9.

Sabah uyandığımda emir gitmişti yatakta azıcık telefonla oyalandıktan sonra banyoya gittim işlerimi halledip kısa bir bakım yaptım ve mutfağa gittim kendime omlet yaptım yanına çay ve kahvaltılık koydum dizi izleyerek yedim gece annemgil geleceği için evin dağınıklığını toparladım odama gittim bugün ev bakacaktım ayrı eve çıkmak istiyordum tek başıma dışarı çıkmayı sevmediğim için ravzayı aradım fakat açmıyordu bende emiri aradım "efendim yavrum" yumuşacık sesi ile yüzümde engel olamadığım bir tebessüm oluştu "bugün müsaitmisin" "evet ne oldu" "şey dışarı çıkalım mı diyecektim" karşı taraftan bir iki saniye ses gelmedi "sen benimle dışarı mı çıkmak istiyorsun" neden şaşırdığını anlamadım "evet istemiyor musun yoksa" "tabiki istiyorum yarım saate kapının önündeyim hava soğuk ceketini al öptüm" ben bir şey demeden hızla konuşup kapatmıştı gülerek makyaj masama oturdum pek bir makyaj yapmamıştım sade bir makyaj yaptım

Hem rahat hemde güzel bir kombin yapmıştım saçlarımı düzleştirdim üzerime siyah bir deri ceket aldım çantamın içine cüzdanımı telefonumu ve evin anahtarını koyup evden çıktığımda siyah pahalı arabasına yaşlanmış emiri gördüm yanına gülümseyerek gittim ve sarıldım hemen ellerini belime doladı minik sarılmadan sonra arabaya bindik "ee nereye gidiyoruz" "ev bakmaya" şaşırarak bana döndü "neden ailenle filanmi kavga ettin" "hayır sadece tek başıma eve çıkıp kendi düzenimi sağlamak istiyorum" dedim "yerim düzenini" kıkırdadım telefonumdan ev ilanlarına bakmaya başladım bir tane dubleks ev bulmuştum güzel duruyordu emire konumu gösterip oraya götürmesini istedim bizi kapıda bir kadın bekliyordu eve girdiğimde alt katta mutfak salon iki banyo misafir odası ve kiler vardı birde geniş bir balkon üst katta bir yatak odası içinde giyinme odası vardı geniş ve güzeldi banyo vardı üst kattada mutfak vardı ama bu mutfak diğerine göre daha küçüktü bir oda daha vardı ben beğenmiştim çok güzel bir evdi tek yaşadığım içinde bana yeter de artardı bile bir kaç eve daha baktık ama o ilk baktığımız ev aklımda kaldığı için almaya gittik satış işlemleri halledip evi almıştım çok mutluydum bu evi almak için uzun zamandır para biriktiriyordum bacaklarım çok yorulmuştu bir restoranda gelmiştik balık ekmek vardı ayy emirle damak zevklerimiz uyuşuyordu bence evlenmemiz gereken konular var beni düşüncelerimden ayıran emirin sesi oldu "ne düşünüyorsun" şuanlık bilmesine gerek yoktu "hmm eminmiyiz" "bana kendinden bahsetsene" konuyu değiştiremek istiyordum "sen sor cevaplayayım" "ne iş yapıyorsun" hiç ne iş yaptığını söylememişti "babamın şirketi var orayı yönetiyorum birde yer altında bir takım işlerle uğraşıyorum" "nasıl yani" "fazla detaya girmeyelim lidyam" zorlamak istemedim illaki öğrenecektim kafamı anladım dercesine salladım o sırada balık ekmeklerimiz gelmişti hızla yemeğe gömüldüm emir sırıtarak bana bakıyordu "hayırdır ne bakıyorsun" "çok tatlısın" "ha" sanırım kalp krizi geçirecektim başımı deniz manzarasını izledim kısık sesle güldü ve yemeğine döndü yemeklerimiz bitmiş arabaya binmiştik "mobilyalara ne zaman bakacaksın" sordu "bilmiyorum yarın annemle giderim büyük ihtimalle" "kaynanamı çok yorma yavrum"
BİSMİLLAH
____________------------~~~~~~

Seleme cenemelerr