17 | BÖLÜM "YASAK ELMA"

(Arkadaşlar yukarıdaki beyefendi de tabi kiii güneyyy ayyy tipine kurban Allah nazarlardan saklasıınnn)

Durdu , durmak zorundaydı . Islanmış dudaklarında zehrimin izleri varken bu itiraf fazlaydı .
Yanardık, ikimizde bu ateşte küle dönerdik. Biliyordum .

"Yapma , ne kendine , ne duygularına ne hayatına bunu yapma kara oğlan . Canını yakarım "

"Civciv , bırak küle dönelim "

"Olmaz "

"Neden ? İstemeseydin seni öpmeme bile izin vermezdin. Neden civciv?"

"Hataydı "

"Hata , basit bir hata dimi"

"Evet, daha fazlası değil"

"Bu kadar olamazsın , herşeyi yapabilirsin ama bu kadar duygusuz olamazsın kadın yapma . Bunu dersen işte o zaman yanarım kadın yapma"

Yalvarıyordu, susmam için ondan gitmemem için yalvarıydu . Ben bunu bile hakketmiyordum.

"Her türlü öleceksin kara oğlan, asıl sen yapma bunu kendine . "

"Ne yapıyorum ben, istemiyorsan söyle adını ağzıma almam yemin olsun sana bakmam bile ama bir cümle kur be kadın. Anlat"

Sustum , istediğim şey yasaktı , hataydı sonucu ikimizin de hayatına mal olurdu . Yaşanmamalıydı .
Ademin yasak elmayı ısırması gibiydi , ölüm olmasa bile cennet bildiğim yerden kovulurdum.
Yapamadım.
Yavaşça kollarının arasından kayarak içeriye girdim . Ölüm kokusu geldi burnuma , ölüm isteğiyle doldu kalbim .
İnsan güzel olabilecek şeyler için muazzam hatalar yapabilirdi .
Sonucu ölüm olsa bile .

Bizim masaya gittiğimde herkesin keyfi yerinde görünüyordu. Daha fazla sarhoş olmak istedim, unutmak istedim, yok olmak istedim .

Elime aldığım birkaç tane shot peş peşe bitince Kenan abi beni durdurmuştu.

"Livia noluyor yavaş biraz"

"Sarhoş olmak istiyorum . "

Kenan abi bana baktı, gözlerinden geçen duyguyu okuyamadan elime aldığım başka bir shot da mideme inmişti . Başım dönüyordu , müzik kulaklarımdan sekip duvarlara gidiyor oradan dönüp dolaşıp yine beni buluyordu.

Ne kadar zaman geçti bilmiyorum ben shotlardan vaz geçip bir kokteyl söyledim yavaş yavaş içerken güney gelmişti. Keskin çehresine bakamazken sadece şarkıya odaklandım. Yüksek müzik beynimi susturuyordu. Benim aksime eline bir bardak bile almadı ama şuan emindim ki gözleri beni izliyordu .

En sonunda eve gitme kararı aldık . Yağız benim arabamı alacak yıldızla gidecekti . Eylül ve Kenan abi beraberken güney beni zorla yanına çekti ve arabaya oturttu . Kafamı cama yasladım yıldızlar bu gece güzel görünüyordu.

"Kumar oynamaktan vaz geçmelisin "

"Kumar oynamıyorum "

"Sarhoşsun"

"Hissizim sadece "

"Nedem hissetmekten korkuyorsun "

"Bütün güzel hisler kötü bir şey yaşadığında uçup gidiyor çünkü , ben hissetmeyi sevmiyorum"

"Denedin mi?"

"Denedim"

"Ne oldu peki?"

"Öldüm, yandım ve küle döndüm . Bende kendime kanat yaptım , ne zaman canım yansa uçup gidiyorum . "

Gözleri sırtıma kaydığında saçlarımı çekerek dövmemi görmesini sağladım. Sırtımın sağ tarafında belime kadar uzanan bir melek kanadı . Kanadın en aşağıdaki kısmı belimi çevriliyor ve göbek deliğine kadar uzanıyordu. Uzunca bir süre baktı dövmeme en sonunda gözünü yine yola çevirdi .

