13. bölüm · Okuldaki Ölmeyen Ölü

Kayıp

İpek Ö

Sabah erkenden uyandım.
Aslında uyandım demek doğru olmazdı.
Çünkü neredeyse hiç uyumamıştım.
Bütün gece Meryem’i düşünmüştüm.
Telefonu kapalıydı.
Mesajlarıma cevap vermiyordu.
Ve en kötüsü…
O fotoğraf hâlâ aklımdan çıkmıyordu.
“Sıradaki o.”
Bu cümle içimi kemiriyordu.
Berk’le birlikte Meryem’i aramaya çıktık.
İlk olarak evine gittik.
Kapıyı annesi açtı.
Meryem’in dün geceden beri eve gelmediğini söyledi.
O an içime kötü bir his oturdu.
Demek gerçekten kayıptı.
Berk de en az benim kadar endişeli görünüyordu.
Öğleden sonra okulun yakınındaki parkta oturuyorduk.
Ne yapacağımızı düşünüyorduk.
Tam o sırada telefonum çaldı.
Bilinmeyen numara.
Kalbim hızlandı.
Hemen açtım.
“Merhaba?”
Karşı taraftan birkaç saniye ses gelmedi.
Sonra tanıdık bir ses duydum.
“Buğlem…”
Meryem’di.
Ayağa fırladım.
“Meryem! Neredesin?”
Sesi titriyordu.
“Beni dinle…”
“Konum at! Geliyorum!”
“Hayır.”
Şaşkınlıkla sustum.
“Meryem?”
“Kimseye güvenme.”
Kalbim sıkıştı.
“Neden?”
Karşı tarafta kısa bir sessizlik oldu.
Sonra duyduğum cümle bütün vücudumu buz kestirdi.
“Ben seni gömen kişinin kim olduğunu biliyorum.”
Telefon aniden kapandı.
Defalarca geri aradım.
Ama ulaşamadım.
Berk yanıma geldi.
“Ne dedi?”
Ona her şeyi anlattım.
Yüzü bir anda ciddileşti.
“Meryem bir şey biliyor.”
“Bunu ben de anladım.”
“Peki neden saklıyor?”
Bu sorunun cevabını bilmiyordum.
Ama öğrenmeye kararlıydım.
Akşam eve döndüğümüzde kapının önünde küçük bir kutu bulduk.
Kutunun üzerinde ismim yazıyordu.
BUĞLEM
Berk hemen kutuyu aldı.
“Dikkatli ol.”
Titreyen ellerimle kapağını açtım.
İçinden bir kolye çıktı.
Kolye çok tanıdık geliyordu.
Ama nereden hatırladığımı çıkaramıyordum.
Sonra kutunun dibinde katlanmış bir not olduğunu fark ettim.
Notu açtım.
Üzerinde sadece bir tarih yazıyordu.
14 Ekim 2027
Başım bir anda ağrımaya başladı.
Bu tarih…
Bir yerden tanıdık geliyordu.
Çok tanıdık.
Ve o anda zihnimde kısa bir görüntü belirdi.
Gece.
Yağmur.
Bir kavga.
Ve bir kız sesi.
“Bunu yapamazsın Meryem!”
Bir anda ayağa kalktım.
Nefes nefese kalmıştım.
Çünkü ilk kez…
Kaybolduğum geceye ait bir şeyi hatırlamıştım.