22. bölüm · Mafyam

20.

Asyaa Knk

Sonunda kendi evime tanışınmıştım! Çok güzel di eşyalar çoğunlukla beyaz renkliydi bugün emir akşam yemeğe gidecektik ve ravzagilde geliyordu Ravza ile samet işleri baya ilerletmişti duştan çıktım ev zaten düzgündü toparlamama gerek yoktu odama gittim dolabı açtım ve giyecek üst aradım ne giyecektim! Leoparlı bir mini elbise giydim altınada ona uyacak bir topuklu ayakkabı

Yüzüme bu sefer sade değil gösterişli bir makyaj yaptım saçlarımı ensemde bir topuz yaptım önüme iki tutam perçem bıraktım çok güzel olmuştum oturdum ve heyecanla emiri bekledim bugün doğum günümdü umarım emir hatırlardı yoksa hatırlamazsa olacaklardan ben sorumlu değildim o sırada emirden bir mesaj geldi

🤍: Aşağıdayım yavrum

Heyecanla kapıya koştum kapımı kilitledim ve asansöre bindim kapıdan çıktığımda pahalı arabasına yaşlanmış telefonu ile konuşan siyahlar içinde bir adet emir vardı beni fark etmedi yanına gittim kollarımı boynuna doladim ve yanağına bir öpücük kondurdum beni fark edince gülümsedi telefonu kapatıp cebine koydu ellerini belime koydu başını boynuma gömdü "hoşgeldin yavrum" "hoşbuldumm" kapımı açtı gülerek bindim arabaya bindiğimizde sıkıldığım için şarkı açtım

☆☆

Yol benim şarkı söylemelerim ile geçmişti geleceğimiz yere vardığımızda oldukça güzel ve lüks bir restorandı içeriye girdiğimizde bizi bir kadın karşıladı "emir bey?" Sordu emir başını sallayarak onayladı ilerledi bizde peşinden gittik bizi deniz manzarası olan bir masaya oturttu çok güzeldi lan! Yemekler geldiğinde tam yemeğe başlayaccakken ışıklar karardı onun yerine kısık bir ışık açıldı ben anlamayarak bakarken emir oturduğu yerden kalktı ve önümde diz çöktü "lidyam, güzelim, sevgilim, canımın canı iyiki o gün bana yazmışsın iyi ki de seni tanımışım benim le
evlenirmisin" ne! Hayal görüyordum sanırım emir bana evlenme teklifi ediyordu! Ağlıyordum ama bu sefer mutluluktan gözleri bana umutla bakıyordu "EVET" sanırım biraz fazla bağırmıştım emir yüzüğü parmağıma taktı ve ayağa kalktı ellerini her zaman yaptığı gibi belime yerleştirdi kendine çekti ve alnıma şakağıma burnumun ucuna öpücük kondurdu bir anda kapıdan Ravza nın sesi geldi "geç mi kaldık!" Allahım neden bana bu kadar rezil bir arkadaş vermiştin Yarabbim koşarak yanımıza geldi şuan siktir git desem yeriydi ve ışıklar açıldı emir alnıma öpücük bırakarak geri çekildi "baldız yemin ederim bütün ortama sıçtın" Ravza sevimlice sırıttı "kusura bakma enişte ama arkadaşımın en güzel anında yanında olmalıyım" kendimi tutamayıp kıkırdadım samet emir ravzaya söylendiği için ensesine vurdu ses bütün mekanda yankılanmıştı kavga çıkacağını bildiğim için sevimlice sırıttım ve emirin koluna girdim "gel canım gidelim biz" masaya çektim

_______

Sanki yer ayaklarımın altından kayıyormuş gibiydi fazla içmiştim ve önümü bile doğru düzgün göremiyordum "biz kalkalım en iyisi saat geç oldu zaten lidyayı eve bırakacağım" emirin konuşmasını duydum konuştuktan sonra beni kucağına aldı "emir" "hm" "nereye gidiyoruz" "evimize yavrum" sesi biraz sert geliyordu içmemem için başta uyarmıştı ama emirin tuvalete gittiği sırada kafama dikmiştim bu yüzden biraz kızgındı beni tek eli ile tutarak arabanın kapısını açtı maşallah kocam olacak bey baya kaslıydı kendi kendime güldüm "Allahım en sonunda delirdi manyak karı" emirin söylenmelerini işittim arabayı sürmeye başladı "hayır niye bu kadar içiyorsunki sanki kaldırabilecek bünyen v-" sinirle konuşurken gözüme çok tatlı geldiği için biraz doğruldum ve dudağına minik bir buse bıraktım emir bu hareketim ile hiç bir şey yapmadı ve yavaşça arabayı sağa çekti anlamayarak baktım "niye durduk" kemerimi söktü ve ani bir hareket ile kucağına oturttu ellerini kalçama yerleştirdi ve boynuma yöneldi boynumu emmeye başladı dudaklarımdan bir inleme firar etti inlemem ile derimi sertçe ıssırdı "emir!" İnledim ve ensesindeki saç tutamlarini çekiştirdim ısırdığı yeri öptü ve çenemde tutarak yüzüme bakmamı sağladı "lidya" boğuk sesi ile adımi söyledi"hı" "beni delirtiyorsun "hmm öylemi" dedim ve dudaklarına yöneldim

☆☆☆

EVET BITTI BILIOM KISA OLDU AMA USENDIMM