Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 7Şu an: 6. Bölüm

Yeni Başlangıçlar

Pikniğin üzerinden birkaç gün geçmişti.

Sofia'nın taşınacağı gün gelmişti.

O sabah Martha teyzem her zamanki gibi erkenden kalkmıştı. Masaya sıcak ekmek ve reçel koyarken bana gülümsedi.

"Bugün neden bu kadar sessizsin, Yasmin?"

Omuz silktim.

"Sanırım Sofia'nın gidecek olmasına alışamadım."

Arthur dayım çayından bir yudum aldı.

"Bazen insanlar hayatımıza kısa süreliğine girer." dedi. "Ama bize önemli şeyler öğretir."

Başımı salladım.

Kahvaltıdan sonra çantamı aldım. Kapıya yönelirken köpeğim yine peşimden geldi.

Başını okşadım.

"Ben dönene kadar çiftliği sana emanet."

Kuyruğunu sallayınca gülümseyip yola çıktım.

Kasabanın taş yolunda Emma bana yetişti.

"Günaydın."

"Günaydın."

Yüzü biraz asıktı.

"Bir şey mi oldu?" diye sordum.

Kısa bir süre sustu.

"Annem yine arkadaşlarımla fazla vakit geçirdiğimi söyledi."

"Seninle görüşmemi de pek istemiyor."

Şaşkınlıkla ona baktım.

"Ama neden?"

"Bilmiyorum." dedi buruk bir gülümsemeyle. "O, sürekli ders çalışmamı ve eve gelir gelmez ona yardım etmemi istiyor."

Elini tuttum.

"Üzülme. Ne olursa olsun ben hep arkadaşın olacağım."

Emma'nın gözleri doldu ama gülümsedi.

"Teşekkür ederim."

Birlikte okula doğru yürümeye devam ettik.

...

Okul zili çalınca hepimiz çantalarımızı topladık.

Emma ile Ethan başka yöne giderken Gilbert bize el salladı.

David bana dönüp gülümsedi.

"Çiftliğe kadar sana eşlik edebilir miyim?"

"Tabii."

Birlikte kasabanın dar taş yollarından yürümeye başladık.

Yol boyunca havadan sudan konuştuk, sonra çiftliğin yakınındaki lale tarlasına geldik.

Beyaz ve pembe laleler rüzgârda usulca sallanıyordu.

Bir süre sessizce yürüdük.

David durup bana döndü.

"Yasmin... Sana uzun zamandır söylemek istediğim bir şey var."

Merakla ona baktım.

"İlk geldiğin günü hatırlıyor musun? Seni çok sessiz biri sanmıştım."

Gülümseyerek başımı salladım.

"Ama seni tanıdıkça ne kadar cesur, ne kadar iyi kalpli biri olduğunu gördüm."

Derin bir nefes aldı.

"Yasmin..."

"Sana âşığım."

Kalbim hızla atmaya başladı.

Bir an ne diyeceğimi bilemedim.

Sonra gülümseyerek elini tuttum.

"Ben de sana âşığım, David."

David'in yüzünde kocaman bir gülümseme belirdi.

Elimi nazikçe sıktı.

O an sanki bütün dünya durmuştu.

Bir süre lalelerin arasında oturup sohbet ettik. Güneş batmaya başlayınca vedalaştık.

"Yarın okulda görüşürüz."

Çiftliğe vardığımda Martha teyzem kapıda beni karşıladı.

"Geç kaldın."

"Lale tarlasında biraz oturdum."

Tam o sırada Arthur dayım ahırdan çıktı.

Akşam yemeğinden sonra üçümüz verandaya oturduk.

Gökyüzü turuncuya dönmüştü.

Arthur dayım uzun süre sessiz kaldı.

Sonra gözlerini uzaklara dikti.

"Ben de gençken birini çok sevmiştim."

Martha teyzem hafifçe gülümsedi.

"Amelia..."

Arthur dayım başını salladı.

"Bir gün birlikte bir çiftlik kuracağımızı sanıyordum."

"Ama ailesi onu zengin bir adamla evlendirdi."

"Bir daha onu hiç görmedim."

Sessizlik oldu.

Sonra bana baktı.

"Yasmin... Sevdiğin biri varsa, ona değer vermeyi unutma."

Martha teyzem de gülümseyerek ekledi:

"Hayat bazen ikinci bir şans vermez."

İkisine baktım.

David'in biraz önce söylediği sözler aklımdan çıkmıyordu.

O gece yatağıma uzandığımda yüzümde istemsiz bir gülümseme vardı.

Kalbim, ilk kez biri için böyle atıyordu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

5okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…