Nefretten Aşka ❤️

İso ve Fadime birbirine düşman iki taraftaydı. Aileleri yıllardır birbirleriyle mücadele ediyordu. Bu yüzden İso, Fadime'yi gördüğü her an sinirleniyordu.

— Senden asla hoşlanmayacağım, Fadime, — dedi İso soğuk bir sesle.

Fadime ise onun sözlerine rağmen İso'yu seviyordu. Onun içinde herkesin göremediği iyi tarafı görüyordu.

Günler geçtikçe yolları daha sık kesişmeye başladı. İso her defasında Fadime'yi kendinden uzaklaştırmaya çalışıyordu. Ama Fadime'nin sevgisi ve samimiyeti, İso'nun düşüncelerini yavaş yavaş değiştirmeye başladı.

Bir gün Fadime zor bir durumda kaldı. İso hiç düşünmeden onun yardımına koştu. O anda İso bir şeyi fark etti: Fadime'ye karşı hissettiği şey artık nefret değildi.

— Ben neden onu kaybetmekten bu kadar korkuyorum? — diye düşündü.

Sonunda İso, Fadime'nin karşısına çıkıp hislerini itiraf etti.

— Fadime... Uzun zamandır senden nefret ettiğimi sanıyordum. Ama aslında senden uzak kalmaktan korkuyormuşum. Seni seviyorum.

Fadime'nin gözleri mutlulukla doldu.

— Ben de seni çoktan sevmiştim, İso.

Önlerinde hâlâ birçok engel vardı. Ama bu kez birlikte mücadele edeceklerdi.

İso, Fadime'nin elini tuttu.

— Artık hiçbir şey bizi ayıramaz.

Böylece yıllardır süren düşmanlık, onların sevgisinin karşısında yenildi.

Ve İso ile Fadime sonunda birbirlerine kavuştular. ❤️