5. Bölüm (SEÇİM)

İnsanlar sandıkları kadar rastgele değildir.
Seçimler…
alışkanlıkların başka bir adıdır.
Ve alışkanlıklar, insanın kendini ele verdiği yerlerdir.

Onu ilk gördüğüm an, bu yüzden önemliydi.
Gülümsemesi değil.
Zamanlaması.
08:17.
Her gün aynı saatte.

Aynı durak.

Aynı duruş.

Mutluluk, tekrar eden şeyleri sever.
Bu yüzden kırılması kolaydır.
Anahtarı cebimde çevirdim.
Gümüş at…
ışığı farklı yansıtıyordu artık.
Küçük şeyler değiştiğinde, her şey değişir.
Apartmanın önünden geçmedim.

Henüz değil.

Acele etmek…
yanlış insanlara yakışır.
Onun hayatı…
zaten açıktı.
Kapıyı açmaya gerek yoktu.
Önce anlamak gerekir.

Ne korunuyor?

Ne saklanıyor?

Ve en önemlisi:
Ne fark edilmeden eksiltilebilir?
Sokağın karşısında durdum.
Penceresine baktım.
Perde yarı kapalıydı.
Bu da bir seçimdir.

Tam kapanmayan şeyler…
içeriye hâlâ ihtiyaç duyar.

Gülümsedim.

Kısa.

Çünkü bu tanıdıktı.

İnsanlar tamamen kapanamaz.

Her zaman bir aralık bırakırlar.

Oradan girilir.

Anahtarı cebime geri koydum.

Şimdilik.

Henüz zamanı değil.

Önce…

dengeyi öğrenmek gerekir.

Bir hayatın nasıl ayakta durduğunu anlamadan,
onu yıkamazsın.

Ve o…

dengede değildi.

Sadece öyle görünüyordu.

Başımı hafifçe eğdim.

Pencereye bir kez daha baktım.

Sonra yürüdüm.

Uzaklaşırken düşündüm:

Bazı insanlar…

mutlu oldukları için seçilmez.

Mutlu kalabildikleri için seçilir.

Ve bu…

herkesin başarabileceği bir şey değildir.