2. bölüm · Lara
1.Bölüm
Keyifli Okumalar✨
•
•
Lara'nın Anlatamıyla...
Sabah yastığıma sarılmış vaziyette uyanmıştım.
Yastığı diğer tarafa atarak oturur pozisyona geldim.
Havalar ısınmaya başladığından beri üstünü örtme gereği duymuyordu.
Ayağa kalkarak perdeleri kenara itti. Camı açarak
İçeri temiz hava girmesini sağladı. Gözlerim komidi'nin üstünde duran çalar saate kaydı. Saat 9.30' du.
Odamı toparlayıp banyoya girdim. Kişisel ihtiyaçlarımı halledip banyodan çıktım.
Gardırobun yanında duran boy aynas'ının önüne
geçerek üzerimi düzelttim. Beyaz ince askılı crop ve kısa şort giydim.
Cropun üstüne ince asker yeşili gömlek geçirdim. Yanıma gömlekle aynı renkte çantayı tercih ettim.
masanın üstünde duran büyük kıstırgaçlı tokayı çantanın kurpuna kıstırdım.
Son olarak boynuma ince zincirli kolyem ve baş orta işaret parmağım olacak şekilde yüzüklerimi taktım.
Makyaj masama ilerleyerek saçımı taradım. Elimle düzeltip iki küçük kelebek tokalarla önlerden iki tutam tutturdum. Yüzüme güneş kremi, dudak parlatıcı maskara'mı sürüp işlemimi tamamladım.
Arkamı dönerek prizde takılı tabletimi,çantamı ve telefonumu elime alıp odadan çıktım.
Mutfağa girdiğimde hızlı haraketlerle üç tane sandviç hazırlayıp çantaya koydum. Dış kapıya ilerleyip ayakkabılarımı giyindim ve evin anahtarlarını alıp evden ayrıldım.
Allah'tan durak eve yakındı.
Çantamdan çıkarttığım sandviçlerin bir tanesi açıp yemeğe başladım. Adımlarım durağa yaklaştığında dolmuş yeni geliyordu. Adımlarımı hızlandırıp dolmuşa bindim.
Çantamdan çıkarttığım akbili okutup yerime geçtim.
Buraya ilk geldiğim gün yanımda sadece bir miktar para ve küçük bir valizim vardı.
Yetimhanede kaldığım süre içeresinde azda olsa öğrencilere ders vermeye başladım.
fakülteye gitmediğim zaman çoğunlukla ortaokulu ve lise öğrencilerine ders veriyordum.
Buda benim için daha iyi oluyordu. Kimisi yeni bilgeler öğreniyor kimileri ise kaldığı dersten ve notlarını düzeltiyordu.
Bir yandan benim içinde iyi oluyordu elime azda olsa bir miktar para geçiyordu.
O parayla kendime ev tutmam gerekiyordu. Bunuda çok uğraşlar sonucunda başara bilmiştim. Kimi ev fiyatları beni zorlamıştı.
Artık son raddeme gelmiş ve baktığım son evin sahibiyle konuşmuştum. Evi vereceklerini söyleyip Para konusunu açmamış ve evi göstermişti.
Kadının tek isteği evine ve çiçeklerine temiz şekilde bakmamdı.
Bende o sayede evi tutmuş yanıma kalan parayla eksiklerimi tamamlamıştım.
Düşüncelerimden arındıran şey fakülteye gelmemiz di.
Ayağa kalkarak dolmuşdan aşağa indim. Adımlarımı ilerde gördüğüm kızların yanına yönelterek yürümeye başladım.
Yanlarına yaklaştı;
" Gençler muhabbetiniz bol olsun."
Büşra;
" Ayy sağol canım hoşgeldin."
Lara;
" Hoşbuldum kuzum."
Buse Laraya döndü;
" İyi ki geldin."
Lara Buseye döndü;
"Ne oldu ki?."
Buse;
" Sencee."
Lara;
" Yeni aldığı yüz bakım ürünü mü söylüyor?."
Buse bezmiş ifadeyle başını sallamıştı. Ben buna gülerken Büşra'nın cırlamasıyla ona döndük.
Büşra;
" Yaa ben size ne diyorum?. Yüzünüz ışıl ışıl olucak bebek poposu gibi yumuşacık."
Lara;
" Tamam da aşkım sen biliyorsun beni kullandığım üründen başkasını kullanamıyorum."
Büşra Buseye bakıp;
"Bana hiç bulaşma ben böyle iyiyim."
Büşra istediği tepkiyi bizden almayınca omzunda ki çantasını savurarak;
Büşra;
" Ayy siz ne anlarsınız bee." Çalımıyla önden gitti.
Bana dönen Buse;
" Biz şimdi Büşradan tripmi yedik?."
Kıkırdayarak;
" Evett.."
Biz kızlarla fakültede tanıştık. Daha doğrusu Buseyle. Biz Büşrayla ayını yetimhanede aynı odada kalıyorduk. Onun ailesi gelince onunla ayrılmıştık.