"Neden sağ tarafında? "

"Sol taraftaki melek çok yoruluyor zaten . Hem iyilik demek sağ taraf, ben sadece o zamanlar uçabiliyorum. Çok nadir"

"Gizlenmesen işin daha basit olur "

"Nasıl yani ?"

"Gözlerin acımasız bakıyor kadın , sadece içini gizlemeye çalışıyorsun . O zaman canın yanmaz sanıyorsun. Halbuki en çok sen yakıyorsun canını "

"Belki de olması gereken budur . Kendi canımı yakarsam başkaları benim canımı yaktığında kolayca pes etmem "

"Yanılıyorsun . Asıl sen kendini canını ne kadar yakarsan işte o zaman başkalarının en ufak bir hareketiyle paramparça olursun . Kendini sevmen gerekirken nefret büyütmüşsün içinde . Bu yüzden uzaksın , ne kadar gülsen bile uzaktasın civciv"

"Kendim yaparsam başkaları korkup bana yaklaşmıyor , tıpkı kelebekler gibi , kanatları yanacak diye ateşe yaklaşmadıkları gibi "

"Ateşe uçmadıktan sonra ne anlamı kalıyor o kanatların . Kullanmadıktan , korktuktan kaçtıktan sonra o kanatları taşısa nolur ki"

"Bir günlük hayatında neden kendini yaksın?"

"Bir günlük hayatı olduğu için "

Sustum , konuşamıyordum artık . Bu adam beni görüyordu . Korkularımı görüyordu , sessizliğimi , sert tavırlarımı her şeyi biliyordu anlam aramasa bile anlıyordu . Araba tenha bir sokağa girdiğinde neler olduğunu anlamaya çalışıyordum . Burası orasıydı , akifin başıma silah dayadığı mahalle . Daha arka taraflarında arabayı durdurdu. Elimden tutarak belki de bu mahallenin tek sağlam villasına girdik .

İçerisi, o kadar görkemliydi ki dudağım uçakladı. Yıllar geçmesine rağmen her şey tertemizdi etrafta bir tane bile toz yoktu . Sanki hala birileri yaşıyor gibi . Beni arka bahçeye yürüttüğünde bir şey adımlarının yavaşlamasına sebep oldu .

"Burası anne ve babamın öldüğü yer "

Boğazım düğümlendi . Konuşamadım "

"Ne kadar acımasız gelse bile sonumun onlar gibi olmasını istiyorum. Tek bir kurşunla acı çekmeden , üzüldükleri tek konu ben ve kardeşimdi. Dede neden Akifi bu mahalleye getirdi biliyor musun ? Çünkü emindi buraya geleceğimden, bir koz istedi . Korkutmak istedi . Korkmadım . Ben nasıl kayboldum biliyor musun? O gece silah patladıktan bir saniye sonra kardeşimin elinden tutup kaçtım . Anne ve babama bakmadan, son kez sarılamadan, sarıldığımızın son olduğunu bilmeden . Kayboldum , kendi mahallemde kayboldum . Annemi aradım , bana her şekilde yol gösteren vaz geçmeyen annemi . Ama yoktu , gelmedi kaç gece kardeşimle sokaklarda kaldık bilmiyorum bile sonra amcam buldu bizi . "

O saniyeden sonra tutamadım kendimi ,içimi parçalayan gerçekler ve gözlerimden akan yaşlar. Ondan ailesini dede almıştı , amcasını alan bendim . Şimdi birde duygularını öldüremezdim.
Hiçbir şeye hakkım yoktu , yaşamaya , hissetmeye , mutlu olmaya sevmeye ve sevilmeye. Ben zehirdim , hayatıma giren herkes şeytanla anlaşma yapıyordu.
Adımı değiştirsem bile geçmişimi değiştiremiyordum.
Kendi geçmişim,kendi doğrularım ve kendi yalanlarımız arasında boğuluyordum. Beni kurtarmak isteyen herkes can verirken ben yaşamaya devam ediyordum .

"Geçmiş geleceğin aynasıdır ..."

Arkadaşlar umarım beğenmişsinizzzdiiirrr. Yorum ve beğeni atarsanız çok mutlu oluruuummn