Nefretten Aşka ❤️

8. Bölüm — Sessizlik

Fadime, İso’yla arasına kesin bir mesafe koymuştu. Onu gördüğünde eskisi gibi gülümsemiyor, konuşmak için bir fırsat aramıyor ve mümkün olduğunca ondan uzak duruyordu.

İso ise bunu her geçen gün daha fazla fark ediyordu.

Bir gün Fadime’nin yanından geçerken onun kendisini görmezden geldiğini fark etti. Eskiden Fadime mutlaka onunla konuşmaya çalışırdı. Şimdi ise tek kelime bile etmiyordu.

İso durdu.

— Fadime...

Fadime arkasına bile bakmadan yürümeye devam etti.

İso ilk kez ne söyleyeceğini bilemedi.

O akşam İso, geçmişte Fadime’ye söylediği sözleri düşündü. Onu kaç kez kırdığını, kaç kez dinlemediğini hatırladı. İçindeki öfke artık eskisi kadar güçlü değildi.

Ertesi gün Fadime’nin zor durumda olduğunu gördü. Ona yardım etmek istedi ama Fadime:

— Bana yardım etmene gerek yok, İso. Ben kendi başıma hallederim.

diyerek uzaklaştı.

İso onun ardından bakakaldı.

— Eskiden yardımımı kabul ederdi...

Fadime ise yalnız kaldığında gözyaşlarını tutmaya çalıştı. İso’yu hâlâ seviyordu ama yeniden incinmekten korkuyordu.

İso, Fadime’nin uzaklaşmasının kendi davranışları yüzünden olduğunu anlamaya başladı.

O gece kendi kendine:

— Belki de asıl düşmanım Fadime değilmiş...

dedi.

Fakat yine de duygularının adını koyamıyordu.

İso’nun kalbindeki nefret ilk kez ciddi şekilde sarsılmıştı. Ama Fadime’ye olan sevgisini anlaması için daha çok zaman vardı.