Ayrıldı günden itibaren görüşmemiştik. Ben oradan çayrılınca İstanbul'a geldim. Ders için fakülteye gittiğimde. Orada karşılaşmıştık kızlarla Buse fizyoterapisti'nin son senesindey di.
Buse;
" Kızz Büşra dursanaa." Dedi. Ona yetişmeye çalıştı.
Büşra;
" Yokk durmam." Kollarını göğsünde bağlayarak adımlarını yavaşlattı.
Lara;
" Aşkım yapma böyle." Dudağımı büzerek Koluna girdim.
Büşra;
" Konuşmayın benimle."
Buse;
" Yaa Büşra."
Lara;
" Peki benn."
Lara;
Büşra cevap vermeyince son çare evde hazırladığım sandviçleri aklıma geldi çantadan çıkartıp;
Lara;
" Bende bunu sana yapmıştım. Sen seviyorsun diye ama sen-." dememle elimdeki sandviç alması bir olmuştu.
Büşra;
" Hayır ben öyle bir şey demedin ki." Trip atan o değilmiş gibi.
Buse;
" Demedin mi.?" Dedi hayretle.
Büşra;
" Hayır demedim siz yanlış duymuşsunuz." Kolunu omzuma attıp.
Yürümeye başladık. Başımı arkaya çevirdiğimde Buse başını yukarı kaldırmış sabır çekiyordu.
Kolumu ona doğru uzatım. Onun gelmesiyle kollarım onu sarmış ve elimde kalan son parçayıda ona vermiştim.
Buse;
" Çok güzel olmuş." Dedi. Büyük ısırık alarak.
Lara;
" Afiyet olsunn."
Büşra;
" Kız bu işi yapıyor abiii." Dedi. Büşra'nın son kelimesi bizi güldürmüştü..
Asaf;
" Şimdi ne yapıyorlar?."
Asafın sağ kolu Murat;
Murat;
" Buluştular şimdi fakülteye gidiyorlar."
Asaf;
" Bana resimleri yolla."
Asafın sağ kolu Murat;
Murat;
" Tamam abi yolluyorum."
Ve arama solandı.
Buse bizden ayrılarak kendi fakultesine gitti. Bizde kendi fakültemize giriş yapmıştık.
✨️✨️✨️
Asafın Anlatamıyla...
Elimdeki telefonu kulağımdan çekerek deri koltuğa gelişi güzel attım. Gömleğimin üsten üç düğmesini açarak ellerimi pantolanun cebine soktum.
Buraya gelmeden önce adamlardan iki tanesini kızların etrafına koymuştum.
Önümdeki manzaraya seyredip içkimi yudumladım.
2 Günlüğüne İsviçreye gelmiştim. Silah işlerini burdan yürütüyordum. Acil olanları.
İstanbul'da yeni açtığımız otellerimiz ve konuklarımız bulunuyordu.
Camın önünden ayrılıp kendimi siyah deri koltuklardan birini attım. Boşalan bardağımı masaya koyup yeni içki doldurdum. Kendimi geriye çekip başımı arkaya yaslayarak gözlerimi kapattım.
Babam. Yılmaz Aral emekli kaymakam. Annem Derin Aral terzilik yapıyordu.
Manisa'ya geldiğimizde babam şirketten iş bulup oraya yerleşti. 2 aya kadar işleri güzel di. Ne olduysa o iki ayda olmuştu.. Annemle babamın tartışmaları başladı.
✨✨✨
FLASHBACK...
Asafın Anlatımıyla..
O Akşam annem beni evden çıkartmıştı. Reçel için çilek almam gerekiyordu. Evden ayrıldığımda içimde tarif edilmeyen bir huzursuzluk peydah oldu. Aşağı mahalledeki manava ilerleyip annenim istediği çilekten almış eve doğru yürüyordum. Eve yaklaştığımda insan karmaşsı karşılamıştı beni.
Adımlarımı daha hızlı atarak eve yaklaştım. O karmaşanın içerisinde annemin yakın arkadaşı aysel ablayı aradım.
Sonuçlarım yanıt vermiş olucak ki Aysel ablayı bulup yanına ilerledim.
Asaf;
"Aysel abla." Sesimi duyan Aysel abla bana hızlı dönerek bedenimi kollarının arasına almıştı.
Aysel abla;
" Asafım..." Sesi titredi.
Asaf;
Boşta kalan kollarımı sırtına götürdüm.
" Abla burda neler oluyor?" İçimdeki korku bütün vücudumu esir almaya başlamıştı..
Aysel;
" Oğlum.."
Aysel;
" Biliyorum senin için çok zor..." Dedi. Cümlelerini toparlamaya çalıştı.
" Sen evden gittikten sonra evin önüne bir araba geldi.
Siyah bir arabaydı içinden iki kişi çıkıp eve girdi."
