2.Bölüm

Keyifli okumalar dilerimm🌺

•
•

Karadağ Ailesi..

Ayaz'ın Anlatımıyla..

Dünkü olayı düşünen Ayaz, eve gelir gelmez kendini odaya atmıştı..

Sabah kalktığında üzereni değiştirip aşağı inmiş kahvaltı masasına oturmuştu.
Dün akşamdan beri düşünüyordu Polat ağabeyi ile konuşacaktı. Ayazın yemediğini farkeden Lavin hanım.

Lavin Hanım ;

" Oğlum neden yemiyorsun?"

Ayaz;

" Yok anne yiyiyorum." Ağzına zeytini atarak.

Cihan Bey;

" Ee aslanım derslerin nasıl? Bir yaramazlık yok değil mi?."

Ayaz;

" Yok baba dersler yoğun bu aralar."

Akif Ayaza döndü;

Akif;

" Aslanım seninle PlayStation oynayalım mı?"

Ayaz;

" Yok abi biraz yorgunum sonra oynasak?"

Akif;

" Tamam abim sen nasıl istersen."

Kahvaltı faslı bittiğinde Aile fertleri masadan kalkarak salona ilerlediler.
Lavin hanım evin yardımcısı Fatma hanımı yanına çağırarak.

Lavin Hanım;

" Masayı toplarmısın? bende bizimkilere kahve yapacağım."

Fatma Hanım;

" Tabi Lavin hanım."

Lavin Hanım;

" Teşekkürler canım." Dedi salondan çıkarak.

Babam salonda plazma'ya karşı üçlü koltuklara oturduğunda Abilerim ise üçlü koltuğun yanında ikili gri koltuklara oturuyordu.
Ayaz'ın oturduğu koltuktan kalktığını gören Cihan bey;

Cihan bey;

" Oğlum nereye?"

Ayaz;

" Odamda olacağım."

Cihan Bey;

" Tamam oğlum kahveler geldiğinde seni çağırayım mı?"

Ayaz;

" Yok baba." Dedi adımlarını merdivenlere yöneltti.

Cihan bey Ayaz'ın bugünkü sessizliğinden canı sıkılmıştı..

Ayaz aksine güler yüzlü, pozitif bir çocuktu. Dışarıya karşı soguk olsada.

Cihan bey daldığı yerden düşüncelerle boğuşurken yanına Lavin hanım geldi;

Lavin Hanım;

" Cihan kızımızdan hâlâ bir gelişme yok mu?" Sesinde ki özlem her şeye bedeldi..

Cihan kolunu Lavin hanımın omzuna atarak göğüsüne yasladı.

Cihan bey;

" Bulacağız yavrum kızımızı yarım kalan Ailemizi tamamlayacağız. Sen yeterki doldurma ela gözlerini." Baş parmağıyla göz yaşlarını sildi.

Onları seyreden dört siyah gözden habersizdi.. Tuğrul ve Akif'ti içlerindeki özlem daha da büyüyordu.
Kız kardeşlerini bulmak ona kovuşmak istiyordu.. Pamirse Ayaz'ın arkasından o da yukarı çıktı.

Ayaz odasına girip yatağa oturdu. Yanındaki komidinin üzerinden çerçeveyi eline alarak fotoğraf karesine bakıyordu..

Akif abimin ilk pilot günüydü pilot tulumun içeresinden gülümseyerek kameraya bakıyordu.

Kamerada hepimiz gülümsüyor olsak da..
Bir yanımız eksikti.

Dikkatinin dağılmasının sebebi odanın kapısı tıklatılmasıydı.
Elindeki çerçeveyi komidinin üzerine bırakarak bakışlarını kapıya çevirdi.

Ayaz;

" Gel."

Pamir kapıyı açarak başını odanın içeresine uzattı.

Pamir;

" Aslanım müsait misin?"

Ayaz başını olumlu anlamında salladı;

Ayaz;

" Gel abim."

Pamir tamamen içeriye girerek kapıyı kapattı.
Çalışma masasının yanındaki sandalyeyi Ayaz'ın önüne çekerek oturdu.

Ayaz;

" Abi bir şey mi oldu?"

Pamir;

" Evet sana olmuş."

Ayaz;

" Yok abi bana ne olacak da."

Pamir;

" Oğlum eve geliyorsun anca bizimle iki kelime konuşuyorsun. Onuda biz soruyoruz sen cevaplıyorsun." Elini kaldırarak yumuşak saçlarını sevdi.

