33. bölüm · Mavi tik bana değil
33. Bölüm— yayılma
Ada, sınıfa girdiğinde bir şeylerin ters olduğunu hemen hissetti.
Sesler normalden daha kısıktı. Bakışlar normalden daha uzundu.
Kimse yüzüne direkt bakmıyor ama herkes onu görüyordu.
Sırasına oturdu. Çantasını bıraktı.
Arka sıralardan fısıltılar yükseldi.
“Dün Arda’yla tartışan kız o mu?”
“Eski sevgili gelmiş diyorlar.”
“Arda hâlâ onunla konuşuyormuş.”
Ada’nın eli kalemin üzerinde sıkıldı.
Daha gün bile başlamadan, hikâye çoktan yazılmıştı.
Arda sınıfa sonradan girdi. Gözleri Ada’yı aradı. Onu bulduğunda rahatlamadı. Aksine, yüzü daha da gerildi. Ada’nın etrafındaki bakışları fark etmişti.
Yanına yaklaşmak istedi.
Tam o sırada bir mesaj düştü.
“İnsanlar konuşmaya başladı bile. Daha dur, bu sadece başlangıç.”
Arda’nın yüzü bembeyaz oldu.
Tenefüste Ada, arkasından çağrıldığını duydu. Döndüğünde aynı kız oradaydı. Üst sınıflardan olan, dün “eski sevgili” olduğunu söyleyen kız. Yanında iki kişi daha vardı.
“Konuşabilir miyiz?” dedi tatlı bir sesle.
Ada etrafına baktı. Herkes onları izliyordu.
“Burada konuş,” dedi net bir şekilde.
Kız gülümsedi.
“Cesursun. Güzel.”
Sonra sesi biraz daha yükseldi. Bilerek.
“Arda’nın sana her şeyi anlattığını sanıyorsan… üzgünüm.”
Ada’nın kalbi hızlandı ama geri adım atmadı.
“Neyi anlatmadı?” diye sordu.
Kız çantasından telefonunu çıkardı.
Ekranı Ada’ya uzattı.
Mesajlar.
Eski ama silinmemiş.
Arda’nın yazdığı cümleler.
“Bitmedi.”
“Kimse bilmesin.”
“Okulda sorun çıkar.”
Ada’nın içi buz kesti.
Arda kalabalığı yararak yanlarına geldi.
“Yeter!” dedi.
Kız omuz silkerek geri çekildi.
“Ben bir şey yapmadım,” dedi.
“Gerçekler zaten kendi yolunu bulur.”
Ada telefonu Arda’ya uzattı.
“Bu ne?” diye sordu.
Arda sustu.
Bu sessizlik, her şeyden daha ağırdı.
“O gün,” dedi Ada yavaşça, “evime konuşmaya gelmiştin ya…
Meğer anlatmadığın ne çok şey varmış.”
“Ben seni korumak istedim,” dedi Arda.
Ada güldü.
Acı bir gülüş.
“Beni yalanla mı?”
Kız araya girdi.
“Merak etme,” dedi Ada’ya bakarak.
“Okulun tamamı yakında öğrenecek zaten.”
Ada bir an durdu.
Sonra başını kaldırdı.
“Hayır,” dedi.
“Bu sefer hikâyeyi sen yazmayacaksın.”Çantasını aldı.
Kalabalığın içinden dimdik geçti.
Bakışlardan kaçmadı.
Arda arkasından seslendi ama Ada durmadı.
Çünkü artık mesele bir ilişki değildi.
Bu bir itibar savaşıydı.
Ve Ada, ilk hamlesini yapmaya hazırdı.
Yeni bölüm geldiiii. Beğeni ve yorumlarınızı bekliyorum ❤️
—Sessiz kalem
Kelimelerim sesimdir.