14. bölüm · Kolejimdeki Zorba
sonmu ???
şok olmuştum gerçekten şok sanki o an zaman durmuştu... karşılık vermeyip hızla Kuzeyi ittim
"HEM ÇAĞLAYLA OLUP HEMDE BENİ ÖPEMEZSİN !!!"
"Çağlamı ???..."
"APTAL"
valizimi çekip ilerlemeye başladım
"SAYIN YOLCULARIMIZ MUĞLA UÇAĞININ KALKMASINA SON 15 DAKİKA YOLCULAR UÇAĞA GEÇEBİLİRLER !!!"
ilerlerken bir teyzeye çarptım poşetindeki hediye paketi yere düştü hemen alıp teyzeye geri verdim
"ben çok özür dilerim..." teyze ağladığımı görüp parmağıyla gözyaşımı sildi ve hediye paketini bana geri uzattı
"ne oldu yavrum..."
oradaki oturaklardan birine oturduk
"derdini anlatmayan derman bulamaz "
"belki aşk yada boş bir şey işte..."
teyze gülümsedi saçımdaki bir tutamı kulağımın arkasına koyup saçımı örmeye başladı ardından kalkıp gitmeye başladı elimdeki hediye paketi ile bakıştım kalabalıkların arasından gelen kuzeyi görünce hızla
uçağıma doğru ilerledim uçağa varmadan kolumu tuttu
"gidemezsin"
"giderim !!! hayırdır ya ???"
"önce kendini aşık edip umursamadan gidemezsin !!!"
"olmasaydın " kolumu çekip ağlayarak yavaşça uçağa ilerledim
"Lara..." dedi mahcup bir şekilde
iç güdülerimi dinleyip asla yapmayacağım bir şey yaptım
arkamı döndüm kuzeye baktım üzerine yürüdüm ve yakasını kavradığım gibi dudaklarımı dudaklarına kenetledim ayrıldığımızda kuzey donmuştu bu sefer gerçekten uçağa bindim koltuğuma oturdum ve saniyeler sonra uçak havalandı
kuzey ve Lara ayrıldı...
belki bir daha karşılaşmamak üzere...
yoksa bu bir sonmu ?...
--sonmu...
--olmasın iç ses...