Kimdi onlar? O siyah araba neydi?.
Aysel;
" Sonra evden çıkarak arabaya binip gittiler."
Asaf;
Ellerimi saçlarıma daldırıp geriye doğru sendellendim.. " Abla Büşra Büşram nerde.?"
Aysel;
Aysel abla başını iki yana sallayarak;
Aysel;
" Oğlum ben bugün hiç görmedim Büşrayı." Dedi. İşte o zaman saat, dakika benim için durmuştu..
Asaf;
Ellerim saçımda etrafta dolanıyordum.. Dudaklarımda sadece;
Asaf;
' Bu bir rüya bu gerçek değil sadece bir rüya.' bu kelimeler çıkıyordu dudaklarımdan.
Kulaklarıma gelen ayak sesleriyle o tarafa döndüm.. Gözlerim evden çıkan dört polisteydi ellerinde tutan siyah cenaze torbası vardı..
Polis Memuru;
" Yılmaz Aral ile Derin Aral'ın yakınları geldimi.?" Dedi. Polis memuru."
Polis;
" Evet amirim karşımızda duran genç."
Polis memuru;
Adımlarını bana yaklaştırarak;
Polis;
" Yılmaz Aral ile Derin Aralın yakınları sizmisiniz.?"
Asaf;
" Annem ve babam."Bakışlarım nakil aracına konulan torbalardaydı.
Polis;
" Annenizin veya babanızın düşmanı yada tartıştığı birileri varmıydı.?"
Asaf;
" Hayır yoktu."
Üstelik annemle babamın düşmanı olmazdı ki..
Polis memuru;
" Anlıyorum bir şey duyarsanız bizimle irtibata geçin."
Yanımdan tam ayrılacağı zaman.
Asaf;
" Kardeşim o da bu evdeydi." Eliyle evi gösterdi.
Polis memuru;
" Üzgünüm bizim geldiğimizde anneniz babanız dışında kimse yoktu." Diyip yanımdan ayrılmıştı.
İnsanlar etraftan uzaklaştıktan sonra yağmur yağmaya başlamıştı. Sanki bu anı bekliyormuş gibi..
Asaf;
Adımlarım bahçe dışında duran kaldırıma yöneldi.
Oraya oturduğumda kollarımı bacaklarımı sarıp başımı kollarımın üzerine koymuştum..
Gözlerimden akan yaşı umursamıyordum artık. Ben bitmiş yapa yalnız kalmıştım..
Sokakta yankılan ayak sesleriyle başımı kaldırdım.
Karşımda duran Murat abi elini uzatmış bana bakıyordu.
Bakışlarım önce eline sonra yüzüne kaydığında elimi kaldırıp bana uzatılan eli tutup ayağa kalktım..
Benim kalkmamla boş sokakta yürümeye başladık..
Sokakta sadece bizim ayak sesleri ve yağmurun yere düşme sesi vardı..
Bundan sonra ne olacaktı hiç bilmiyordum... Ailem onlar artık yoktu.. tek dayanağım kardeşimdi onu bulmam gerekiyordu.
Eve geldiğimizde beni boş bir odaya yönlendirdi. Kıfayet ve yatak örtüleri temiz olduğunu dile getirerek odadan ayrılmıştı.
Murat abi. Gitikten sonra yatağa oturup dirseklerimi dizlerime dayamış boş gözlerle karşımdaki duvara bakıyordum.
Genç adam o geceden sonra gözünü dâhi kırpmamış uyku uyumamıştı. Halbuki uyusa ne değişecekti acıları dinecekmiydi.?
✨✨✨
Murat'ın Anlatımıyla...
Murat erken saatlerde uyanmış Asafın kaldığı odaya doğru ilerlemişti. Kapıyı tıklatarak içerden ses gelmesini bekledi. Beklediği yanıt gelmemiş kapının kurpunu aşağa indirerek kapıyı araladı.
Başını odanın içeresine uzatarak ufaktan göz attı odaya. Gözleri Asafa değince önce yatağa sonra tekrar Asafa dönerek.
Murat;
" Hadi önce kahvaltı edelim sonra bizim malikaneye geçiceğiz."
Murat Asafı çağırdıktan sonra mutfağa ilerlemişti. Asaf bir şey demeden odadan çıkıp mutfağa gitti.
İki genç adam edilen kahvaltıdan sonra evden ayrılıp malikanenin yolunu tutular.
Malikeneye yaklaştıklarında onları gören gençler baş selamı verip yollarına devam ediyordu.
Malikaneye girdiklerinde koltuklarda oturan gençler ayağa kalktı.
Genç;
" Hoşgeldiniz abi buyur geç. Sende hoşgeldin birader." Dedi bize yolu açarak.
Murat;
" Hoş bulduk aslanım."
Genç asafa dönerek;
" Başın sağolsun birader."
Asaf;
" Dostlar sağolsun." Dedi. Düz sesle.