" Hadi aslanım söyle bana."

Ayaz derin nefes alarak dünkü olayı anlatmaya başladı.

Ayaz;

" Kolejden çıktığımda beni Mesut abi aradı yolun aşağısında beni bekliyormuş. Bende tamam diyip telefonu kapattım."

Pamir;

" Devam et."

Ayaz;

" Sonra çıkış saati diye herkes dışarıda idi. Bende farketmedim arkamdan araba geleceğini. İşte arkamdan gelen araba sesi duymamla başımı arkaya çevirecektim ki kızın biri kolumdan çekmesiyle yere düştük.

Sonra ayağa kalktığımda ona yardım etmek için elimi uzattım. Benden destek almak için ayağa kalkmaya çalışıyordu. Sonra yüzünü buruşturup ayak bileğini tuttu.
Bende yanına eğildim hangi bileğin diye sordum o da sağ olan dedi bende elimi sağ ayak bileğine götürdüm. Doğum lekesini farkettim ve aynısından benim bileğimde de var."

Pamir Ayaz'ın anlattığı olayı düşünüyordu.. O ola bilirmiydi. Kızlarını bulmuş ola bilirmiydi?
Pamir bu olayı babasına en geç yarına kadar anlatmalıydı ve bunu aklının bir köşesine not etmişti.

Pamir;

" Sonra ne oldu?"

Ayaz;

" Doğum lekesini görünce başımı kaldırıp karşımda ki kıza baktım abi çok benziyordu. Kaşı gözü her şeyi.."

Pamir;

" Kızın ismini hatırlıyormusun?"

Ayaz;

" Evet. Lara kız arkadaşı seslendiğinde duydum."

Pamir;

" Tamam aslanım ben bu konuyu babamla konuşacağım."

Ayaz;

" Abi ."

Pamir;

" Efendim aslanım?"

Ayaz;

" O dur değil mi abi benim ablamdır."

Pamir;

" İnşallah Ayazım inşallah o dur.."

Pamir oturduğu sandalyeden ayağa kalkarak önce Ayaz'ın saçlarını öperek odadan çıktı.

Karşısında ki kendi odasına girip masasının üzerinden arabanın anahtarı ve cüzdanını alarak evden çıkmıştı.

🌺 🌺 🌺

Asafın Anlatımıyla..

İsviçreden geleli yarım saat olmuştu. İlk önce eve gidip soğuk suyla duş almış sakallarımı biraz kısaltmıştım.

Bugün ikinci defa minik bebeğimi görecektim.. içimde tarif edilmeyen bir mutluluk vardı.

Minik sevgilimi ilk 18 yaşında görmüştüm..Ve gün geçtikce güzelleşiyordu.

Çekmeceden çıkarttığım siyah kol saatimi sol bileğime takıp askıdan aldığım siyah ince blazer ceketimi elime aldım. Aynadan son kez yansıyan görüntüme baktım.

🌺 🌺 🌺

Aracı gri beyaz evlerin önüne çektiğimde arabadan inip arabanın sağ tarafına adımlayarak kapısını açtım. Koltuğa bıraktığım ceketi üzerime geçirdim.

Yanıma yaklaşan Murata dönüp;

Asaf;

" Bir yaramazlık var mı?"

Murat;

" Yok abi merak etme."

Asaf Murat'ın yanından ayrılarak eve doğru adımladı.

Kapının önüne geldiğinde duvara monte edilmiş zile basarak beklemeye başladı.
Yaklaşan ayak sesleri git gide yükselirken titreyen ellerini saklamak adına pantolonun cebine gizleyip bekledi.

Çevrilen anahtar sesiyle kapı açılmış ve arkasından minik sevgilisi belirmişti.

Lara;

" Buyrun kime bakmıştınız.?" Minik burnunu havaya kaldırdi.

Asaf;

' Kardırma şu minik burnunu!' dedi içinden geçirdi.

Asaf;

" Büşra'nın abisiyim."

Büşra içeriden seslenerek;

Büşra;

"Kuzu kim gelmişş?" Dedi sesini kapıya doğru yükselti.

Lara;

" Abin."

Büşra;

" Gerçekten mi ?" Dedi adımlarını buraya yönlendirdi.

Büşra büyük adımlarla kapıya gelip abisine sarılmıştı.

Büşra;

"Hani sen iki gün sonra gelicektin? Neden erken döndün."

