Yaşıyor...

Lara'nın anlatımıyla
kucağımda İpek ile odadan çıktım Kuzey'in koltukta oturmuş bir şey düşündüğünü görünce seslendim
"Bir sorun mu var ?"
"İzmir'e gitmem gerekiyor..."
"neden ?"
"çağla...Yaşıyor benimle konuşmak...istiyormuş"
"Yaşıyor mu ?" nedenini bilmediğim rahatlamamı yoksa korkumu olduğunu kestiremediğim bir ürpermeyle devam ettim "Git o zaman..."
"Seninle de konuşmak istiyor..."
"Benimle mi ?" işte o an şaşırdım
çağla benimle konuşmak mı istiyordu ?
"Seninle ama gitmek zorunda değil-"
"Gidelim"
"Ne ?"
"Gidelim Kuzey...Çağla hiç bir zaman kötü olmadı ki o sadece sana aşıktı bu bir suç mu ? evet belki bize yaptıkları kötü ama hepsinin ortak amacı Aşktı..."
Kuzey sadece onaylamakla yetindi ardından ayaklandı bende yukarı çıkıp İpek için bir çanta hazırladım bebek bezi biberon yedek kıyafetler derken çanta hazırdı üzerime kırmızı bir kazak ve lacivert bir pantolon giyindim kucağımda ipek sırtımda çantası ile odadan çıktım ve bahçede arabada bizi bekleyen Kuzey İle birlikte İzmir'e yol aldık...

İzmir'de Çağla'nın kaldığı hastanede

Çağla'nın alındığı odanın önünde durmuş Almina'nın odadan çıkmasını bekliyordum herkes buradaydı hepsiyle konuşmak istemişti Ceren Alya Almina Kaan Ege...kuzey odadan çıkarken odaya ilerledim

Ege ile konuştukları yazarın anlatımıyla
"Merhaba Ege..."dedi çağla odaya giren Ege'ye karşı
"Geçmiş olsun...Neden böyle bir şey yaptın..."
"Sağol...Bilmem ama şimdi anladım..."
"Neyi..."
"Bunu sadece Lara'ya söyleyeceğim"
"Lara mı?"
"evet..."
"Bana ne diyecektin"
"Hayırlı olsun umarım mutlu bir ömür geçirirsiniz "
"Ne ?"
"elif ile evlenmişsiniz ya "
"ha...Sağol..."çağla tebessüm ederken Ege odadan çıktı

Elif ile konuştukları yazarın anlatımıyla
"Merhaba Elif..."dedi çağla Ege'yi de karşıladığı tebessümle
"G-geçmiş olsun..."
"benden hâlâ korkuyorsun değil mi... benden artık kendimden korkuyorum..."
"H-hayır...yani sen neden kendinden korkasın ki"
"Size yaptıklarımdan sonra Aynaya bakmaya bile korkuyorum..."
"Gelir geçer..."
"Özür dilerim..." dedi çağla Elif şaşırdı bunu Çağla mı söylemişti ?
"Belki özürle geçilebilecek şeyler değildi ama emin ol ben seni affettim çağla korktum biliyor musun öleceksin diye korktum aslında...ne bileyim 4 yıldır aynı sınıftaydık değişik hissettim...yaşasın ben onu affederim diye geçirdim içimden..." çağla'nın gözleri yaşardı ve konuyu değiştirmeye çalıştı
"H-hayır olsun" dedi yutkunarak
"Teşekkür ederim...bi zamanlar..."derken Çağla devam ettirdi
"Onlar ulaşılamaz hayallerdi kendime yeni bir sayfa açacağım ama önce eski sayfayı silmem gerekiyor..." dedi doğrulmaya çalışırken elif yakınlaştı Çağlanın belinden tutarak Doğrulmasına yardımcı oldu Çağla şaşırırken Elif tebessüm etti
"bende buyum işte...anne babamı bi sen biliyordun... ne kadar negatif bir hayatım oluyordu ama bunlara rağmen bi şekilde pozitif olmayı başarıyorsam sende o sayfayı temizlemeyi başarırsın çağla..."
Çağla Tebessüm etti gözleri dolarken ilk defa sevgi hissetmişti sanırım...
Elif odadan çıkarken bir şeylerin düzeleceğine emindi...

Kaan ile konuştukları yazarın anlatımıyla
"Geçmiş olsun kıvırcık" dedi Kaan odaya girerken Kaan Efe Kuzey Kumsal ve Çağla çocukluk arkadaşıydı ister istemez samimi oluyorlardı işte
"Teşekkürler Bay hayatı mükemmel" çocukluk lakabıydı Kaan'ın ailesi ona ilgi göstermeyince kendi kendine sorumsuz ve başına buyduk takılınca bu lakap koyulmuştu ona hayatına özenmişlerdi biraz
"Bana söyleyeceğin şeyi aşırı merak ediyorum"
"Tek bir şey"
"Neymiş o?"
"hayırlı olsun ve özür dilerim"
"bu iki oluyor"
"sence matematiğim iyimi ?" ikisi arasında kıkırdarken çocukluk samimiyeti sadece bu ikilinin arasında kaldığını fark ettiler
"sağol...ama neden özür diledin ?"
"sevdiğin kıza zorbalık yaptığım için"
"Bence bunun için benden değil ondan özür dilemelisin Çağla..."
"Haklısın..." diye mırıldandı ve Kaan odadan çıktı

