10. bölüm · Onu Öldürmeliydim, Ama…
10. Bölüm
KARAN
Yaklaşık 2 saat önce kalktım ama sabahtan beri onu görmemek için kendimi zor tutuyorum. Ne oluyor bana böyle? Neden onu görmeden duramıyorum? Ben sabah uyandıktan sonra soğuk bir duş alıp kahve ile yanında protein içeren bir yoğurt yedim. Sonra sigara içmek için balkona çıktım. Oyalanmam gerekiyor, onu düşünmemem gerekiyor ama aptal aklımdan bir türlü çıkaramıyorum.
Neden çıkmıyor? Sonra bir anda fark ettiğim şeyler yüzünden kendime sinir oldum. Aşık oldum! Evet, o yaratığa aşık olmuştum. O yüzden aklımdan çıkmıyordu, bunun başka bir sebebi olamazdı. Onu seviyordum; gözlerini, saçlarını, onu her haliyle seviyordum. Henüz tanışalı 8 gün olsa da aşık olmuştum.
Derin bir nefes aldım, beni gözleri ile aşık etmişti. "Hayır," dedim, "bir katilin zaafları olmamalı." Ama çok geç; kalbim çoktan ona boyun eğmişti. Daha fazla dayanamıyordum, kesinlikle. Üstüme beyaz bir tişört giyip evden çıktım. Onu görmek için can atıyordum, kendime şunu hatırlattım: Ona belli etmek yok, bunu bilmemeliydi. Kapıyı çalıp açmasını bekledim. "Geliyorum," diyen sesi ile kapıya geldi ve küçük delikten dışarıya baktı. Beni görünce derin bir nefes aldı ve kapıyı açtı. İçeri geçince "Hazırlan," dedim, "dışarı çıkacağız, evde dura dura sıkıldım." Kafasını sallayıp içeri geçti. Yaklaşık 5 dakika sonra gri renk bir eşofman ve beyaz bir sweatshirt ile geri döndü. Saçlarına siyah bir bandana takmıştı