43. bölüm · Kolejimdeki Zorba
Kalp...
2 hafta sonra (kurgu bulamıyorum yardım)
Korkuyla geçirdiğim günler geçiyordu Kuzey her gün gelip gidiyordu bu yüzden artık ona evin yedek anahtarını dahi vermiştim
Okula çoğu zaman gitmiyordum Almina gelip arada bana anlatıyordu
Elif'e olanları mesajlaşarak anlatmıştım bu yüzden artık ondanda bir şey saklamıyordum
Yani kısacası son zamanlarda biraz rahatladım diye biliriz yatağımda sancı acısıyla kıvranıp duruyordum
Kapı açılma sesi gelince kuzeyin geldiğini anladım ayaklanmaya çalıştım ama o elindeki ne olduğunu bilmediğim poşetleri bırakıp hızla odama geldi
"Yine ne oldu ?" Dedi yanıma gelip kıvranıp durmamı farketmişti
Elimle karnımı gösterip
"Çocuğun Fazla kıpırdıyor" Dedim sinirle elini karnıma koydu
Aynı andada sert darbeyle geri çekti
"Çocuğum sert tekme atıyor" dedi mutlulukla
İlk tekmesi falan değildi malum rahat durmuyordu
Kuzey doğrulmama yardım edip kıyafetlerimi dolaptan çıkardı ayaklanıp kıyafetleri aldım Kuzey odadan çıkınca kıyafetlerimi giyinip bende odadan çıktım bugün 2. Kontrole doktorun dediği üzere gidecektik
Hastaneye vardık falan işte derken yine sedyeye uzanmış doktorun cevabını bekliyorduk doktor bir kaç şey daha not alıp konuştu
"Bebeğin Kalbi..." O an heyecanlı olan bakışlarım yerini korkuya bıraktı
"Kalbi ?" Dedi Kuzey
"Bebek neredeyse 3 aylık ama bu süreçte kalbin gelişmesi gerekiyordu bebeğinki ise henüz yarılanmış bile değil 9 ayda gelişirmi bilemem ama diğer organlarda beraberinde geliştiği için vücut hepsine birden yetişemez" dedi
hayır hayır hayır...
"Ne yapacağız"
"İmkansız değil tabiiki kalan 6 ay az bir süre değil umuyorumki kalp kendini delikler bırakarak tamamlar doğumdan sonra vücut o delikleri kendi kapatabilir zaten"
Ağlamamak için güç bela dayandım
Doktor ultrason makinesini karnımda biraz daha gezdirip minik bir tebessümle bize baktı
"Cinsiyeti öğrenmeye hazırsınızdır umarım" dedi ortamdaki negatif havayı dağıtmak için ona uyup anı duygu değişimiyle başımla onayladım
"Söylüyorum bebeğiniz..."
~~söyle be kadın !!
~~sabret iç ses