Murat;
" Benim telefon görüşmem var sonra yanınıza uğrarım." dedim onların yanından ayrılarak.
Genç;
" Gel birader otur şöyle." eliyle koltuğu gösterdi.
Murat kendi odasına çıkarak masasına geçti. Koltuğuna oturup telefonu çıkarttı.
İsviçrede olan Hasan abiyi aradı. Biliyordu Asafı en iyi şartlar altında yetiştireceğini.
Murat;
" Alo abi nasılsın?."
Hasan Abi;
' İyiyim Murat sen.'
Murat;
" İyiyim abi sağol."
" Abi senden yardım istiyecektim."
Hasan Abi;
' Dinliyorum seni.'
Murat;
" Abi bizim mahallede Yılmaz Aral adında bir aile vardı. Dün akşam ailesi evde ölü bulundu."
Hasan Abi;
'Devam et'
Murat;
" Asaf Aral 20 yaşında abi delikanlı çocuk."
Hasan Abi
' Tamam ben onunla ilgilenirim.'
Murat;
" Birde kız kardeşi varmış dün geceden gören duyan olmamış."
Hasan Abi;
' Tamam o bende sen ona haber edersin '
Murat;
" Tamam abi."
Hasan Abi;
' Bu akşam üstü orda olurum.'
Murat;
" Tamam abi sağolasın bekliyoruz seni." Dedi. Ve arama sonlanmıştı.
Yüzünü sertçe sıvazlayıp ayağa kalktı. Camın önüne gelip açık camdan sesini biraz yüksek çıkartarak Asafı yanına çağırdı.
Asaf oturduğu yerden kalkarak eve girdi.
Murat;
" Gel aslanım."
Asaf;
" Buyur abi."
Murat;
" Şimdi bizim isviçrede Hasan abimiz var senden bahsettim. Hem kardeşinin bulunmasına yardım edicek hemde seni en iyi şartlar altında yetiştiricek."
Asaf Murat abinin söylediklerini düşünüp tartmıştı. İçinde küçükte olsa bir umut vardı kardeşini bulacaktı.
Asaf;
" Tamam abi."
Murat;
" Kendisi burdaymış birazdan buraya uğrayıp seninle konuşacak sonrada İsviçreye gideceksiniz."
Asaf artık biliyordu bunun geri dönüşü olmayacaktı. Her şey değişeceği gibi kendide değişecekti..
Asaf ve Murat'ın konuşmasının ardından 1 saat geçmişti.
Hasan bey malikaneye varmış Asafla konuşmutu.
Ardından Asafıda alıp İsviçre yolunu tutmuştu..
✨✨✨
7 Yıl Sonra...
ASAFTAN..
Bu 7 yılda çok şey değişmişti işim hayatım herşey..
İsveçreden geleli 7 yıl olmuştu. İlk geldiğim günlerde acami olsamda bir şeyler kapmaya çalışıyordum. İlk sovunma teknikleri, silah kullanımı, silah ticareti Yapıyordum. Bunları yaptıkça işimde hırslanıp daha iyi yerlere gelmek istiyordum.
Sonra Hasan abiminin bana verdiği şirketi devralmaya başladım ve gün geçtikçe büyütüm.
Bu sayede yeni işler ve oteller açmaya başladım.
Kardeşimin konusunda hâlâ bir iz bir gelişme yoktu. Adamları Manisa'ya gönderdiğimde elleri boş dönüyor buda benim sinirimi bozuyordu. Artık dayanacak gücüm takatim kalmamıştı..
Sonra Annemle Babanım katilini buldum.. Depoya inip karşılarına geçtim. Babamla ne dertleri olduğunu merak ediyordum. Adamın İsmi Suat olduğunu öğrenip karşısına geçtim. Yüzüne attığım sert yumrukla yana kayan başını çenesinden sertçe tutup.
Asaf;
Bağırarak" KONUŞŞ" dedim.
Bu iki it babamla şirkette çalışıyormuş. Bunlar babamı bir iki defa ıslarla kumarhaneye götürmüşler. Babamında şansı döndükçe oynamaya devam etmiş. İki defa kaybedince kendine borç yapmaya başlamış. Tabi oyunu kaybedince borçda yükseliyor. Babamda büyük oyuna girmiş kazanma ümidiyle biliyor ki kaybederse ya canından olucak ya da başka bir şey.
Oynadığı son oyunuda kaybetmiş. Kendini değilde şerefsiz kardeşimi sürmüş öne. Bende bunu duymamla kan beynime sıçradı.
📌 UYARI RAHAHATSIZ OLACAKLAR BU KISMI
GEÇE BİLİR 📌
DEPO...
Kardeşimle alakalı sözleri kulağımda çınlıyordu... Onun çenesini kırmak için daha sert vurdum. Adamlardan Suatı tavana asmasını ve soymasını istedim hende bana lazım olacak aletleri hazırlıyordum.
