01

Bu iki köy arasında sevda yasaktır. Furtuna kızın koçari oğlana sevdalandığından beri,Karadeniz’in bu yakasında düşmanla sevdalanmak ölümü göze almak gibidir.
Fakat Fadime Koçari herkesin
"Düşman köyün uşağu"dediği o Furtuna uşağını canından çok sevmişti.
Onlara göre;bu toprağa ekilen kin eskidiydi,oysa onların sinesindeki sevda taptazeydi.Bu düşmanlıkta ne onun suçu vardı,ne de sevdalusunun.

Yıllar önce;
Lisenin bitiş zili çalalı hemen hemen on dakika olmuştu.Öğrencilerin çoğu okul servisine ya da dolmuşlara doğru koştururken,İso çoktan arka bahçedeki eski taş duvarın oraya varmıştı.Üzerinde hafif yıpranmış okul ceketi, boynunda gevşetilmiş kravatıyla,Fadime'sinin gelmesini bekliyordu.
Fadime,okul çantasının askılarını sıkıca tutmuş,etrafı kolaçan ederek yanına geldi.
İso duvarda otururken sırıtır.
"Gelebildin mi sonunda Çeyrek Mafyam?Ağaç oldum ha seni beklerken"
Fadime nefes nefese, yanına oturur.
"Sus be gaybana!Hoca bırakmadi ki çıkalum.Hem ne bu rahatlık Furtunacuk?Okulun dibindeyiz,ha bir gören olsa okuldan atılmamızı bırak,abim beni evden dışaru salmaz bileyusun."
İso hemen kolunu Fadime’nin omzuna atar,onu kendine çeker."Korkma...bak,sis çöktü okulun üstüne,bizden başka kimse kalmadı etrafta. Gel şöyle,yasla başını omzuma."
Fadime önce tereddüt etti,sonra İso'nun derinliğinde huzur,güven bulduğu mavi gözlerine baktı,dayanamayıp başını omzuna yasladı.Omzuna yaslandığında iki köyde bulunmayan o huzuru buluyordu.Kısa bir süre öylece durdular.Birlikte olduktan sonra susmak bile onlara iyi geliyordu.
İso diğer eliyle Fadime’nin elini tutar,sessizliği bozar."Bu arada bak hele bana...Ben lise diplomasını sadece duvar asmak için almıyorum ha.Bu okul bitecek,mesleğimizi elimize alıcaz.Sonra arkada düşmanlık mı kalır, dağlar mı kalır,bilmem.Ha oda bence bizum umrumuzda olmaz."
Fadime hafifçe gülümser, parmağıyla İso'nun yanağını sıkar."Çok konuşuyorsun gaybana uşak,çok...Ama çokta güzel konuşuyorsun.
İso yüzünü Fadime’nin saçlarına yaklaştırır,derin bir nefes alır.
"Benim dilim dursa kalbim durmaz.Şu okul forması üstümüzden çıksa da,sana söz yüreğimizdeki bu sevda hiç çıkmayacak.Sen benimsin ya,ha da gerisi boş."
Onlar birlikteyken yaşam sevinci buluyorlardı.Onlara göre birlik olmadan bu düşman köyler ebedi çekilmezdi.