Bölümler 15Şu an: 0.8
- 1 Açıklama210 kelime
- 2 0.1281 kelime
- 3 0.2304 kelime
- 4 0.3752 kelime
- 5 Duyuruu30 kelime
- 6 0.4931 kelime
- 7 0.51.113 kelime
- 8 0.6424 kelime
- 9 0.7178 kelime
- 10 0.81.236 kelime · Okuduğun bölüm
- 11 0.91.258 kelime
- 12 1.0770 kelime
- 13 1.11.388 kelime
- 14 1.22.485 kelime
- 15 AÇIKLAMAAA51 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Bazı sırlar, mutluluğun tam ortasında saklanır.
Sabah olduğunda gözlerimi yavaşça araladım.İlk fark ettiğim şey, başımın altındaki yumuşak yastık değil, üzerime örtülmüş battaniyeydi. Dün gece Kuzey’in yanında otururken nasıl uyuyakaldığımı hatırlamaya çalıştım. Telefonuma uzanıp saate baktığımda gözlerim büyüdü.
“Şaka mı bu?”Gerçekten de hastanede uyuyakalmıştım.Üstelik refakatçi olarak!Başımı kaldırdığımda Kuzey’in beni izlediğini fark ettim. Yüzünde kocaman bir gülümseme vardı.
“Günaydın, uykucu.”
Gözlerimi devirdim.“Günaydın. Sen neden uyumadın?”
“Uyudum.”
“E, o zaman neden bana bakıyorsun?”
“Çünkü uyurken de konuşuyorsun.”
Bir anda doğruldum.“NE DİYORSUN SEN?”
Kuzey kahkaha attı.“Şaka yaptım, sakin ol canım, ne bu şiddet bu celal.”
“Hıı”.Yastığı alıp ona fırlatmak istedim ama hastanede olduğumuzu hatırladım. Bunun yerine ona ölümcül bir bakış attım.“İyileş de seninle ayrıca ilgileneceğim.”
“Sabırsızlıkla bekliyorum.”Tam cevap verecektim ki kapı açıldı. İçeri giren İlayda’yı görünce derin bir nefes aldım.“Günaydın, hasta bakıcı hanım,” dedi gülerek.“Biriniz de normal bir günaydın deyin ya!”İlayda elindeki kahveyi masaya bıraktı.“Nasıl diyeyim? Instagram’da herkes sizi konuşuyor. Bir de sabah sabah Kuzey’in yüzündeki sırıtışı görünce insanın içinden dalga geçmek geliyor.”
Kuzey araya girdi.“İyi yapıyorsun. Benim yerime de geç.”İlayda ona döndü.“Sen sus, damat bey.”
“Damat mı?” diye sordum.İlayda omuz silkti.“Ne var? Şimdiden alışın. Sizin düğününüzde de en önde ben oynayacağım.”
“İLAYDA!”Kuzey gülmekten konuşamıyordu.“Bence güzel fikir.”Ona döndüm.“Sen de sus bee!”İlayda ellerini kaldırıp geri geri kapıya yürüdü.“Tamam, tamam. Ben gidiyorum. Siz romantizminize devam edin. Ama Derin, Baran seni bekliyor. Birazdan gelecekmiş.”Kapı kapandığında Kuzey bana baktı.“Abin beni seviyor mu sence?”
“Baran mı? Seni sevip sevmediğini bilmiyorum ama sana bir şey olursa hepimizden önce o hesap sorar.”Kuzey’in yüzündeki gülümseme biraz azaldı.“Derin.”“Efendim?”“Dün gece söylediklerim için pişman değilim.”Ne diyeceğimi bilemedim.“Ben de değilim.”Elimi tuttu.“İyi ki korkmuşsun o zaman.”
Kaşlarımı çattım.
“Nasıl yani?”
“Yoksa bana âşık olduğunu bu kadar çabuk itiraf etmeyecektin.”
Elimi elinden çektim.
“KUZEY!”Kahkahası bütün odayı doldurdu.Bir süre sonra Baran, Eren ve Emir odaya geldiler.Baran kapıdan girer girmez önce bana, sonra Kuzey’e baktı.“Ne yapıyorsunuz bakalım?”
“Hiç,” dedim.Eren sırıtarak yatağın yanına yaklaştı.“Abi, biz geldik diye el ele tutuşmayı bırakmanıza gerek yok. Rahatsız olmayız.”Elimi Kuzey’in elinden çektim.“Biz el ele tutuşmuyorduk!”Emir kaşlarını kaldırdı.“Tabii. Biz de tesadüfen aynı anda buraya geldik.”
Kuzey yastığına yaslanıp keyifle onları izliyordu.“Devam edin, ben sizi dinliyorum.”Baran gözlerini kıstı.
“Sen özellikle mi yapıyorsun?”
“Ne yapıyorum?”
“Derin’i sinir ediyorsun.”Kuzey gülümsedi.“Biraz.”
Baran başını iki yana salladı.“Allah sabır versin sana, kardeşim.”“Bana mı, Derin’e mi?” diye sordu Kuzey.“İkinize de.”Hepimiz güldük.Fakat Baran’ın yüzündeki ifade kısa süre sonra değişti. Elindeki poşeti masaya bıraktı ve Kuzey’e döndü.