Başımı Suata çevirdiğimde istediğim pozisyonda idi. Elimdeki kılıçın kılışını çıkartaruk Suata ilerledim..
Kulaklarıma gelen Suat'ın sessi beni mutlu ediyordu..
Önüne geçerek elimdeki kılıcı yukarı kaldırdım. Göğüsüne büyük çizikler açtım onu böyle görmekten zevk alıyordum.
Bütün bedenine farklı işkenceler ediyordum. Adamlardan istediğim tuz ruhunu alıp açılan yaraların üstüne döktüm.
Onu böyle görmekten mutlu oluyordum.
Yazar;
' Psikopat!'
Adamlardan Suatı çözmesini istedim. Suatı alıp buraya yakın ormanlık alana götürdüm. Yanımda gelen dört koruma vardı.
Suatı yere atarak yanımda getirdiğim benzini döktüm. Ve son bir şey kalmıştı onu bu dünyada yok etmem için.
Cebimden çıkarttığım zippoyu ateşleyerek onun üstüne attım. Ve çıkan ateşi seyrettim..
Şimdi sıra diğerindeydi. Oradan ayrılarak depoya gelmiştim. İçeride Celladını bekleyen bir kişi daha vardı.
Aynı işkenceleri onada uygulayıp adamlara verdim..
📌 UYARI BİTMİŞTİR 📌
Ağzını siktiğimin yavşağı ağzını yaya yaya kardeşimle ilgili konuşunca her ikisinide işkenceyle öldürmüştüm.
Aynadaki görüntüme dalarken kapının tıklatılmasıyla kendime geldim.
Onur;
" Abi müsaitmisin?."
Asaf;
" Buyur koçum." Kapıyı açarak.
Onur;
"Abi Hasan abi odasında seni çağrıyor."
Asaf;
" Tamam geliyorum." Dedim. Elimdeki duran t-shirt giyerek.
Odadan çıkarak Hasan abinin odasına yöneldim. kapıyı çalıp içeriye girdim.
Hasan abi;
" Gel oğlum geç otur."
Asaf masanın yanında duran tekli koltuğa geçerek oturdu.
Hasan abi;
" Nasılsın oğlum.?"
Asaf;
" Gördüğün gibi abi." Düz kalın sesle.
Odanın kapısı tekrar tıklatılıp açıldığında odak noktası Asaf olmuştu. Genç çocuk elindeki zarfı Asafa uzattı.
Genç;
" Abi bu sana gelmiş bizim cocuklar söyledi." Asaf kuşkuyla gencin elindeki zarfı alarak açmaya başladı..
Çıkardığı beyaz A4 kağıdının üzerinde annesinin el yazısı vardı. Asaf pür dikkat yazılanlara okumaya başladı.
Yazanlar..
Annem Asafımm ilk göz ağrım.. Biliyorum bana çok kızgınsın. Biliyorum bunu yapmamam gerekirdi ama mecburdum annem.. Kardeşinin hayatı senin hayatın için mecburdum. Lütfen bana gücenme annem..
Kardeşin Manisa Karsu yetimhanesinde..
En alt kısımda Adresi yazıyordu..
Asaf bunu görür görmez ayağa kalkıp Hasan abiye döndü.
Asaf;
" Abi buldum kardeşimi buldum."
Hasan abi;
" Sen kağıdı ver ben çocuklara hemen söylüyorum." Kağıdı elimden aldı.
Asaf bunu duyar duymaz kendi odasına gitt. Hemen bir çeket giyip telefon ve silahını alıp odadan çıktı.
Asaf;
Evden çıktığımda iki araba hazırda beni bekliyordu.
Yanıma Hasan abi geldi;
Hasan abi;
" Her şey hazır merak etme. Sen gitmeden önce önden adam yolladım etrafı kolaçan etmeleri için." Omzumu sıkarak.
Asaf;
" Tamam abi sağolasın." Dedi arabalara geçerek. Artık hasret bitmişti..
✨✨✨
Uzun yolculuğun ardından Manisa'ya gelmişti. İlk işi kağıtta yazan adrese gidip kardeşini almak olacaktı.
Araba yetimhanenin önünde durduğunda Asaf bir göz gezdirdi Yetimhaneye. Arabadan inerek sürgülü kapılardan içeri girdi.
Yetimhaneye girerek müdür odasına yönlendirdi. Adımlarını kapıyı tıklatıp içeri girdi. Ayağa kalkan Yetimhanenin müdürü Neriman Hanımdı..
Neriman Hanım;
" Buyrun hoşgeldiniz ben Neriman Atasu" dedi elini uzattı.
Karşısındaki kadına göz gezdirdiğinde Yirmi dört yaşlarında beyaz tenli kadındı.
Asaf;
" Asaf Aral" diyip tekli koltuğa oturmuştu. Yabancı insanla temas kurmayı sevmiyordu.
Neriman Hanım;
" Ahh sizi tanıyorum" dedi sesini incelterek.
