19.

Emir yanıma geldi konuşmasına izin vermeden konuştum "sen o çocuksun" "ne" "ayıcık" söylediğim kelime ile durakladı "civciv" bu lakaplar küçükken kullandığımız lakaplardı emir şarışın olduğum için böyle seslendirdi 'civcivim' demesiyle dudaklarımdan bir kıkırtı kaçtı "sen o kızsın" inanamıyormuş gibi sordu "hmm o muymuşum bak bakalım" belimden tutup kendine çekti dudaklarıma kısa ama derin bir öpücük bıraktı "yerim lan seni" gerdanıma minik bir öpücük bıraktı benimde yüzümde derin güzel huzurlu bir tebessüm vardı "lidya" "hı" "çok seviyorum seni" "bende seni" gülüşümden öptü ben gülünce tekrar öptü "iyiki o gün bana yazmışsın" telefonumun çalması ile tekrar bölündük "sikeceğim böyle işi" o saydırdırıken ben kollarından sıyrılmıştım arayana baktığımda annemdi hemen açtım telefonu "lidya bebeğim iyimisin kuzum varmı bir şeyin" annem endişe dolu sesi ile konuştu "iyiyim annecim yok birşeyim turp gibiyim turp bana ne olabilir" "eve ne zaman dönmeyi düşünüyorsunuz lidya hanım abinle baban merak ediyorlar" dudaklarımı büzdüm emir büzülen dudaklarımdan öptü bir yandan saçlarımı okşuyordu "bugün gelirim annem" "tamam kızım dikkat et" "sende hadi öptüm" telefonu kapatınca emir hemen sordu "ne diyor" "eve gel diyor" "biraz daha kalsan" güldüm çocuk gibi hallerine "yarın yine gelirim babamgil bir şeyler anlayacak yoksa" "ne saklanıyoruz kızım çıkayım babanın karşısına ben senin kızını seviyorum diyim" kahkaha attım tersçe bana baktı "inanmıyormusun" gülerek kafamı iki yana salladım bir anda ayağa kalktı "kalk gidiyoruz" "nereye" "babana gidiyoruz artık tanışma vakti geldi bence" hassiktir helvamı kavurun geliyorum

☆☆☆☆

Evin önüne geldiğimizde arabadan indik "aşkım bir daha düşün bence" tereddüt le sordum asansöre bindik kapılar kapanınca beni duvara yasladı ve ellerini beline sararak daha da kendine çekti "hmm aşkım ha" piç sırıtışıyla sordu ben diyorum Ankara sen diyorsun götum kara "emir cidden ya abim kızarsa görüşmemize izin vermezse" "kaçırırım" büyük bir rahatlıkla söylemişti o sırada kapılar açıldı asansörden indik ve kapıyı çaldık ve kapıyı annem açtı emiri görünce yüzünde güller açtı sanki emir kendi oğluydu "emircim hoşgeldin tatlım" "hoşbuldum efendim nasılsınız" "iyiyim canım bende ayakta kalma gel içeri" "anne aslında emirin gitmesi gerek işi var onun hiç girmesin" "benim niye haberim yok işim olduğundan" emir Gıcık sesi ile konuştu seni bir tek bulayım nasıl ağzına sıçıyorum görsen annem mutfağa gitti bizde arkasından girdik ben kapıyı kapatırken emir kalçama şaplak attı bu hareketi ile kızarmıştım emir önden giderken arkasından tekme savurdum tabiki demir gibi olam vücudu sarsılmamıştı

☆☆☆☆

sanırım gerginlikten altıma işeyecektim ben babam emir annem ve abim hep beraber oturmuş kahve içiyorduk buraya dikkat edin HEP BERABER babam emiri sevmiş gibiydi ama fazla belli etmiyordu abim emirin söylediği her şeye 'sanane' 'seni ne ilgilendiriyor' gibi ters cevaplar veriyordu tabi emir bu sırada süt dökmüş kedi gibiydi abimin her terslemesinde alttan alıyordu gülmek istiyordum ama gülersem götümde bomba patlayacağını biliyordum annem emire su getirirken emir kolunu omzuma attı abim anında "indir lan kolunu" dedi yemin ederim çıldıracaktım babam konuştu "ee sen ne iş yapıyorsun" "babamın şirketini yönetiyorum efendim" evet evet asla mafya değildi babam onaylarcasına kafasını salladı ortam bir anda sessizleşirken salona annem kokoş terlikleri ile girdi suyu emire uzattı emir kibarca teşekkür etti bu niye bir anda kibarlaştı be abim anneme döndü "bende su istiyorum" emiri kıskandığı o kadar belliydiki annem ona dönünce gülen yüzü soldu "kalk kendin al eşşek kadar adam oldun!" Annemin böyle çıkışması ile boğa abimin bozulduğu bir hayli ortadaydı emirin telefonu çaldı telefonu açtı karşı tarafın konuşmasını bekledi ve "tamam geliyorum" diye kapattı yine nereye gidiyordu bu "ne oldu" sordum "şirkete güzelim" annemgile döndü "efendim ben artık kalkayım" "aa öyle olurmu oğlum biraz daha otursaydın" dedi annem abim yine atladı "yok anne gitsin gitsin işi varmış hemde" "başka bir zaman hayırlı bir iş için yine gelirim" bana döndü ve göz kırptı abimin ve babamın aynı anda "lan!" Diye Bağırmasıyla koşarken kapıya gitti annem bu sırada abime ve babama terlik atıyordu emir kimse görmeden anlıma minik bir öpücük bıraktı ve koşarak merdivenlerden indi

☆☆☆☆☆☆

Alın size yeni bölüm!