“Şaka bir yana, doktorla konuştum.”Odanın havası bir anda değişti.Kuzey’in yüzündeki gülümseme silindi.“Ne dedi?”Baran birkaç saniye bekledi.“Bazı sonuçların çıkmasını bekliyorlar. Kan değerlerinle ilgili daha ayrıntılı inceleme yapacaklarmış.”Kuzey gözlerini kaçırdı.“Anladım.”Baran ona dikkatle baktı.“Bir de kullandığın ilaç hakkında bilgi istiyorlar.”Kuzey cevap vermedi.Eren ile Emir birbirlerine baktılar.
Ben ise Kuzey’in yüzünü izliyordum.Dün öğrendiğim şeyler hâlâ aklımdaydı. Kullandığı ilaç, doktorun söyledikleri ve Kuzey’in bizden sakladığı her şey…Yatağın kenarına yaklaştım.“Kuzey, bizim bilmemiz gereken bir şey var mı?”Bana baktı.Bir an için cevap verecek sandım.
Dudaklarını araladı ama sonra yeniden kapattı.“Derin, şimdi değil.”İçimde bir şey sıkıştı.“Peki ne zaman?”Sessizlik oldu.Kuzey başını yastığa yasladı.“Her şeyi anlatacağım. Söz veriyorum.”Ona inanmak istiyordum. Gerçekten istiyordum.Ama insan, sevdiği birinin kendisinden bir şeyler sakladığını hissedince ne yapacağını bilemiyordu.Elini tuttum.“Tamam. Ama kendini yalnız hissettiğinde bunu bizden saklama.”
Kuzey parmaklarını parmaklarıma geçirdi.“Tamam, sevgilim.”
Bu kez itiraz etmedim.Çünkü şu an ihtiyacım olan şey, ona kızmak değil, yanında olduğumu hissettirmekti.
Öğleden sonra doktor yeniden odaya geldi.Hepimiz sustuk.Doktor elindeki dosyaya bakıp Kuzey’e yaklaştı.“Kuzey, bazı sonuçların çıktı. Ancak kesin bir değerlendirme yapabilmek için birkaç inceleme daha gerekiyor.”Kuzey doğrulmaya çalıştı.“Ne çıktı?”Doktor dosyayı kapattı.“Kan değerlerinle ilgili normal olmayan bulgularımız var. Daha önce kullandığın ilacı da değerlendirmemiz gerekiyor.Şimdilik seni gözlem altında tutacağız.”
“Yani ne kadar kalacağım burada?” diye sordu Kuzey.“Bunu yapılacak incelemelerden sonra söyleyebiliriz.”
Kuzey başını salladı ama yüzündeki huzursuzluğu görebiliyordum.Doktor odadan ayrıldığında kimse konuşmadı.
Bir süre sonra ekranda yeni bir bildirim belirdi. Abimden mesaj gelmişti.
Baran: Derin, bir şey soracağım.
Derin: Sor.
Baran: Kuzey’in kullandığı ilacın adını biliyor musun?Kaşlarımı çattım.
Derin: Hayır. Neden?Mesajıma cevap gelmesi birkaç saniye sürdü.
Baran: Doktora söylediği ilaç adı, bulduğumuz kutudakiyle aynı değil.
Ekrana bakakaldım.Kalbim hızlandı.Yavaşça başımı kaldırıp Kuzey’e baktım. Hâlâ yüzünde o tanıdık gülümseme vardı.Ama artık aklımda tek bir soru vardı.
Kuzey bize yalnızca hastalığını mı saklıyordu, yoksa kullandığı ilaç hakkında da bilmediğimiz bir şey mi vardı?
Hastane odası 17:30
Doktor daha gelmemişti, Eren ve Emir bir köşede, İlayda ve abim bir köşede, ben de Kuzey’in yanında ki koltukta oturmuştuk daha çok mayışmıştık. Kuzey ise yatakta uzanıyordu fakat gözleri arada sırada gidiyodu belliydi.
Herkes sessiz sessiz otururken İlayda biranda “Ayy, yeter mayıştım burda kalkın konuşalım bir şey yapalım” odadakiler bütün odak İlayda’nın üzerindeydi ama sanki kimsenin konuşmaya hali yoktu. Amaaa tabii ki de abim cevap verdi “Ne bilim güzelim haraket bile etmek istemiyorum.”
O sırada kapı açıldı. İçeri doktor ve asistan girdi. Doktor elindeki dosyayı incelerken asistanı da bilgisayardaki sonuçları kontrol ediyordu. Birkaç saniye sonra doktor Kuzey’in yatağının yanına yaklaştı.
Doktor: “Kuzey, öncelikle geçmiş olsun. Son kan tahlillerinizin sonuçları çıktı. Önceki sonuçlarınızla karşılaştırdığımızda kan hücrelerinizdeki düşüşün devam ettiğini, bazı değerlerinizin ise daha da kötüleştiğini gördük.”