Asaf;

" Süpriz yapmak için erken geldim ama görüyorum ki birileri erken gelmemden rahatsız olmuş"

Büşra;

" Yaa abi öyle demediğimi sende biliyorsun." Kaşlarını çattı.

Asaf;

" Biliyorum çok bilmiş" saçına buse kondurarak.

Lara kapıyı kapatmak için onlara yaklaştığında Asaf gözlerini kapatmamak için direniyordu. Burnuna gelen kokunun eşi benzeri yoktu..

İşte o an Büşra abisini Asafta minik sevgilisini tekrar gördu..

Asaf kız kardeşiyle salonda hasret gideriyordu. Lara Büşranın kulağına eğilerek odaya çıkacağını söylemişti. Lara odaya giderek gardrobundan kıyafet seçmeye başladı. Buseyle sabah konuşmuş ailesinin yanına trobzona gittiğini söylemişti.

Çıkarttığım kıyafetleri giyinmeye başladım. Aynanın karşısına geçerek tülermiş saçlarımı elimle düzeltip odadan çıktım.
Aşağaya indiğimde Büşra abisine sarılmış bir şeyler anlatıyordu.

Lara;

" Hoş geldiniz tekrar bir şeyler içermisiniz?"

Asaf;

" Yok ben bir şey almayım."

Başımı olumlu anlamında sallayıp boş koltuklardan birine oturdum.
Telefonumdan gelen bildirimlere göz atarken yerimden rahatsızca kıpırdanarak telefondan başımı kaldırdım.

Asaf abiyle göz göze gelmiştik. Dudağının kenarı yukarı doğru kıvrılmış beni izliyordu.

İstemsizce ona baktığımı fark edip gözlerimi kaçırdım.

Bunu fark eden Asaf abi dudaklarındaki sırıtmayı gizlemek için alt dudağını ısırmıştı.

Yerimde fazla duramayıp oturduğum yerden kalktım.

Lara;

" Ben en iyisi kahve yapayım." Dedim Mutfağa geçerek.

Büşra;

" Ne oldu ki şimdi?" Şaşırarak.

Asaf;

" Bilmem."

Asaf;

" Sen gel bakiyım şöyle." Kolunu Büşra'nın omzuna atarak sert gövdesine çekti.

Bakışları uzun hole takılınca dudaklarındaki sırıtmayı gizlemeyip başını hafif sallayarak;

Asaf;

'Sen daha dur ben daha neler yapacağım sana.' Bunu içinden geçirmekten kendini alı koymamıştı.

Mutfağa geldiğimde türk kahvesi yapmaya başladım.

Büşra'nın nasıl içtiğini biliyordum abisininde sade olduğunu Büşra laf arasında dile getirmişti.

Kahve makinasını alarak içine iki tatlı kaşığı kahve, iki tatlı kaşığı üstü silik şeker, ve iki fincan suyu koyarak prize takıp düğmesine bastım.

Kahve köpürmeye başladığında köpüklerini alarak fincanlara pay ettim.

Köpüren kahveyi dikkat ederek fincanlara döktüm.

Boşalan makinayı içini temizleyerek sade olanı yapmaya başladım.

O da olduğunda aynı işlemi onada uygulayıp kahveleri tepsiye yerleştirdim.
Yanına su ve çikolata ilave edip tepsiyi elime aldım.

Salona geldiğimde elimdeki tepsiyi orta sephaya koydum.

Büşra;

" Kuzum ne zahmet ettin ya gidiceğiz şimdi." Kahveyi alarak.

Lara;

" Ne zahmeti afiyet olsun." Kahveyi alarak yerine geçti.

Asaf;

Eline aldığı kahveden bir yudum alarak sırtını koltuğa yaslamıştı ağzına yayılan tatla mutluluktan dört köşe olmuştu.

🌺 🌺 🌺

Karadağ Ailesinden..

Lavin Hanım'ın Anlatımıyla..

Cihan bey dosya imzalamak için şirkete gitmiş, Tuğrul ise arkadaşının yanına uğramıştı. Pamir ise hâlâ eve gelmemiş Akif babası gittikten sonra odasına kapanmış ve Ayazla odalarından hiç çıkmamaştı.

Bunu fırsat bilen Lavin hanım kendi odasından çıkarak adımlarını kızının odasına attı.

Odaya her yaklaştığında ilk günkü gibi burnunun direği sızlıyordu..

Kapıyı yavaşca açarak içeri girdi..

