HİLECİ

Gerçekten çok sıkıldım neden hâlâ gitmedigimizi anlamıyorum en az bir saatti buradayız Ronine bakılırsa keyfi yerinde sohbet ediyordu . Ben o kadar gerginim ki sürekli eski evimize giden yola bakıyordum.Orada birini görereceğimi düşünmek gerçekten yorucu .En sonunda beklediğim cümle Roninden geldi .
“Yol için son kontrolleri yapın” hemen ayağa kalktım nefesimi tuttuğumu yeni anlıyorum hemen atın yanına doğru yürüdüm bu biraz koşmayı andırıyordu atı çözüm ipi elime aldım Mandy de sevinmiş olacak ki sevinçten zıplamamak için zor duruyordu . Yanına yürüdüm atımda benimle beraber yürüyordu .Biraz daha oyalanıyorduk bütün endişem boşunaymış kimseyle karşılaşmadan buradan gidecektik .Ronin atını yanımıza getirip üzerine bindi bende binmek için eyeri tutacaktım ama elim havada kaldı çünkü adımı söyleyen sesin kime ait olduğunu çözmeye çalışıyordum .Tabiki de bu fazla uzun sürmedi Justinin sesini hala unutmamıştım arkamı dönmeden kılıç sesi geldi arkama baktığımda Roninin koruması Justine kılıcını doğrultmuştu .
“Umarım onu önümde öldürmezsin çünkü üzerime kan gelmesini istemiyorum” bu söylediğim cümle oldukça duygudan arınmış çıktı . Herkes bana bakıyordu ama ben Justinden başımı çeviremiyordum neden niye gelmişti ve ben onun geleceğini nasıl hissetmiştim veya nasıl anlamıştım bir çok soru beynimin içinde dönüp duruyordu .
“Beni bir kez dinle inan pişman olmayacaksın Mary.” Birde onu dinlememi mi istiyordu bana yaşattıklarından sonra onu dinlememi değil bağışlanma dilemeliydi .Bu değerli sohbetimize Mandyde katıldı
“Ona yaptıklarından sonra birde seni dinlemesini mi istiyorsun . Bu yüzü nereden buluyorsun Justin”
Mandy benim söyleyemdiklerimi söylüyordu.
“Tatlı aile sohbetinizi bölüyorum ama gitmemiz gerekiyor”Justin, Mandy ve ben aynı anda Ronine döndük bakışlarımızda ne gördüyse “sustum”der gibi ellerini havaya kaldırdı biz tatlı aile sobetimizi yaparken Ronin ve koruması bizden biraz uzaklaştı sanırım bizden korkmuşlardı .Justin ve Mandy tartışıyorlardı ama ben onların dinlemiyordum ne de olsa benim yerime konuşan Mandy vardı sanki Justin onunla konuşmak istemiş .Kendini savunuyormuş gibi savunuyordu beni zaman kaybediyorduk ben niye bekliyordumki arkamı dönüp atıma doğru yürüdüm onuda yanına götürmüş koruma atın yanında durdum ve üzerine bindim benim gittiğimi gördükleri için Mandyle Justinde susmuştu Mandy yanıma doğru geldi ve benim yardımım olmadan ata kendisi bindi şasırtıcı çünkü Mandy ata binmeyi bilmiyordu . Kafamı çevirdiğimde Justin bize biraz daha yaklaşmıştı .
“Dikkatli ol bazen insanlar yanıltabilyor”bu cümleyi bana söylemişti ama Mandy ye öldürücü bakışlar atıyordu kafasının içinde Mandyi ikiye ayırdığını tahmin edebiliyorum.Hareket etmek için ata komut vermek için ağzımı açmıştımki bir cümle daha söyledi.
“Kimseye güvenme Mary.Düşmanlar dost maskesi takabiliyor”
“Kime güveneceğim seni ilgilendirmez”umarımki bu son karşılaşmamız olur her neyse bir şey söylemeyeceğine emin olduktan sonra atıma komut verdim ve yürümeye başladık kısa sürde Ronin önümüze geçti onu takip ediyordum ama sadece bedenimle zihnim gene düşüncelerle dolmaya başlamıtı Justin neden gelmişti acaba peki Mandy nin beni savun ması Mandy olmasa ben orada kendimi savunamazdım ama birdakika Mandy Justinin bana yaptıklarını nereden biliyordu eminimki ona bu konuları hiç anlatmamıştım nereden öğerenmiş olabilirdi.Ve ayrıca ona Justinin adını da söylediğimi hatırlamıyorum.
“Mandy sen Justinin bana yaptıklarını nereden biliyorsun” gelecek cevabı anlayabilmek için atı durdurdum.
“Aslında tahmin ettim .Evden ayrılmanı sağlayacak kadar kötü birşey olduğunu düşündüm.”
Ama ben Mandy ye Evden ayrıldığımı da söylememiştim.
“Bir şey mi oldu Mary”
“Ahh.Hayır”
Atı tekrar harekete geçirdim Mandy benden bir şeyler saklıyordu bundan eminim ama bunları sonra düşünmek istiyorum şimdi arayı açan Roninni yakalamam gerekiyor.
“Sıkı tutun biraz hızlanacağız”Mandy nin tutuşu sıkılaşınca atı hızlandırdım şu an yürümüyor koşuyordu Roninin atına yaklaşınca biraz yavaşladım şimdi atlarımız yan yana yürüyordu .
“Yarışalım mı?.”sorusuna karsılık gülümsedim .
