almina kaan 5

(Almina'nın anlatımıyla tamda 1095 kelimelik bölüm)
Elif'in sesiyle uyandım
"bu gece otelde kalacağız yarın yolun kalanına devam ederiz uyan artık" dedi
doğru ya Ankaraday'dık ve İzmir'e gelmek için yola koyulmuştuk yanımda uyuyan Kaan'a baktım arabayı Ege kullanmıştı
"geliyoruz" dedim Elif ve Ege anahtarı bana verip uzaklaşırken Kaan'ı dürterek uyandırdım en sonki kütüphane anısından sonra hep düşünüyordum onun yanında sıradanmı kalıyorum ?
"kaan uyan artık..."
gözlerini yorgunlukla araladı
"otelde kalacağız bu gece" dedim bir şey demeden kafasını sallamakla yetindi arabadan indik arabayı kilitleyip otele doğru ilerledik ayağım taşa takılınca düşecek gibi oldum ama kaan omuzlarımdan tutarak beni düzeltti
"teşekkür ederim..."
sustu yine sustu bir kaç gündür geç uyuyor konuşmuyor yalnız kalmak istiyordu bir sorun vardı ya benimle ilgiliydi yada ailesiyle o kadarda geniş bir arkadaş çevresi yoktu kaan'ın Ege ve Elif bizi resepsiyonda bekliyorlardı
bize oda kartı uzattılar
"kat 5 oda 34 bizde 36 numaradayız"
Kaanla berabermi kalacaktık?
tamam sevgili olabiliriz ama bu bir ilkti...
Ege'nin yüzüne dikdik bakmamla Elif kıkırdayarak Egenin koluna girdi ve arkalarına dönüp asansöre ilerlediler
Utançla Kaana baktım bana bakıp sırıtıyordu utançla asansöre ilerledim Kaanın dikildiğini görünce ona döndüm
"Gelmeyi düşünüyormusun"
"büfeye gidelim mi bir şeyler atıştırırız" dedi yanıma gelip elimi tutarken bu his vücuduma değişik bir his verirken cevap vermeden beraber ilerlemeye başladık büfe dediğimde nerdeyse restorant kadar büyüktü insanlar istediği gibi tabaklarına istediklerini doldurup yerlerine geçiyordu bizde öyle yaptık istediklerimizi doldurup yerimize geçtik normalce yemeğimizi yerken gözüm karşı masadan bana bakn çocuğa takıldı
hayır hayır burada olmaz...
Kaan yanımdayken asla olmaz
takıntılı eski sevgilim kaya tamda karşı masadan bana bakıyordu ama tam olarak odağı bende değil de daha çok ben ve Kaan arasındaydı Kaan kulağıma eğildi
"dakikalardır bize baktığını fark ettiğine göre konuş bakalım güzelim" dedi Kaan sinirle soluyup fısıldayarak
"normal bir insan işte yemeğine dön işte"
"öyle olsun..."dedi kayaya uzun uzun bakıp ayaklanırken
"nereye" dedim telaşla
"lavaboya gidip geleceğim" dedi normalce ardından ilerledi fakat Kaya'da yerinden kalkıp lavaboya ilerleyince korkuyla erkekler tuvaletine koşma gereği duydum
yerimde oturup kavga etmemeleri için dua etmekten başka çarem yoktu ki dakikalar sonra Kaan tuvaletten normalce gelince şaşırmadım değil
tabikii kavga etmişlerdi...
Kaan'ın gözünün altı kızarmıştı ne hikmetse hep o bölgeden hasar yiyordu
"salaksınız..." diye mırıldandım elimi yanağına koyarken
bakışlarım gelen Kayaya kaydı oda aynıydı yanağı kızarmıştı çocuğun azarlayan anne gibi Kaana bakarken bana bakmak yerine Kayaya baktığını gördüm yemeklerimiz bitmek üzereydi bizde bırakıp ayaklandık ve odaya ilerledik restorant hoparlöründen gelen şarkı değişti ve dktt madem çalmaya başladı
heh tamda şuan ki dururmumuzu anlatan kıskançlık şarkısı bu eksikti
Kaan'ı personel odasına çıkan duvara çektim
"gerizekalı mısın sen!" derken kenarda bir ses geldi
"benden sonra cidden buna mı baktın sen zevklerin değişmiş herhalde" dedi Kayanın sesi
hay sikeyim...
Kaan sinirle soludu
"kapa çeneni Kaya" dedim ters ters bakarak o sırada madem çalmaya devam ediyordu
Kaya ters ters sırıttı
"benimleyken daha iyiydin Almina bana nasıl baktığını unutuyorsun"kaan bana sorgular gibi baktı
"Alakası bile yok !! o hevesti sadece sana hiç aşık olmadım"
"onu sevemediğin çok bariz " dedi bu sefer Kaana bakarken
"öylemi?" dedi Kaan sırıtırken her an bir şey yapacakmış gibi rahat takılıyordu mademin nakaratı başlamıştı şahsen bu şarkıyı seviyordum
madem seni çok istiyolardı...