Cinsiyetini 3.ayda öğrenmiştik kız olacağını. O gün
hastaneden çıkar çıkmaz abileriyle birlikte bebek odası ve eşyalarını almaya başladık.

En çok ağabeyleri sevinmişti Pamir, Akif, Tuğrul evde rahat durmayıp hastaneye bizimle gelmiş kız olacağını öğrendiklerinde sevinç çığlıkları ile yeri göğü inletmişlerdi..

Elimi eşyaların üzerinde gezdirerek gardıroba ilerledim kapaklarını açtığımda birbirinden güzel elbiseler ve tulumlar vardı. Orada ne gördüysem hepsinden tek tek almıştım.

Yüzümde sıcak gülümsemeyle askılıktan çıkarttığım tulumu alarak emzirme koltuğuna oturdum. Yanımda duran çerçeveyi elime aldım.

Burda iki ninik elleriyle gözlerini kapatmıştı..

Lavin hanım;

" Annem minik kızım.. Ben seni çok özledim. Kavuşma zamanımız gelmedi mi Annem.. "

" Çok bekledim seni hep bir kızım olsun istedim seninle birlikte çok güzel hayallerim vardı yavrum.. Kokuna hasret kaldım miniğim.."

Baş parmağın ucuyla fotoğraf karesini okşuyordu.

Gözlerinden akan yaşlar çerçeveye damlıyordu..

Akifin Anlatımıyla..

Laptop dan işlerini bitirip geriye doğru esneyerek çalışma masasından kalktı.
Adımlarını odanın kapısına yönelterek odadan çıktı.

Koridora çıktığında kısık ağlama sesleri kulağına geliyordu. O yöne adımladığında kitli olan bebek odasının kapısı aralıktı.

Kapıya biraz daha yaklaşarak sesleri dinlemeye başladı. Annesi göz yaşlarıyla birlikte elindeki çerçeveyle özlemini dile getiriyordu.

Pamir evin kapısını açarak içeri girdi. Yönünü merdivenlere yönelterek yukarı çıkmaya başladı.

Kendi katlarına geldiğinde Akif duvara yaslanmış şekilde yere oturmuştu. Elini yumruk yapıp ağzına kapatmış sesin dışarı çıkmasını engellemişti.

Pamir Akifin bu halini görüp yanına ilerledi.

Pamir;

" Aslanım gel." Eğilerek kollarından kaldırdı.

Akif;

" Abi." Ağlamaktan sesi kıslmıştı..

Pamir;

" Hadi aslanım."

Pamir Akifi yerden kaldırarak odasına götürmüştü.

Odaya girdiklerinde Akif yatağa oturmuş komidinin üzerinden aldığı peçeteyle göz yaşlarını siliyordu.

Pamir kapıyı kapatarak yanına yerleşti;

Pamir;

" Aslanım noldu?"

Akif;

" Abi ben dayanamıyorum atık olmuyor baksana annem odaya girmiş bir elinde tulum bir eli de çerçeve. Artık dayanamıyorum abi annemin bu şekilde görmeye dayanamıyorum.."

Pamir;

" Şstt tamam aslanım sakin ol bulacağız çok az kaldı."

Akif;

" Hani abi nerde buldukta bizim mi haberimiz yok."

Pamir;

" Akif bak bana." Elleriyle Akifin başını kaldırdı.

" Sen bana güvenmiyormusun?"

Akif;

" Abi güveniyorum tabii."

Pamir;

" Sana verdiğim sözlerin birini bile tutmadığımı gördün mü.?"

Akif hayır anlamında başını sallamıştı.

Pamir;

" Sana abi sözü. Bulacağız.. Kardeşimizi tamam mı. Ve bir daha hiç ayrılmayacağız."

" Şimdi banyoya gidiyorsun ve abi kardeş dışarıda takılıyoruz."

Akif abisini onaylayıp banyoya girmişti.

Pamir yataktan kalkarak camın önüne ilerledi. Akif gibi değildi o bütün duygularını içinde yaşar dışarıya yansıtmazdı.

Küçüklüğünde bile yere düşse acımadı der düştüğü yerden kalkardı..

Akif işlerini bitirip banyodan çıktığında iki genç adam odadan çıkıp eden ayrılmışlardı..

•

•

Evettt Bir Bölüm daha Sonuna Geldiikk..

Nasıl buldunuz bölümü??

Düşünceleriniz neler??

En sevdiğiniz yer neresiydi??

Diğer bölümde görüşmek üzere kendinize ve sevdiklerinize iyi bakın. 👋♥️🌺