5.Bölüm:Küçük Sorunlar

Zarya nasıl yardımcı olduysa mışıl mışıl uyumuşum. Buraya geldiğimden beri ilk defa doğru düzgün uyumaya başlıyordum. Burası gerçekten tam benlik. Ama dün neden uyuyamadım? Değer verdiğim birisi yok burada, değil mi? Her zamanki gibi kahvaltı yerine ilerledik. Yavaş yavaş, ben dahil herkes buraya alışmaya başlamıştı. Kahvaltı ettikten sonra sorunu çözülecek kişiyi öğrendik: Gülistandı. Alana ilerledik ve Gülistan’ın sorunu için harekete başlamaya çalıştık. Fakat Gülistan, inatla reddediyordu bunu. Onu da zorbalamışlardı okulda, görmüştüm ben. Zaten Ayça ile arkadaş diye zorbalanmıştı en çok. Gülistan’ın neden reddettiğini anlamıyordum. Bu yüzden onunla konuşacaktım. Fakat konuşmak için çadırına gittiğimde Yaman’ın ona karşı sesini yükselterek rahatsız edici davranışlarda bulunduğunu görünce anında çadıra girip müdahale ettim. Ne istiyordu bu çocuk, iyi birisi gibi gözüküyordu oysa. Zarya’yı çağırdıktan sonra her zamanki yerde toplanıp bekledik. Zarya gelince, Yaman’a ceza falan vereceğini veya uyaracağını sanıyorduk fakat Zarya yerine Ö.E üyelerinden bir erkek gelip bunun bu ada içerisinde yasal olmadığını ve ne Gülistan’ın ne de Yaman’ın bu ada da daha fazla kalmayacağı söyledi. Ben Gülistan’ın ne suçu olduğunu anlayamamıştım ama itiraz edersem benim de sonum böyle olabileceğinden korkup sustum. Bugünün bir sorunu kalmadığı için keyfimizin istediği gibi takıldık. Ben, nasıl olduysa yine Merih’in karşısında buldum kendimi, rahat hissediyordum yanında ve her boş vaktimde oradaydım,tıpkı şu anki gibi. Göz temasımız vardı hiç ayrılmayan, kelimelerimiz vardı ama sessizdi. Anlıyorduk biz bir şekilde birbirimizi. Bu adanın en çok da bu yanını seviyorum, sessizce konuşabilmeyi. Kötü hiçbir şey olmamış, psikiyatri randevularımdan kaçmamışım da tatildeymişim gibi hissettirmesini seviyorum. Kimsenin baskısı, zorbalığı, bakışları olmadan yaşıyoruz. Burada kimse hiçbir şey sorgulamıyor. Banyoya girip duş aldıktan sonra, hemen üstümü değiştirdim çünkü Zarya önemli bir şey söylemesi gerektiğini söyledi. Üstüme çizgili, askılı mavi göbeği açık bir üst, altıma da kot şort giyinip yanlarına gittiğimde havluyla saçlarımı kurutmaya çalışıyordum. Gülistan ve Yaman’ı uğurlayamamıştık. Sadece hoşçakalın deyip bırakmıştık ve Ö.E üyesi onları ilk geldiğimiz yola doğru götürmüştü. Zarya söze başladığında saçlarım bir nebze de olsa kurumuştu. “Hepinizi burada geçirdiğiniz günlerin yarısına geldiğiniz için tebrik ederim. Burada toplam 3 gün geçirdiniz bugün 4. gününüz, sırada Merih ve Nevin’in problemi var. Burada her zaman toplam kişi sayısı kadar gün olur fakat iki kişiye belirli sorunlar yüzünden veda ettik ve bu konu bir daha açılmayacak. Sonuç olarak buradaki 2 kişinin sorunu çözüldü ve iki kişinin sorunu kaldı. Önünüzdeki günlerde bu problemleri halledip hayatınıza döneceksiniz, o yüzden bugünü verimli geçirin ve çadırlardan sonraki yeni 2 katlı evinizle tanışın. Bu evde kalan günler için konaklama yapacaksınız, 2 kız alt katta, 2 erkek üst katta kalacak. Herkese iyi günler dilerim.” deyip evi gezdirdi ve günün sonuna gelmiştik bile yarın Merih’in, ertesi gün benim sorunum çözülecekti ve eve dönecektik, döndüğümüzdeki soruları ve annemlerin tepkisinden çok korkuyordum ama şuan bunu düşünemem çünkü döndüğümde artık onlar ve Leyla hakkında bir şeyden korkmayacağım.