şarkı devam ederken kaya konuştu
"öyle" birden Kaan yaslandığı duvardan doğrulup belimden tutarak beni kendine çekti ve Kaya'nın önünde dudaklarını dudaklarıma kapadı ilk saniye bir şey idrak edeedim ama nedense karşılık verdim ayrıldığımızda elim istemsizce dudaklarıma gitti kaan kayaya döndü
"Benim ne hissettiğimi ona sor. Gerçi verdiği karşılıkla cevabını sen de aldın"
Kaya'yı geride bırakıp asansöre ilerlerken Kaan'ın telefonu çaldı
gözüm telefona kaydı arayan bir kızdı rehberinde Pelin diye kayıtlıydı
tüm dikkatimi konuşmalarına verdim
"-pelin?...iyi sen nasılsın bir sorun mu var ...otelde benimi gördün ?...evet bende oteldeyim...yarın görüşürüz o zaman..." dedi ve telefonu kapattı
"kimdi...!"
"bir arkadaş"
"bir arkadaş..."
bana sorgularca baktı ama bozuntuya vermedim asansöre binincede konuşmadım bir kaç gündür boktan bir bilmediğim bir sebepten bizimle doğru düzgün konuşmuyor telefonda arkadaşına bir sorunmu var diyor neşeli neşeli konuşuyordu
eh kıskanmıyorum ama...
odaya varınca beraber kalacağımız gerçeği kafama dank etti utanç ve kıskançlıkla karışık şekilde odaya girdim
"A-"
"bi arkadaş" dedim konuşmasına izin vermeden bir kaç saniye bana baktı sonra herşeyi anlamış gibi sırıttı
"kıskandınmı sen beni"
"hayır"
"belli"
"çok mu önemlisin ki kıskanalım"
"değil miyim" dedi ama ters ters bakıp sinirle yatağa oturdum birde yan yana uyuyacağımız gerçeği vardı tabii...
"hm" dedi duvara yaslanıp kollarını göğsünde toplamış vaziyette
"Kaya kadar değils-"diyecekken dediğim şey yasakmış gibi hızla yanıma oturup ağzımı kapadı
"o önemsiz bir çöp..."
"pelinde öyle..." dedim çok bilmişçae Kaan kıkırdadı ve benide çekerek yatağa uzanmamızı sağladı yüzümüz birbirine dönükken pür dikkat bana odaklanmıştı
"kızardım değil mi..." dedim utançla
"kızardın..." dedi sırıtarak
(gece biter cart curt sabah...)
gözlerimi yavaşça araladım doğru ya dün gece Kaanla birlikte uyumuştum şimdiyse o yoktu hâlâ uyku sersemiydim gözüm havluyla saçını kurutan Kaana kaydı altında eşofman vardı ama üstünde bir şey yoktu...
sorun o değildi...
sorun vücudundaki tür tür yaralar ve kesiklerdi
doğruldum Kaan uyanmamı beklemiyormuş gibiydi hızla tişörtünü üzerine geçirmeye çalıştı ama karşısına geçmiştim bile
"çek şu aptal tişşörtünü"
"neden..." gizlemeye çalıştığını biliyordum sinirle elinden tişörtü çektim
"Nedenmi ?"dedim fısıltıyla ne tür bir hayvan böyle bir şey yapabilirdi ? veya hayvanmı yapmıştı yoksa bir insanmı...
elim tam kalbinin üzerindeki koca kesiğe gitti elimi değdirmemle acımış olmalı ki Kaan'dan diş arası bi inleme çıktı
"nasıl oldu bunlar" dedim zarzor
"yok bir şey" diye geçiştirmeye çalıştı
"Kaan..." dedim sinirlenmeye çalışarak ama önümdeki vahşete odaklanmıştım
"ailem..."
"NE ?!" dediği şey beni oldukça şaşırtmıştı
"ben sadece arka plandaki çocuk oldum hep abim veya ablam öndeydi ben odama kapanır kitap okuyan veya eve akşama kadar gelmeyip kuzeylerle oyun oynayan basketbol maçı yapan çocuk oldum başarılarım övülmez başarısızlıklarım umursanmazdı takii abim 2 ay önce vefat edene kadar o gün içip motosiklet kazasında öldü... babamın derdi ölüm değildi... soyumu kim devam ettirecek kafasıydı işte o zaman beni fark ettiler ne bileyim ben böyle ön planda yaşamak nasıl birşey beni iş toplantılarını götürüyor başarılarımı öve öve bitiremiyordu bana sorarsan o şekilde yaşamak hayalimken günahım haline gelmişti... artık her başaramadığımda kavga ettiğimde kötü bir şey yaptığımda sonu bu oluyor itiraz etsem karşı gelsem adam akıllı davran Aileni kur şirketi devral o zaman kurtulursun diyor..." dedi sonu bu oluyor derken yaraları kastederek resmen titriyordum kaan duygusuzdu sanırım alışmıştı canını acıtmayacak hafiflikte Kaan'a sarıldım
"Kaan..."konuşurken ağlıyor sesim titriyordu
"söyle sevgilim..." dedi saçımı okşarken
"evlenelim mi..." dedim birdenbire
"Ne?" dedi afallamış gibi
Kaan'dan ayrılıp yüzüne baktım
"Evlenelim..."
"ciddi misin..."
"hemde çok... " gülümseyerek kafasını göğüsüme gömdü
"seni seviyorum Almina"
"pelinde daha çok ?" dedim neşesini yerine getirmek için
kıkırdadı
"pelinden daha çok..."
"bende seni seviyorum sevgilim"
"Kaya'dan daha çok ?" bu sefer kıkırdayan ben oldum
"Kaya'dan daha çok"
Almina'nın iç sesi:--doğru seçim
--doğru yuva iç ses