“Beni yenebileceğini umarım düşünmüyorsundur Ronin”beni yenemezdi.
“Aklımı okudun tabikide seni yeceğimi düşünüyorum. Şu ağacın yanına ilk ulaşan kazanır”Gösterdiği ağaca baktım çokta uzak değildi .
“Mandy sıkı tutun yoksa yolumuza ruhun olmadan devam etmek zorunda kalabiliriz.”
“Küçük kız haklı Edwin.Ama ben yoluma bir cesetle devam etmem bu yüzden seni burada bırakmamı istemiyorsan iyi tutun.” Sonunda şu korumanın adını öğrenebildim her neyse Mandy’nin tutuşu sıkılaşıyordu ama fazlaca artık bana sarılıyordu ama nefes alışımı engelliyordu.
“Mandy sana sıkı tutunmanı söylemiştim beni boğmanı değil”
“Özür dilerim ama korkuyorum”
“Merak etme düşmezsin ama sen yinede dikkatli ol” şimdi nefes alabiliyordum.
“Artık başlayalım mı” kafamla onayladım .
“Ben saymaya başlıyorum” ben saymazsam onun sayacağı yoktu.
“bir…”
“iki..”
Daha üç deme me kalmadan atı koşmaya başlamıştı.
“Dikkar et de tozumu yutma küçük kız”
“Seni…”
Bende hemen arkasından atıma komut verdim .Hileci bir adamla yarışma yapmak kadar kötü birşey yok seni aptal yerine koyması yokmu insanı deli ediyor.Birde arkasından tozumu yut diyor ya bu gel beni öldür demek.Her neyse ona yetişebilirdim ma biraz atın sınırlarını zorlamam gerekecek bir komut daha verdiğimde daha da hızlandı .Ronin’ni geçmiştim keşke durup yüzünün aldığı hali izleyebilsem ama kazanmam gereken bir yarış vardı atım dahada hızlandı ve Ronin’le arayı açtı karşıya baktığımda ağaca ulaştığımı fark ettim biraz daha gittikten sonra ağacı geçmiştim yarışı ben kazanmıştım.Atımı durdurdum Mandy attan inip biraz uzaktaki başka bir ağacın yanına koştu ve kusmaya başladı.Aslında o kadar da sallanmamıştık ama sanırım biraz korktuğu için böyle oldu. Mandy’ nin iyi olup olmadığını kontrol etmeye çalışırken hileci ile Edwin de gelmişti .Edwin aynı Mandy gibi attan indi ve çimenlerin üzerine yattı.
“Neden yarışmak zorundaydınız ki”Edwin’nin cümlelerinden sadece bunu anlamıştım diğerleri daha çok küfür gibi geliyordu.Bakışlarımı ondan çevirip attan inen Ronin’ne baktım .Bende attan indim ve tam karşısında durdum.
“Neden hile yaptın hileci.”
“Hile yapmak yasak diye bir kural koyduğumuzu hatırlamıyorum”
“Kural koymamamız hile yapabileceğin anlamına gelmiyor ve ayrıca hile yapmana rağmen ben kazandım.”
“Bunu kabul etmiyorum”
“Neden hilen işine yaramadığı içinmi yoksa atının yavaş gittiği için mi”
“Onlarda var ama daha çok Edwin yüzünden.”
Yerde yatan adam kafasını kaldırdı.
“Pardon da ben ne alaka sen atı sürerken ben düşmeme çabası veriyordum”
“Edwin’ni neyle besledilerse baksana kocaman adam o atın üzerindeyken at nasıl hızlı gitsin onu taşıması bile mucize”gerçekten egosu incinmesin diye ne bahane bulacağını merak ediyordum ama bu cevap karşısında kendimi tutamadım bir kahkaha attım. Biz konuşurken yanımıza Mandy de geldi tepeden bağladığı saçları dağılmıştı yüzü solmuştu.Yüzünde sinirli bir ifade vardı.
“Umarım bunu bir kez daha yapmazsınız .”Mandy daha çok yalvarıyormuş gibi söylemişti cümlesini.
“Yapacaksanız benim olmadığım bir gün yapın.”bu cevap ayağa kalkıp bize doğru gelen Edwinden gelmişti elinde bir toprak şişe vardı genelde onun içine su doldurulurdu.Elindeki şişeyi Mandy’ye uzattı .Mandy Edwinin elindeki şişeyi aldı ve yüzünü yıkadı birazda su içti ve bana uzattı.Bende gerçekten susamıştım şiseyi aldım ve biraz su içtim.Toprak şişenin tadı suya geçmişti ve soğuk kalmıştı.Bu su bana iyi gelmişti .Şişeyi tekrar Edwine uzattım.O da su içerken ben atımın yanına doğru yürüdüm biraz önce yaptığımız yarış onu biraz yormuş olmalı diye düşünmüştüm ama gayet iyi durumdaydı.Arkamı döndüm ve hileci Ronin’ne bir soru sordum.
“Nekadar yolumuz kaldı hileci.”
“Böyle devam edersek bir haftada anca orada olabileceğiz küçük kız biraz hızlanmalıyız”
“Benimle alay edeceğine gerçekten ne kadar yolumuzun kaldığını söyle”
“Tamam sakin ol.Yarın akşam orada oluruz”
Başka bir şey söylemeden atıma bindim. Mandy de arkama bindi. Mandy’nin bu kadar hızlı ata binmeyi öğrenmesi beni şüphelendiriyordu ama hızlı öğrendiğini düşünüyorum.Mandy bana yalan söylemezdi değil mi.