Elif Ege 2 — Kolejimdeki Zorba

Bölümler 68Şu an: Elif Ege 2

(Elif'in anlatımıyla)
-Ege yağmur olsa olmasa o pikniğe gideceğiz
diyerek telefonu kapattım dışarıda deli gibi yağmur yağıyordu ama ben pikniğe gitmek istiyordum bir nevi kurtulmak istiyordum Bugün ilk defa benim ağzımdan bir bölüm okuyacaksınız, benim anlatımımı dinleyeceksiniz. Dışarıdan hep pozitif, mutlu biri gibi görünsem de aslında öyle değildim. Anne babam yine boşanma kavgaları yapıyordu, evin içi seslerle dolarken ben her zamanki gibi sessizce olanları izliyordum. Bu böyleydi; onların kavgaları, benim içime attıklarım ve kimseye belli etmediğim üzüntüm… Dışarıdan gülüyordum ama içimde bambaşka bir hayat yaşıyordum odama kapanıp müzik dinleyerek vakit geçirmeye çalıştım masanın üzerinde duran piknik sepetine bomboş bakışlar atıyordum içerdeki kavgadan kurtulmak için pikniğe gitmek istiyordum annem birden odaya dalınca şaşırdım normalde beni kavgalarından uzak tutmak isterdi bavulu odanın ortasına atıp konuştu
"15 DAKİKA İÇİNDE BAVULUN HAZIR OLSUN ANTALYAYA ANNEANNENLERİN YANINA GİDECEĞİZ YOK ARTIK İZMİR"
"Ne?"
"GAYET ANLAŞILIR KONUŞTUM ELİF"
"Ama anne Ege burad-"
"ELİF!!"
konuşmama fırsat vermeden odadan çıktı annemin sözünü ikiletemezdim bunu çocukken gayet anlaşılır şekilde tatmıştım ağlayarak Ege'yi aradım bir yandan da elime geleni bavula tıkıştırıyordum
-Tamam evden çıkıyorum şimdi
-Ege...
-bir sorun mu var Elif ?
-Gelmene gerek yok piknik iptal...
-Elif bir soru sordum ayrıca neden ağlıyorsun güzelim...
-ben... Sizi özleyeceğim
-Ne özlemesi Elif bi so-
-Bana ' bir gün ayrılırsak ve sen bana bunu söylemeye cesaret edemezsen kendine iyi bak de ben anlarım ama bu cümleyi kullanmamız hiç gerekmemeli' demiştin ya Ege... kendine iyi bak
dedim ve Telefonu kapattım bavulun fermuarını çekip telefonu sessize aldım odamdan çıktım babam içerden söverken ben ve annem evden çıkıp gittik daha önce Ege'nin bana aldığı iki bileklikten biri onu biri beni temsil ediyordu benimkinde güneş onunkinde yıldız vardı beni temsil eden bilekliği kapının önündeki kuş evinin çatısına bırakıp taksiye bindim ve o an bitti bizim için...

yazarın anlatımıyla...
Yağmurun altında Elif'lerin evinin önünde oturmuş elinde Elif'in bıraktığını düşündüğü bileklikle ilgileniyordu Ağlayamıyordu...
kapıyı çalmış babasına Elif'in nerede olduğunu sormuştu ama aldığı tek cevap
"O ÇOK SEVDİĞİ ANNESİYLE ANTALYA'YA GİTTİ "
olmuştu
üstü başı ıslaktı Ege Yılmaz'ın ayaklandı arabasına bindi ve geceyi bir aralar Kuzey ve Lara'nın içtiği Barda geçirdi içti Elif'i düşündü ve tekrar içti
gecenin 02.00 si gibi Elif Antalya'da kuzeninin odasında kuzenine Ege'yi anlatıyordu Ege ise Arabasına binmiş sarhoş şekilde arabayı kullanmaya çalışıyordu... ama kim bilebilirdi ki...
o gece Ege'nin kaza yapacağını ve Elif'e 'Elif Ege öldü...' denileceğini ?

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

100okunma 5beğeni 2yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.