düşmüştü. Bir takımın liberosu olmadığı için herkes bir anda topa koşuyor , karışıklıktan kimse alamıyordu. Diğer takımda ise gıcık bir kız “ Topları bana bırakın tamam mı ancak ben alabiliyorum.” diyerek diğerlerini ezikliyordu. Ki güzel de oynuyordu. Bayağı. Ama bilmediği bir şey vardı. Ceren kızdan nefret etmeye başlamıştı.

O yüzden en son kızın bir bağrışına “Kes sesini ve oyna!” demişti. Takıma net girerdi ama kaptanın Ceren olduğu bir maçta kalabilir miydi bilmiyordum.

Onun dışında tatlı kızlar vardı. Bazıları bizimle konuşmaya çalışmıştı. Konuların çoğu onlara yazan erkeklerdi. Bir abla gibi benden insan tavsiyesi istemişlerdi. Tam da insanından gerçekten.

“17-6 sayı mavilere!” diye bağırdım. Bende hakemlik yapıyordum.Fakat çok ciddi oyunu takip ettiğim söylenemezdi çünkü görüntü kirliliği gözümü acıtıyordu. Kızlar karşı takımdan ziyade kendi takımıyla rekabet içindeydi.

“Hale şu topa vur artık!” diye bağırdı yanımda koçluk yapan Ceren .Sonra bana döndü ve söylenmeye başladı.

“Anlamıyorum ya! Kıza 10 kere top kaldırdı yavrucuğum ,yok bir tanesine bir smaç vuramadı Hale hanım!”

“Sana böyle bir litre Türk kahvesi falan mı içirsek acaba anca öyle sakinleşir gibisin.”

“Ya zaten Yeliz Hoca tüm takım işini bana bıraktı birde sen başlama!” diye patladı.

“20 kişi bir sahada bomboş birbirlerinin üstüne atlıyorlar, sakatlanmasalar iyi.”

“Hayırlı konuş be! Zaten şu akbabalar da geldi gördün dimi hepsi gözlemliyor kızları, kovalayacağım yakında hepsini.”

O bahsettikten sonra tribüne ve Cerenin akbaba diye bahsettiği dönemdaş erkek arkadaşlarıma baktım. 10 ve 11. Sınıflardan bazı erkekler kızların bu maçlarını izlemeye gelmişlerdi. Hepsi fısır fısır konuşuyor, kızları işaret ederek gülüşüyorlardı.

Aralarından en sesli olanı popüler kelebek Lütfüydü.

“Abicim ben buraya bunun için gelmedim belirtmek isterim ha.”

“Eee ne diye bizi sürüklükledin buraya oğlum?” diye çıkıştı Altay.

“Başka birinde benim gözüm onun için geldim.”

“Selin nerede ya?”

“Ya Rüzgar sende bir sus kardeşim bak sevgilin orada ağlayan kızı sakinleştiriyor.” dedi Lütfü.

Bende onların konuşmasına kulak kabartırken sahanın çaprazında yere çökmüş bir kıza sarılan Selin’e baktım. Gıcık olanın zorbalığına dayanamayıp ağlayan kızı görünce yanına oturup travmatik anılarını anlatamaya başlamış olmalıydı.

11. Sınıf ablalığı yapıyordu.

O sırada arkadaki muhabbete fazlasıyla beklenmedik ve tanıdık bir ses eklenince çatık kaşlarla arkama baktım.Benim canım kardeşim Berkay Altay’ın kolunun altına girmiş gülüşüyordu.

“Altay abi ne zaman antrenman alırız ya ben çok oynamak istiyorum.”

“Alırız aslanım, alırız sen yeter ki istekli ol ben sana isteğin her şeyi yaptırırım.”

“Sağ ol abi bir tanesiniz.”

Gözlerim kısılırken,

“Kardeş dediğin azıcık hürmetli olur ya!” diye bağırdım.

“Aaaa ablam da buradaymış. Kız senin hakem koltuğunda ne işin var?”

“Hakem olduğum için olabilir mi gerizekalı. Ayrıca sen ne iş böyle bir tanesin falan? En son kız arkadaşın yok muydu git ona de bir tanem diye. Şuna düşecek kadar yoklukta mısın?”

“Şu mu ayıp oluyordu benim bir ismim var dimi Berfincim.”
“İsmini aklımdan geçirmemeyi tercih ediyorum ben.”

“Senin hakem olarak oyun yönetmen gerekmiyor mu?”

“Alla alla gel sen yönet.”

Daraltıdan üstümü havalandırıp maça döndüm. Kavga başlamıştı. Düdüğü çalmama rağmen durmadılar. Aşağıya girip Ceren’e onları ayırmaya yardım etmeye çalışırken bir kız Ceren’in saçından çekmişti yanlışlıkla. Ceren ona en ufak şekilde dokunmadı. Sadece dümdüz ciddi bir bakış attı.Ardından,

“Takıma alınmaya hak kazananları size bildiririz şimdi kavgaya karışan herkes müdür yardımcısının odasına. Derhal!” deyince kızları mahçup köpek bakışlarıyla daha büyük bir fırtınaya gitmek zorunda kalmışlar.

