13. bölüm / 19
reverie|isfad13
Bölümler 19Şu an: 13
- 1 01276 kelime
- 2 02547 kelime
- 3 03289 kelime
- 4 04300 kelime
- 5 05391 kelime
- 6 06572 kelime
- 7 07286 kelime
- 8 08516 kelime
- 9 09516 kelime
- 10 10446 kelime
- 11 11225 kelime
- 12 12346 kelime
- 13 13251 kelime · Okuduğun bölüm
- 14 14370 kelime
- 15 15289 kelime
- 16 16304 kelime
- 17 17313 kelime
- 18 18602 kelime
- 19 19745 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Hastane odasındaki o bir saniyelik sarılma,sanki dokuz yılın tüm kışını eritmişti.İso,Fadime’nin kokusunu içine çekerken zaman durmuş,Karadeniz’in hırçın dalgaları durulmuştu.Ancak kapının ardındaki dünya,bu huzura izin vermeyecek kadar acımasızdı.
İso,yavaşça geri çekildi.
"Şimdi dinlenmen lazım,ben kapıdayım güzelim."
Fadime,sadece gülümseyerek başını sallayabildi.Dikiş tutmayan yaraları hala sızlıyordu ama kalbindeki o eski huzur, fiziksel acısını az da olsa dindiriyordu.
İso dışarı çıktığında,Adil’in koridorun ortasında elleri cebinde,bir ileri bir geri yürüdüğünü gördü.Adil,arkasını döndüğünde,İso’nun yüzündeki o değişimi,gözlerindeki o tuhaf mutluluğunu fark etmeyecek kadar kör değildi.Tam konuşmaya başlayacakken,
Oruç nefes nefese koridora daldı.
Elinde tuttuğu telefonun ekranı,yaklaşan yeni felaketin habercisi gibiydi.
Oruç,İso ve Adil’in ortasına geldiğinde yüzü kireç gibiydi.
"Koçari,Eyüphan bizim adamlarun elindeydi ama kaçmış..."
Koridordaki hava bir anda gerildi.
Adil duvara bir yumruk attı.
"Ula nasıl kaçar"
İso’nun gözleri ise karardı.Oruç’a döndü, sesi buz gibiydi: "Nereye gitmiş?"
Oruç sinirini bastırmaya çalışarak,konuştu."Yaylalara,sisin en yoğun olduğu o eski av evlerine doğru gittiği söyleniyor."
İso,Adil’e döndü.Aralarındaki düşmanlık, Fadime’nin hayatı söz konusu olduğunda bir anda anlamını yitirmişti.
"Koçari,pikap ve adamlarını hazırla gideyruz."
Adil asla bir Furtunalıyla birlik yapmazdı,hele emir hiç almazdı.Fakat konu kardeşiydi ve ne kadar sinirlensede İso'nun kardeşi için canını vereceğini çoktan anlamıştı.Adamlarını aramıştı.
Adamları çoktan yola çıkmıştı.
İso ve Adil'de birazdan yola koyulacaktı.
İso, hastaneden çıkmadan önce camın arkasından son kez Fadime’ye baktı. İçeride, cihazların düzenli bip sesleri arasında uykuya dalan kişi,onun tek umuduydu.Yanına Adil'in gelmesi ile ordan ayrıldı.
İso ve Adil,hastanenin otomatik kapılarından omuz omuza çıkarken, dışarıda Karadeniz’in sisli ve karanlık gecesi onları bekliyordu.Dokuz yıl önce bir lisede başlayan o büyük tehdit,şimdi dağların tepesinde kanlı bir hesaplaşmayla son bulacaktı.
Bölüm etkileşimi