Odadaki gülümsemeler bir anda silindi. Baran doktora doğru dönerken ben Kuzey’in elini tuttum.
Doktor: “Daha önce de belirttiğim gibi, aplastik anemi nedeniyle kemik iliğiniz yeterli miktarda kan hücresi üretemiyor. Ancak tedavinize rağmen değerlerinizin bu şekilde düşmesi, durumun nedenini daha ayrıntılı araştırmamızı gerektiriyor.”
Kuzey sessizce doktoru dinliyordu.
Doktor: “Size bir şey sormam gerekiyor. Kullandığınız ilaçları doktorunuzun önerdiği şekilde almaya devam ediyor musunuz? Özellikle eltrombopag kullanımınızda herhangi bir değişiklik yaptınız mı?”
Kuzey gözlerini kaçırdı. Elini yatağın üzerinde sıkıca kapattığını fark ettim.Doktor dosyasını kapatıp doğrudan Kuzey’e baktı.
Doktor: “Bakın, kan değerleriniz önceki sonuçlarınıza göre daha da kötüleşmiş. Bu nedenle ilacınızı düzenli ve doğru şekilde kullandığınızdan emin olmamız gerekiyor. Dozlarınızı değiştirdiniz mi ya da ilacınızı almayı aksattığınız oldu mu?”
Odadaki herkesin bakışları Kuzey’e çevrildi.Eren’in yüzündeki ifade ciddileşmişti. Emir sessizce yatağın yanına yaklaştı. Baran ise hiçbir şey söylemeden Kuzey’i izliyordu.Ben de gözlerimi ondan ayıramıyordum.Kuzey başını kaldırıp doktora döndü.
Kuzey: “Evet, doktor bey. İlacımı söylediğiniz şekilde kullanıyorum. Dozunda hiçbir değişiklik yapmadım. Bir gün bile aksatmadım.”
Doktor: “İlacınızı aldığınızdan emin misiniz? Kutunuzdaki ilaçları da her zamanki gibi mi kullanıyorsunuz?”
Kuzey: “Evet. Her zamanki gibi kullanıyorum. Neden böyle bir şey sorduğunuzu anlamadım.”
Doktor asistanına kısa bir bakış attıktan sonra yeniden Kuzey’e döndü.
Doktor: “Çünkü tedavinize rağmen kan değerlerinizin neden bu kadar düştüğünü açıklamamız gerekiyor. Şimdilik kesin bir sonuca varamayız. Ancak kullandığınız ilaçları da ayrıntılı biçimde kontrol edeceğiz. İlaç kutunuzu ve içindeki tabletleri de incelememiz gerekecek.”
Kuzey kaşlarını çattı.
Kuzey: “Tabii, doktor bey. Ama ben ilacımı değiştirmedim.”
Doktor: “Bunu anlıyorum, Kuzey. Şu anda kimseyi suçlamıyoruz. Yalnızca tedavinizin neden beklediğimiz sonucu vermediğini anlamaya çalışıyoruz.”
Doktor, asistanıyla birlikte odadan çıkmadan önce gerekli kontrollerin devam edeceğini söyledi.Kapı kapandığında odada birkaç saniye boyunca kimse konuşmadı.Herkes hâlâ Kuzey’e bakıyordu.Kuzey bakışlarımızı fark edince hafifçe iç çekti.
Kuzey: “Ne oldu? Hepiniz neden öyle bakıyorsunuz?”
Eren kaşlarını çattı.
Eren: “Abi, doktorun söylediklerini duydun. Kan değerlerin daha da kötüleşmiş.”
Emir: “İlacı düzenli kullanıyorsan neden böyle olduğunu bulmaları gerekiyor. Umarım kısa sürede çözülür.”
Baran yatağın diğer tarafına geçti.
Baran: “Doktor ne diyorsa yapacaksın. Gerekirse bütün kontrolleri yeniden yaptırırsın.”
Kuzey başını salladı.Ben ise hâlâ onun elini tutuyordum.
Derin: “Kuzey…”
Bana döndü.
Kuzey: “Efendim?”
Derin: “Bir şey olursa bana söyle, olur mu?”Yüzünde küçük bir gülümseme belirdi.
Kuzey: “Olur, sevgilim.”
Ama bu kez gülümsemesine karşılık veremedim.Çünkü doktorun söyledikleri aklımdan çıkmıyordu.Kuzey ilacını düzenli kullandığını söylüyordu. Kendisi de bundan emindi. Kutunun üzerinde yazan isim de doktorun bildiği ilaçla aynıydı.
Öyleyse kan değerleri neden giderek kötüleşiyordu?Bu sorunun cevabını henüz hiçbirimiz bilmiyorduk.Ve kimsenin aklına bile gelmeyen gerçek, Kuzey’in her gün güvenerek kullandığı ilaç kutusunun içinde saklıydı.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Yeyyey sonunda yenii bölümmm jsjsjsjaks
Beğendiysenizz plss beğendim diyin kii bende hızlıı hızlıı yazim yoksa kimsr okumuyo bende yazmak istemiomm
Neyseeğğ sizi sevmekk benn öpüldünüzzz…
💞💞
Bölüm etkileşimi
