Ayeong — BÖLÜM 4: Arayış Başlıyor

——Ayeong’un Gittiği Yer

Ayeong taksiden indi. Şehrin eski bölgesi.Neon ışıklar titriyordu. Yağmur yeni durmuştu.Yol ıslaktı.Başını kaldırdı. Eski bir bina.Tanıdığı yer…

Nefesi titredi ama geri dönmedi.Kapı otomatik açıldı. İçeri girdi. Koridor karanlıktı.Topuk sesleri yankılandı. Her adım geçmişe dönmek gibiydi. Asansör kapısı açıldı. İçeri girdi. Aynadaki yansımasına baktı.Gözleri boştu.

“…Bitti artık.”

Kapı açıldı.Karşısında bir adam duruyordu.Takım elbiseli. Sakin. Tehlikeli derecede sakin. Adam gülümsedi.

“Hoş geldin, Ayeong.”

Ayeong’un yüzü değişmedi.

“Sözümü tuttum.”

Adam başını eğdi.

“Evet… Jiho sözünü tutan insanları sever.”

———Jiho

Jiho masaya doğru yürüdü. Oturmadı.Ayeong’u izledi. Sanki uzun zamandır beklediği bir şeyi inceliyordu.

“Kaçmaya çalıştın.”

Ayeong cevap vermedi.
Jiho devam etti:

“Yeni hayat… yeni insanlar… idol dünyası…”

Hafif güldü.

“Ama geçmiş silinmez.”

Ayeong’un sesi sakindi.

“Ne istiyorsun?”

Jiho’nun bakışı sertleşti.

“Borçlar ödenir.”

Masaya bir dosya bıraktı. Fotoğraflar.Kulüp. Eski görüntüler. Sarhoş geceler.Ağlayan Ayeong.

Jiho eğildi:

“Eğer geri dönmezsen… bunlar yarın herkesin önünde olur.”

Sessizlik. Ayeong gözlerini kapadı.
Tam beklediği şey buydu.

“…O yüzden geldim.”

Jiho gülümsedi.

“Akıllı kız.”

Jiho camın önünde duruyordu.Şehir aşağıda parlıyordu.

“Tek geceliğine dönüyorsun.”

Ayeong kaşlarını çattı.Jiho devam etti:

“VIP gece…Dans edeceksin.Gülümseyeceksin.Ve sonra… özgürsün.”

Ayeong’un içi sıkıştı.

“Son mu?”

Jiho başını eğdi.

“Son.”

Ayeong biliyordu. Bu adamın son dediği şeyler asla bitmezdi. Ama başka seçeneği yoktu.Yavaşça başını salladı.

“…Tamam.”

Jiho’nun gözleri parladı.

——— VIP Gece

Otelin koridoru fazlasıyla sessizdi. Kalın halı adım seslerini yutuyordu. Ayeong yürürken kalbinin ritmini duyabiliyordu.Kapının önünde durdu…

Numara: 1907Jiho kartı okuttu.Kapı klik sesiyle açıldı

“İçeri.”

Ayeong tereddüt etti. Ama geri dönmedi.Kapı kapandı. Ve o an—

Ayeong’un nefesi kesildi. Oda… normal değildi. Loş kırmızı ışık. Ağır bir parfüm kokusu. Masada içkiler.
Ama gözleri hemen başka şeylere kaydı.Sandalyeye bırakılmış fantezi kıyafetleri.Duvara asılmış metal kelepçeler. Bir köşede bırakılmış kırbaç. Yatağın düzeni… Hazırlanmış gibiydi.

Ayeong birkaç adım geri çekildi. Kalbi hızlandı.

“…Bu…”

Jiho sakince ceketini çıkardı.

“VIP gece.”

Ayeong başını salladı.

“Hayır.”

Bir adım daha geri attı.

“Bu anlaşma böyle değildi.”

Kapıya yöneldi. Elini koluna uzattı.Ama kapı açılmadı. Jiho’nun sesi arkasından geldi. Sakin. Soğuk. Keskin.

“Burada seni kurtaracak bir baban yok.”

Ayeong dondu. Yavaşça arkasını döndü.Jiho artık gülmüyordu.

“Dans edeceksin sandın mı gerçekten?”

Sessizlik.Ayeong’un elleri titredi. Ama sesi titremedi.

“Beni kandırdın.”

Jiho yaklaştı. Adımları yavaştı.

“Hayır.”

Başını eğdi.

“Ben sadece gerçeği söylemedim.”

Masadaki dosyayı açtı.Telefon ekranını ona çevirdi.Haber başlıkları.Fotoğraflar.Eski görüntüler.AB grubunun adı.
Ayeong’un gözleri büyüdü.

Jiho fısıldadı:

“Bir tuşa basmam yeter. Onların kariyeri biter.”

…Durdu

“…Ve senin yeni hayatın hiç yaşanmamış gibi silinir.”

Ayeong’un nefesi parçalandı.

“Onları karıştırma.”

Jiho’nun cevabı anında geldi.

“O zaman işbirliği yap.”

Oda ağırlaştı. Duvarlar üstüne kapanıyor gibiydi. Ayeong gözlerini kapadı.

Geçmiş.Kulüp.Işıklar.Aşağılanma.Yalnızlık.Hepsi geri dönüyordu.

Ama bu sefer farklı bir şey vardı.Artık yalnız değildi.Minji.Jisoo.Hyerim.Ve…Hyunmin.
Gözlerini açtı. Bakışı değişmişti.Korku vardı. Ama onun altında başka bir şey daha. Direnç.

“…Bir gece demiştin.”

Jiho gülümsedi.

“Evet.”

Ayeong yavaşça başını kaldırdı.

“Tamam.”

Jiho’nun gözleri parladı. 18 Yaşından bu yana hayalini kurduğu kız kabul etmişti. Ama fark etmediği bir şey vardı. Ayeong artık teslim olmuyordu.

Zaman kazanıyordu…