Almina ile konuştukları yazarın anlatımıyla
"Merhaba A-"derken bölündü çağla
"Sana da merhaba ve geçmiş olsun Çağla" Almina daha soğuk ve sert bi kızdı liseye geçince yaşama sevincini almıştı Çağla Belki Elif affetmişti ama Almina kolay biri değildi...
"Hayırlı olsun"
"Teşekkür ederim"
"özür dilerim"
"Telafi edemeyecek kadar büyük Çağla..."
"Keşke geberseymişim !"
"Abartma korktuk yani Lara bile..."
Çağla'nın içinde bir sevinç hücresi oluştu sanki en çok yüzleşmeye korktuğu da Lara idi işte...
"Ne diyeceğimi bile bilemiyorum o kadar kötü biriyi-"
"Affettim Çağla"
"Ne... gerçekten mi ?"
"yeni bi hayat başlatan bir sen değilsin... uzun zaman önce aynısını Kaan'a demiştim...Sen bilinç altısın Çağla... tüm kötülüklerin saklandığı yerdesin onların arasından sıyrıl ve istediğin yolu bul..."
"Aşk mı .?"
"muhtemelen senin için doğru olan Aşk çağla"
aynı tebessüm aynı sevinç ile baktı çağla Almina odadan çıkarken...

Kuzey ile konuştukları yazarın anlatımıyla
"kuzey..." diye mırıldandı Çağla
"geçmiş olsun...herkes endişelendi"
ikisi aynı anda konuştu
"Lara bile..." aynı anda söyleyince birbirlerine baktılar tebessümle
"Seni vurdum..."
"Hatırlamak istemiyoruz" dedi Kuzey
"Keşke gerseymişim şu an o kadar mahcup hissediyorum ki..."
"Ölüp ölmemem umurumda değildi ama sen Lara'yı vurmaya çalıştın Çağla ya çocuğum annesiz büyüseydi yada tamamen ben kızımı ve sevdiğim kişiyi kaybetseydim ?"
"Özür dilemekten bile utanıyorum berbat bir insandım"
"Özür dileme Çağla...değiş sadece değiş"
"değişeceğim...hatta konuyu da değiştireyim eee Kumsal nasıl ?"
kuzey bu soru karşısında kıkırdadı
"Amerika da Aylar önce moda tasarım bölümüne yerleşti"
"Ona da hayırlı olsun sahi...Kızına bir şey olmadı değil mi ?" dedi korkuyla
"İpek... hayır bir şey olmadı hatta onu görmek ister misin ?"
"Evet..." dedi çağla minik bir heyecanla
"O zaman ben çıkıyorum ve Lara geliyor..." dedi kuzey ve çıktı
şimdi çağla için asıl yüzleşme zamanıydı...

Lara'nın anlatımıyla
Odanın kapısı açılırken kuzey bana baktı kucağım da İpek ile odaya girdm onu Çağla'nın görmesi belki hatalarını düzeltmesi için bir umut olur kim bilir
odaya girip kapıyı arkamdan kapattım
"Geçmiş olsun Çağla..."
"Özür dilerim Lara..."
bi saniye bi saniye
bunu Çağla'mı söylemişti ?
"Ne ?" dedim şaşkınlıkla
"Şaşırdın değil mi bu yüzden kendimden nefret ediyorum"
"Seni affetmemi mi istiyorsun ?"
"Affetmeyeceğini biliyorum Lara be-"
"ben senin intihar ettiğin gün ağladım çağla... seni affettim tabii ki" duydukları karşısında buz kesen çağla konuştu
"B-Benim için mi ağladın ?"
"Evet çağla senin için ağladım" sustuğunu görünce hemen konuyu değiştirdim
"Boş ver çağla biz seni affettik ya sen şimdi ne yapmayı düşünüyorsun..."
"Bu sefer gerçekten Aşkı bulmayı..."
"başarılar o zaman hatta belki en büyük aşkınız zorbalarınız olur kim bilir buda Lara Atakan sözü..." dedim tebessümle
"arkadaş olalım mı?" dedi birden pat diye
"Ne ?"
"Sadece şansımı denemek istedim" sustum ve düşünüp devam ettim
"şanslısın o zaman Çağla... arkadaş olabiliriz tabii ki"
"gerçekten mi ?"
"Gerçekten"
bakışları İpeğe kaydı
"İpek...kız kardeşinin"
"evet kız kardeşimin adı..."dedim hüzünle
"ben...başın sağolsun"
"sorun yok..."
"İpeği kucağıma alabilir miyim ?"
"elbette..." diyip ipeği ona uzattım öyle narin bir şeymiş gibi dokunuyordu ki sanki eski zamanlarda ki çağla gitmişte yanına sıfırlanmış hâli gelmişti
"çok tatlı..." dedi tekrar İpeği bana uzatırken
"umarım bir gün sende anne olursun çağla..." dedim odadan çıkarken

o an bir şey fark ettim
bir şeyler gerçekten bitiyor yenisi başlıyordu
bizim serüvenimizde yavaş yavaş final oluyordu...
--Çağla düzeliyor...
--düzeldi bile iç ses