BÖLÜM 2

18 NİSAN.

ONUN YANINDAKI SON KEZ.

Onun çocukluğu kolay olmamıştı, küçük yaştan itibaren ailesine yardım etmek için çalıştı ve her türlü şiddete katlandı, bu yüzden çocukluğunun tadını çıkaracak pek vakti olmadı. Yetişkin olduğunda "maço adam"... "güçlü adam" haline geldi.

Sevgi sözcüklerini söyleyememekle çeşitli şekillerde yargılandı. Pek iyi bir koca değildi, ama berbat bir koca da değildi... Pek iyi bir baba değildi, ama berbat bir baba da değildi. Sevgiyi gösterme şekli bazı eylemlerle olurdu.

Bazen hâlâ "Erkeklerin duyguları yoktur." der. Ama sanki yıllar öncesini unutuyor... canlı doğması gereken bebek... doğmadı ve o adam, saatler önce oğlunun doğumunu kutlarken... haberi duyduğunda... o adam saklandı ve ayakta duracak gücü kalmayana kadar ağladı.

Ve o çocuk, o adam tarafından terk edildiğinde, o adam çocuğu sanki kendi kaybettiği oğluymuş gibi sahiplendi, onu kendi evladı gibi büyüttü. Acaba hâlâ hatırlıyor mu?... karanlığın çöktüğü ve o adamın çocuğu yanına oturup yıldızları izlemeye çağırdığı o geceyi... ama çocuk, bunun onun yanındaki son kez olacağını bilmiyordu.

Erkekler ile "Erkekler" arasında çok fark var.