O sırada gözüme Berkay ilişince bende ona bağırdım.

“Sende sınıfına hadi.”

Oflaya, puflaya giderken Ceren’i personel odasına kadar kovaladık arkamadan gelen Selinle. Odaya girip kapıyı kapattıktan sonra kendi kafasını sweatshirt üne gömmüş bağıran Ceren’in görüntüsü ile paniklemedim diyemem.

“Canım sakin olur musun?” diye çekinerek mırıldandı Selin.

“Ya ben bunlarla bir seneyi bırak bir hafta geçiremem!”

“Aslında tatlı kızlar var ama.” diye geveledi Selin.

“Vardır tabii ama ben bu sinir törpüleriyle ne yapacağım of.”

Onu kolundan tutup derse götürdüm. İleriki zamanlarda müdür yardımcısı üçümüz odasına çağırıp olayı anlatmamazı istemişti. Sonrasında fotoğraflarına bakarak takıma alınacaklara karar vermiştik boş bir derste.

Teneffüs zili çalınca Selin bir sinirle yanımıza gelmiş ve sıraya oturmuştu.

“Ben bu Azra denen sülüğü öldürürüm şimdiden demiş olayım.”

“N'oldu anlatsana bir şey mi dedi.” diye öne doğru eğildi Ozan.

“Kanka gelmiş diyor ki senin sevgilini ben dışarıda bazı kızlarla konuşurken görüyorum. Bende dedimki hangi teneffüs gördün bunu. Dedi ki öğlen, ama çocuk öğle boyunca tribünde oturuyordu dimi ben yanlış görmedim.”

“Yok canım ben kendi gözlerimle oturduğunu gördüm.Ama ne zaman geldi? Ben bakmadığımda orada mıydı? Bilemem.”

“Bakın ben Rüzgara güveniyorum ama bir düşündürüyor cidden.”

“Bence Rüzgar öyle biri değil.” dedi sessizce dinleyen Bengü.

“Eee gidip söylesene bana böyle dediler diye.” diye öneride bulundu Ceren.

“Bu sefer benden bu şüpheleniyorsun? Bana güvenmiyor musun der.”

“Açıkla canım ben sana güveniyorum ama bu kız bana fısıldıyor de gidip sınırı çizsin sonra bakalım kim ileri geri konuşabiliyor.”

Son ders başlayınca Selin sınıfına gitmiş, bizde derse dönmüştük. Matematik dersi soru çözüm saatiydi ve herkes test kitaplarından soru çözüp, hocaya yapamadıklarını soruyorlardı.

Üçüncü testimi kontrol ettim ve iki yanlışıma baktım. Bir tanesi fonksiyondu ve ne kadar baksam da çözememiştim.

Özgür Hocaya soru sormak için sıraya girdiğimde önümde bir kız vardı. Hoca kızınkinin üstüne bir dakika uğraşıp bulamayınca bana döndü.

“Berfin soru ne?”

“Fonksiyon hocam.”

“Kızım sırada bekleme işimiz uzun gibi git Altay’a sor o yapar.”

Hocayı onaylayıp Altay’ın olduğu tarafa döndüm. Derin bir nefes alıp en son sıraya onun oturduğu yere doğru yürüdüm. Soru çözerken sessizlik sevdiği için boş olan en arka sıralara gitmiş, kapüşonu başında soru çözüyordu.

Yanına gidip oturdum.

“Bir soruya bakabilir misin Özgür Hoca gönderdi.”

Kaşını kaldırıp bakarken kitabı önüne aldı.

“Tabii ki.”

Biraz uğraştıktan sonra çözüp bana yanaştı ve soruyu anlatmaya başladı.

“Bak f (x) ‘ e y verince şöyle çiziyorsun ya...”

Deyip başlamış ve soruyu anlatmıştı. Soruyu anlayabilmiştim ve bunda onun inkar edemeyeceğim anlatma yeteneğinin etkisi vardı.

“Teşekkür ederim anladım.”

“Rica ederim. Ne zaman fonksiyon canını sıkarsa bana gönder hallederiz.”

Bu dediği dudağımı kontrol edemeden kıvrılmasına sebep olmuştu.

“Öyle diyorsun ha. Yani emin misin bak gecenin köründe tatlı uykunu bölmek için atarım o zaman.”

O da sırıtmıştı. Gözünün kenarı kırışmıştı.

“Eyvallah uyutma ona da razıyım.”

Z’

akkurt_lütfü Bastırma sıcakları mı gelmiş ne Pardon nerede o?

İlyaskaya: Yan profilin kötü ki senin
akkurt_lütfü: @ilyaskaya kırıcısın.

benguakca 🐰

yorumlar kapatılmıştır
250 like, +50 yorum

berfin.kutlay Gece, kimya ve karamel latte mükemmel değil mi?

cerenhabat: sadece senin için kimya keyif alınacak bir şey
berfin.kutlay: @cerenhabat 👍🏼

berkaykutlalay: canım ablam💙💙💙

———-

Modeller hakkında ne düşünüyorsunuzzz? Sonraki bölümde kimler olsun?