Giriş

"Uzak dur benden" sesler her ne kadar net olmasa da bu annemin sesiydi. "Gelme üzerime" sesleri duyuyordum fakat rüyamı değil mi anlayamıyordum. En sonunda annemin acı çığlıkları ile gözlerimi açmış ve etrafıma bakıyordum. Evet bu annemin acı çığlığı idi. Hızla yatağımdan kalkıp odamdan çıktım ve solumda kalan vazoyu aldıktan sonra annemin ve babamın odasının karşısında durduğumda çığlık sesleri kesilmişti. Yerini ölüm sessizliğine bırakmıştı. Cesaretimi toplayıp kapıyı açtığım da Gördüğüm manzara karşısında elimdeki vazo yere düştü. Babamın bakışları bana dönmüştü kırılan vazonun sesi ile. Fakat benim odağım beyaz çarşafın üzerinde kanlar içinde olan annemdi. Karnına kim bilir kaç kere bıçak saplanmıştı. "Polisi ara" dedi babam ama ben algılayamıyordum ne dediğini. İçeriye doğru bir adım attığımda babam yine konuştu "gelme". Dinlemedim ya da dinlemek istemedim. Odağım sadece yatakta cansız yatan annemdi. İlerleyip yanına oturdum ve ellerimi yüzüne koydum. "Uyan" dedim ama faydasızdı çoktan ölmüştü. "Uyan" dedim tekrar ama sonuç yine aynıydı, cevap yoktu ölmüştü. O sırada bel boşluğumda büyük bir sancı hissetim. Bakışlarım ilk önce belime kaydığın da annemi öldüren bıçağın bana da saplandığını görmüştüm. Kapanmak üzere olan gözlerim başımda dikilen babama döndü. "Sana bir kere şans verip polisi ara dedim ama sen şu lanet kadını şeçtin ikinizde geberin". Babam odadan çıkarken ve zihnim kapanırken ağzımdan tek kelime döküldü. "Anne.