" Buyrun sizi dinliyorum."
Asaf;
" Kardeşim Büşra Aral burda kalıyormuş onu almaya geldim."
Neriman Hanım;
"B-büşra Aral mı?."
Asaf;
" Evet çağrırmısınız." Otoriter sesle
Neriman hanım bir şey demeden görevli olan Havva
hanımı yanına çağırdı.
Neriman Hanım;
" Havva 42 numaralı odada kalan Büşra Aralı çağrırmısın. Velisi gelmiş."
Havva;
" Tabi hemen çağırıyorum." Diyerek odadan çıktı.
Neriman Hanım;
" Bu arada sizi tebrik ediyorum."
Asaf;
" Anlamadım.?"
Neriman Hanım;
" Yeni açtığınız oteller hepsi bir birinden istişamlı.
Asaf;
" Teşekkür ederim."
Neriman Hanım;
" Ah ne demek bunlar az bile sizin için." Dedi. Saçlarını kulak arkasına atarak.
Kapının açılmasıyla ilk önce Havva hanım sonra Büşra girmişti.
Asaf dikkatli şekilde kardeşini inceliyordu. Çok değişmişti tarzı o çok sevdiği kıvırcık saçları bile çok güzel gösteriyordu onu.
Ayağa kalkıp yanına ilerlediğinde onunda beni incelediğini fark etmiştim.
Daha fazla dayanamayıp kardeşimi kollarımın arasına aldım.. Burnumu kulak arkasına sürtüğümde burnuma gelen mis kokusunu içime çektim.
Ondan ayrılarak yüzünü ellerimin arasına aldım.
Asaf;
" Abimm kıvırcığım benim." Ben bunları dile getirirken alnılarımız bir birine yaslanmış vaziyetteydi.
Büşra;
" Abii bu sen misin.?"
Asaf;
"Benim kıvırcığım geldim."
Büşra;
" Gerçekten geldin abi." Dedi kollarını boynuma doladı.
Asaf;
" Biz daha çok hasret gidericez seninle sen şimdi odana çık valizini hazırlamaya başla."
Büşra;
"Tamam abi."
Asaf;
"Bende evrakları halledeyim hemen çıkcaz burdan." Dedi. Alnına bir öpücük bıraktı.
Büşra abisinden ayrılarak odadan çıkmıştı. Asaf gerekli evrakları bakıp imzalıyordu.
Büşra kardeşiyle birlikte valiz hazırlamaya başladı.
Kısa sürede hazır olan valizi alarak odadan çıktılar.
Lara kardeşi için sevinsede bir yandan üzülüyordu..
Merdivenlerden indiklerinde Asaf elindeki sigarayı atarak kızlara bakıyordu. Büşra yanındaki kızın elini sım sıkı tutmuş dışarı çıkıyordu.
İkisinede dikkatli bakınca gözleri kızarmıştı.
Asafın Odak noktam Büşranın yanında duran kızdaydı.
Kızarmış minik burnu, küçük pembe dolgun dudakları ve beline kadar inmiş sırma siyah saçları ve o beyaz teniyle. Büyüleyici duruyordu.
Ona baktıkça kalbim daha hızlı atıyordu sanki..
Ben kıza bakmaya devam ederken Büşra beni çağırmasıyla yanlarına doğru ilerledim.
Büşra;
" Bu abim Asaf buda kardeşim Lara."Dedi. Eliyle tanıtarak.
Demek ki bu güzel kızın ismi Laraydı. İsmi gibi kendide güzeldi.
Asaf;
"Merhaba" elimi uzattım.
Çekinerek uzattmıştı elini.
Lara;
" Merhaba." Dedi. Kadife çıkan sesiyle.
Kısa saniyede olsa bir birimize değen minik eli yumuşacıkdı.
İstemeyerekte olsa elini serbest bırakıp pantolanumun cebine soktum yerdeki valizi alıp beklemeye başladım.
Parmaklarımda hissettiğim doku hala gün yüzündeydi. Buda benim hoşuma gitmişti.
Büşra kardeşinden ayrılıp abisiyle arabaya doğru yol almıştı. İlk önce Hasan abinin dediği eve gidip hasret gidereceklerdi. Sonra Büşraya olanları anlatmaya başlıycaktı.
✨✨✨
Eve vardıklarında Asaf ve Büşra koltukta sarılmış vaziyette oturuyordu. Asaf artık zamanı geldi diyerek kardeşine olanları anlatmaya başladı. Büşra duyduklarını şoka girmişdi. Babası'nın oynadığı kumar borcunun bir kısmını atlayarak anlatmıştı..
Şimdilik onu öğrenmesede olurdu.
Büşra Annesini va Babasını sorduğunda ortamda büyük bir sessizlik oluştu..
Biliyordu Asaf eğer onların öldüğünü söylerse yıkılırdı..
