Kırık kanatlar 2 kitap kapağı

6. bölüm / 13

Kırık kanatlar 2

Fark ettim

Vaveyla Yazarı: Sevdenur AKA

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 13Şu an: Fark ettim

~ Barlas ~
Korkuyorum hayatımda ilk defa korkuyorum sevdiğim insan için korkuyodum bir insan nasıl unutabilirdi korkunun ne demek olduğu ben unutmuştum işte .Ayla tetiklemişti beni çok bitkindi o güzelim saçları kırpık kırpık olmuştu kolları bacakları mosmor olmuş ve kapanmış yara izleri vardı . O eski bedeni yoktu artık zapzayıf kalmıştı sanki sıktırsam kırılacaktı hastaneye gelmiştik kucağıma aldım ve üşümemesi için üstüne çeketimi örttüm hızla kapıdan geçtim hemen sedye yatırdılar Gece yanıma geldi " o giden Ayla mı Barlas dimi o hayal görmüyorum ben " sesim yetmemişt, konuşamamıltım Gece elini yumruk yapıp göğsüme vurmaya başladı " Bişey söylesene be bişey söyle benim arkadaşım yaşıyo mu yaşıyo de banaaaa " sadece bağırdığı duyabiliyodum başımı salladım sadece karşıdan Emir geldi Gece benden elini çekip ona gitti boynuna sarılıp " Ayla Aylayı buldu Emir inanabiliyomusun " ordan ayrıldım yanlarından geçip gittim onun olduğu kapının önüne çöktüm yaşıyodu yaşamak zorundaydı bizim için en azından bir süre sonra doktor çıktı ve yanıma geldi " hastanın neyi oluyosunuz " hızla ayağa kalkıp " ben ben eşiyim bişey söyleyin iyi olucak mı " gözleri korkunç bir haber vericekmiş gibi bakıyodu " yoğunbakıma almalıyız kalbi çok zayıf birkaç parmağı kırılmış " yanımdan geçip gitti arkasından da sedyeyle Ayla çıktı peşinden bende gittim ama yopun bakım odasına kadar gerekirse onun başında bekliyecektim ne olursa olsun uyanana kadar bekliyecektim bir süre sonra Gece de yanıma çöktü farkında değildim hiçbişeyin kalbim ilk defa acıyla tanışıyodu kim onu bu nale getirdiyse ona bedelini ödeticektim
~ EMİR ~
Bulunmuştu ama benim onu görmeye cesaretim yoktu ne halde bulurdum bilmiyorum tanıyabilirmiydim dışarıya çıktım Gece de herzamanki yerindeydi sigara içiyodu yanına oturdum " Banada yaksana " dedim anlık bir kararla şaşırmıştı çünkü içen biri değildi ses etmedi paketinden birtane çıkarıp uzattı ya sorgulayacak gücü yoktu yada bunu yapmak istemiyodu " itiraf ediyim onu hiç böyle görmeyi beklemiyodum o eski halinden eser kalmamıştı "bişey diyemedim sigarayı yakmıştım ama içemeiştim cesaret edememiştim " içmiyceksen niye dalımı ziyan ettin " dedi burnumdan güldüm " bir kere denedim ama tadı kokusu kadar iğrençti nasıl içebiliyosunuz şunu" arkasına yaslandı uzun bir süre gökyüzünü izledi " Arkadaş ortamı olunca yavaş yavaş alışıyosun içmeye zehirliyo seni ama o kadar iyi geliyo ki " sanki eskilere dalmıştı konuşmadı sonrada kalkıp gitti hiçbişey söylemeden
~ dört gün sonrası Barlas ~
Ayla tam dört gündur yoğunbakımdaydı kapısının önünden hiç ayrılmıyodum gecem gündüm birbirine girmişti birkaç defa beni içeri almışlardı herhangi birşey olmaması için onu uyutuyolardı .kontrol için içeri giren bir doktor çıktı içeriden bana doğru gelip " Hastayı artık uyandırıcaz ama kendini toparlaması ayları alabilir hatta belki kalp sorunu bile olabilir o yüzden mentalinin sağlam olması gerekiyor " kalp kelimesi duraksamama sebep oldu hızla kendimi toparlayıp " ben herşeyi göze aldjm ne gerekiyorsa hepsini yapıcam " dedim hafifçe tebessüm etti . elini kaldırıp omzuma koydu " doktor arkadaşlar şimdi çıkarırlar " dedi tam gidecekken duraksadı " bu arada söylemeyi unutuyodum eşiniz sizin gibi birine sahip olduğu için çok şanslı "ve elini havaya kaldırıp ordan ayrıldı bir süre sonrası zaten sedyeyle Ayla çıkarıldı gözleri kısık olsada açıktı hemen peşinden bende ilerledim zorlada olsa gülümsemişti odasına qlındıktan sonra odada ikimiz kaldık yanındaki boşluğa oturdum o hala ipek gibi yumuşak kızılsaçlarını okşadım kolları ve bacakları sargılıydı parmaklarının iki tanesine atel takılmıştı gözlerinden yaşlar süzüldü başını okşayıp " şşşş Ayla hepsi geçti ben yanındayım artık " başını kabul etmek istemezcesine iki yana salladı " ne kadar oldu " dedi sesi zar zor anlaşılıyodu " iki ay tam iki aydır seni arıyoruz Ayla " konuşmaya çalıştı ama sadece dudaklarını kıpırdatabildi " tamam zorlama kendini sen iyileşince o tün iki aynın acısını berabet çıkarıcaz sözüm olsun " gözlerinden boncuk boncuk akan yaşları sildim " bak şimdi sana kimi getirdim tabi sen daha tanışmadın " kapıdan Aylin kucağında Mihreyle içeri girdi Aylanın gözleri kocaman açıldı dudaklarını büzdü Aylin onun yanına oturması için biraz çekildim " Ayla bak bu Mihre kızım birlikte bekledik seni ama bu kızımız daha sabırsızdı " dedi Bebeği kucağıma verdi yavaşça sonra yanına oturdu tekrar " Ayla çok zordu dimi çok acı çektin ama artık yanındayız biz senin yaralarını sarıcaz " Ayla ağladığını göstermemek için başını yana çevirdi Aylin omuzlarını düşürüp " Ayla bana bak bakim lütfen hırpalama bu kadar kendini " Mihre kucağımda ağlamaya başlayınca Aylin aldı kucağımdan " bu gün aşı oldık teyzesi biz biliyomusun birazcık ağladık ama şimdi geçti dimi annecim " Annesinin kıcağında sakinleşmişti biranda huzur buluyodu işte , kapı tekrar açıldı bu sefer içeri giren Gece oldu Aylayı böyle görünce ilk başta duraksadı sonra kendini toparlayıp yanına oturdu " Ayla çok korkuttun bizi güzelim benim canın çok acıyo mu " Ayla başını iki yana salladı gözleriyle önlüğünü işaret etti " evet artık burda çalılıyorum inanabiliyomusun " uzunca ona baktı Aylin birazdaha kalıp gitti yanından hiç ayrılmadım bir süre sonra Nevra hanımla annem geldi Nevra hanım hemen yanına oturdu saçlarını öpüp kokladı " Annemm Aylamm beni affedebilecekmisin " Aylin ürkek gözlerini benim üzerimden çekip annesine yöneltti zorla dudağını oynatıp " neden " diyebildi güçlükle nevra hanım bir yandan saçlarını okşamaya devam ediyodu yeşil gözöerini ona dikti " bak şuan değil tamam mı ama anlatıcam sana " dedi alnından öptü ,annem yanıma yaklaşıp elini omzuma koydu " oğlum hadi anne kız biraz kalsınlar biz dışarda bekleyelim " diyince itiraz edecektim ki annem bana önemli mesajını verene kadar birlikte dışarı kapının önüne çıktık " noldu anne apartopar çıkarttın " annem hiç sakin gözükmüyodu " bak bu söyliyeceğimin hepsi aramızda kalıcak anlaştık mı " başımla onayladım annem daha da yaklaşıp " Aylanın ikizi vardı ya işte o yaşıyo olabilir " demesiyle gözlerim fal taşı gibi açıldı " kim anne biliyomusun kim olduğunu " annem tepkisizdi hiçbirşey söylemiyodu kimdi Aylanın ikizi bulucaktım o kızı ne olursa olsun bulacaktım
Evet bu bölümde böyleydi umarım severek okuşsunuzdur şu ana kadarki beğeni atan bütün herkese teşşekür ederim iyiki varlar eğer size keyifli bir okuma sunabiliyosam ne mutlu bana

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

44okunma 1beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.