7.

Sabah uyandığımda masamda bir not vardı

Uyuyordun uyandırmaya kıyamadım sen uyuduktan hemen sonra evden çıktım merak etme ailen beni görmedi

Emir yazmıştı kıyamadım kelimesiyle yanaklarımın ısındığı hissettim odadan çıktığımda ev sessizdi annemi aradığımda teyzem hastalandığı için bursaya gittiklerini söyledi telefonu kapattıktan sonra kendime kahvaltı hazırlamaya başladım abim hala gelmemişti ben kahvaltımı hazırlayıp yerken anahtar sesi duydum kapıya baktığımda abim gelmişti bakışlarımı kaçırarak önümdeki yemeğe döndüm abimin buraya yaklaşan adım seslerini duyuyordum ve karşımdaki sandalyeyi çekip oturdu "lidyam" bakışlarımı ona çevirdim "efendim" soğuk bir sesle cevapladım "biraz konuşabilirmiyiz" "peki" "dün sana bağırdığım için özür dilerim güzelim çok sinirliydim sana ulaşamayınca çok korktum" ayağa kalktım ve sarıldım "affetinmi" melül melül bakıyordu kıkırdadım "afettim" abimle kahvaltı yaptıktan sonra abim evden çıkmıştı bende hastaneye gidecektim hazırlandıktan sonra evden çıktım arabaya bindim hastaneye gittim

🪩🪩

Saat akşam olmuştu yorgun adımlarla araba ilerlerken efe yanıma geldi efe de hastanede doktordu ve iyi anlaşıyorduk bazen bazı hareketleri rahatsız etsede özünde iyi bir insandı beni düşüncelerimden ayıran efenin sesi olmuştu "lidya nasılsın" "iyi efe sen" "bende iyiyim kahve içmeye gidelimmi biraz sohbet ederiz" "olur ama önce eve uğramam lazım kafede buluşuruz" "tamamdır" arabama ilerledim eve geldim hızla odama gittim

Bunları giymiştim sade ve güzeldi arabama bindim efenin attığı konuma gittim bir masada oturmuş beni bekliyordu yanına gittim ve oturdum üzerine efe kumral biriydi yakışıklıydı ama benim tipime göre değildi kahve içip sohbet ederken telefonumdan bildirim sesi gelmişti

Gıcık: lidya o masadan çabuk kalk beni delirtme o eteğin boyu ne!

Siz:ne diyorsun be!

Gıcık:kalk diyorum

Siz:kalkmıyorum lan inat değilmi

Telefonumu sinirle masaya bıraktım ve sessize aldım ege bana garip garip baktığında yüzüme sahte gülümseme takındım konuşmaya devam ettim aradan yarım saat geçtiğinde lavaboya gitmek için kalktım işimi halledip döndüğümde emir masaya oturmuş sert gözlerle egeye bakarak konuşuyordu şaşkınlıkla onlara ilerledim ve oturdum emir anında sandalyeden tutup yanına çekti beni "senin ne işin var burada" sordum. "Canım istedi geldim" "belki ben istemiyorum" "ister iste ister isteme" biz atışırken ege bize bakıyordu ve ortamı sessizliğe boğacak o soruyu sordu "sevgilimisiniz" emir hiç tereddüt etmeden cevapladı "evet" panikledim "hayır!" Emir sinirle bana baktı "evet dedim" "hayır dedim bende" atışırken egeye ayıp olmaması için tartışmayı sonlandırdım egeyle konuşmaya başladım uykum gelmeye başlamıştı esnedim emirin bakışları bana döndü "uykunmu geldi" "hmhm" ayaklandı ben oturmaya devam ettim egeye ayıp olabilirdi "kalksana lidya" dilimi damağıma vurdum "ben biraz daha oturmak istiyorum" onu Gıcık etmek hoşuma gidiyordu sinirle konuştu "lidya kalk hadi eve gidiyoruz" ben inatla oturmaya devam ederken bir anda beni kucağına aldı minik bir çığlık attığımda bakışlar bize döndü "indir Allahını cezası" "kes çeneni" egeye bir şey diyemeden hızla kapıya çıktı arabasına ilerledi "arabam burda kaldı aptal!" "Samet halleder" hay sametine sıçayım
------------------------------------

Eveeeet bölüm sonuu