Büşra Anneme düşkün olsada Babama daha çok düşkündü..
Asaf son kez derin nefes aldı. Anlatmaya başladı herşeyi.. Benden öğrense daha iyi olacaktı eğer başka birinden öğrenirse daha kötü sonuçlar olabilirdi..
Asaf;
" Kuzum şimdi sana anlatacaklarım için sakin olman lazım tamam mı."
Büşra;
" Abi daha fazla nasıl sakin olabilirim.?"
" Yaa düşünsene Babam bizim doğru yolda olmamız için çabaladı. Ama onun yaptığı. Sence bu normal mi?"
Asaf;
" Tabii ki normal değil." Avuç içinde tuttuğu minik ellerin üstüne öpücük bıraktı.
Büşra;
" Sen bana ne söyliycektin."
Asaf;
" Annem seni yetimhaneye bıraktığı sabah beni çilek reçeli almam için manava gönderdi.." Asaf lafı dolandırmadan anlatmaya başladı.
Büşra dikkatle abisini dinliyordu.
Asaf;
" Sonra.. Ben manava gittim. Ordan Annemin istediği meyveyi alıp eve döndüm.
Bizim eve yaklaştığımda dikkatimi evin bahcesinde ordan oraya koşturan insanlar çekti. Bende bizim bahçede duran Aysel ablanın yanına gittim.."
Büşra;
" Abii sakın sakın abi. Ben bunu kaldıramam abi olmaz olmadı dee.!"
Asaf koltuktan kalkan Büşraya yaklaşmak için ona bir adım atmaya yeltenirken Büşra bir asım geri gidiyordu..
Asaf;
" Büşramm.."
Büşra;
" HAYIRR.. OLMAZ ANNEMLE BABAM BENİ BıRAKMAZ HAYIR.."
Asaf kardeşinin arkasından yaklastığında kolları ile titreyen minik bedenini sarmıstı..
Büşra;
" Olmadı de abi bizi bırakmadılar dee.."
Asaf;
" Abimm.. yapma söz veriyorum bunuda atlatıcaz.."
Büşra;
" Ben atlatmak değil ben Annemle Babamı istiyorum.."
Asaf kollarında baygın duran kardeşini kucağında alarak merdivenlerden yukarı çıkarttı..
Odaya girdiklerinde Büşrayı gri çarşafla örtülü yatağa yatırıp ayakkabılarını çıkarttı.
Kendisi rahat eşofman giyip Büşranın yanına yerini almıştı.
Kollarının arasına alarak sıkıca sarıldı..
Asaf;
" Sana söz veriyorum her seyi unutturacam birlikte hepsinin üstesinden geleceğiz.."
Asaf son sözlerini Büşra'nın kulağına söyleyerek gözlerini kapatmıştı.
✨✨✨
Şimdiki Zaman...
Büşra'nın Anlatımıyla..
Ders bittiğinde başımı Laraya çevirdim dalmış defterini karalıyordu.
Büşra;
" Kuzu hazırsan fakültenin aşağısında yeni cafe açılmış oraya gidelim mi?." Dedim ama nafile.
Kendine gelmesi için elimi salladığımda.
Büşra;
" Dünyadan kuzuya heyy iyimisin.?"
Lara;
" E-efendim bir şeymi dedin.?"
Büşra;
" Diyorum ki nerelerdesin."
Lara;
" Haa pardon dalmışım."
Büsra;
" Yeni cafe açılmış oraya gidelim mi.?"
Lara;
" Tamam gidelim."
Lara tabletini ve dosyalarını çantaya koyup ayaklanmıstı.
Fakülteden çıkarak bahçe kapısını ilerliyorduk.
Büşra;
" Ben Buseyi arayım cafede onunla buluşuruz." Yanımdan arıldı.
Lara;
" Tamam."
Büşra Buseyle konuşmak için yanımdan ayrıldığında. Bende dış kapıya doğru ilerliyordum.Kolumdaki çantayı açarak sessizde duran telefonumu çıkartmış sesini açıyordum kulağıma gelen sesle o tarafa döndüm.
Karşı yoldan gelen araçla bana yakın olan dört gencin birisini kolundan çekmemle yere düşmüştük. O esnada giden araba gözden kaybolmuştu.
Üzerime düşen genç ayağa kalkarak;
Ayaz;
" İyimisiniz.?"
Lara;
" Ben iyiyim sen iyimisin.?" Gence bakıp.
Ayaz;
" İyiyim ben bende bir sey yok. Kalkmana yardım edeyim."
Lara;
" Yok ben hallederim. " Yerden aldığım destekle ayağa kalkacağımda. Ayağıma giren sancıyla yüzümü buruşturup olduğum yerde kalmıştım.
Ayaz;
" Bileğinin üzerine mi düştün.?" Eliyle bileğime götürdü.
Lara;
" Sanırım."
Ayaz;
" Hangisi ?"
Lara;
" Sağ olan."
Ayaz;
" Tamam."
Lara;
" Gerçekten gerek yok ben hallederim."
Ayaz;
"İzin ver bakıyım."
Ayağını uzattığında bileğinde ki duran doğum lekesiyle elim durmuştu.
Aynı doğum lekesi kendi bileğinde de vardı. Ayaz başını kaldırıp karşısında ki genç kıza baktı. Kendisine çok beziyordu. Kaşı, gözü, yüz hatları kendine gelme sebebi ise yan tarafta koşarak gelen kızdı.
Büşra;
" Kızz noldu sana.?" Bağırarak.
Lara;
" Büşra yok bir şey."
Büşra;
" O zaman neden yerdesin.?" Yanıma geldi.
O kızın gelmesiyle yanından kalkıp.
Ayaz;
" Beni çekmesiyle sağ bileği zarar gördü."
Büşra;
Karşısında duran gence bakarak;
" Sen iyimisin peki bir şey oldumu.?"
Ayaz;
" Bende birşey yok. Bileği iyi gözükmüyor bir hastaneye gidelim."
Büşra;
" Yok kardeşim sağol sen gide bilirsin ben ilgilenirim.
Ayaz;
" Emin misiniz yardım etseydim size."
Büşra;
" Gerek yok."
Büşra Larayı ayağa kaldırıp yürüteceğinde. Lara arkasındaki Ayaza dönerek;
Lara;
" Bir dahakine dikkatli ol olurmu.?" Ayaz ise iki kızın arkasından;
Ayaz;
" Olurum."
Asaf;
" Ne yapıyorlar şimdi?"
Asafın sağ kolu Murat;
" Abi şey oldu."
Asaf;
" Ne oldu lan.?" Elimdeki sigarayi söndürdü.
Asafın sağ molu Murat;
"Abi yengem fakülteden ayrıldığında bir grup gencin arkasından gelen araçla en yakınındaki genci kolundan tutup kendine çekti."
Asaf;
" Lan sen ne diyorsun it herif! ya bir şey olsaydı.?! Ulan ben seni oraya arabada otur diye mi koydum hee.
Ulan varya. Şimdi nasıl peki iyi bir şey oldumu.?!" Bağırarak.
Asafın sağ kolu Murat;
" Abi sadece düşmenin etkisiyle ayak bileğini incitti galiba."
Asaf;
" Bir işide düzgün becer lann" telefonu kapatarak duvara fırlattı.
Şimdi benim güzellimin canı açımıştır. O dayanamaz ki acısına çok yakında seni yanıma alıcam bir tanem. Kollarımda olucaksın. Gözlerini kapatıp o güzel yüzü önune gelmesiyle sırıtmıştı.
Çekmeceden çıkarttığı telefonu açarak. Büşrayı aradı. İki kere çalmasıyla telefon açılmıştı.
Nefesimi ve ses tonumu düzenleyip konuşmaya başladım.
Asaf;
" Benim küçük cadım ne yapıyor."
Büşra;
" Hastanedeyiz abi."
Asaf;
" Ne hastanesi Büşra bir şey mi oldu?."
Büşra;
" Lara küçük bir kaza geçirdi iyi ama şuanda."
Asaf;
" Bizim hastaneye getirdin değil mi.?"
Büşra;
" Evet abi."
Asaf;
" Tamam siz işinizi halladin gerisi bende."
Büşra;
" Tamam abicim peki ne zaman gelirsin? seni özledimm."
Asaf;
" Bende siz- seni özledim güzelim geliceğim."
Büşra;
" Abi ben kapatıyorum Lara'nın yanına gidiceğim."
Asaf;
" Tamam dikkat edin kendinize bir şey olursa ara."
Büşra
" abi ben çıkışta arkadaşıma geçiceğim."
Büşra;
" Ordamı kalıcaksın.?"
Büşra;
" Evettt."
Asaf;
" Dikkat edin tamam mı?"
Büşra;
" Tamam canikomm."
Asaf;
" Büşraa."
Büşra;
" Ayy tamam bayy."
Arama sonlanmıstı. Bende rahat nefes bi nefes almıştım. Güzelliğim iyidi işlerimi halledip karşısına çıkmak istiyordum.
✨✨✨
Lara'nın Anlatamıyla..
Eve geldiğimde Büşrayı misafir odasına verip kendimi odaya atmıştım. Üstümde ki kıyafetlerden kurtulup askılı şort giyinmiştim.
Doktorun verdiği ilacı ayak bileğime uygulayıp yatağıma geçtim. Yorgunluğumun verdiği uykuyla gözlerimi kapattım.
•
•
Evettt ilk bölümün sonuna geldik ♥️
Nasill Buldunuz ilk bölümü.?
Asafla ilgili düşünceleriniz neler.?
Beğenmeyi ve Yorum yapmayı unutmayınn ♥️
Gelecek Bölümde görüşmek üzere.👋 Kendinize iyi bakınn.