ANNESİZ BİR KIZ

Ellerim titriyordu . Hemen yanımda duran kıza sordum
“neler oluyor burada” parmağıyla tahtada bağlı olan kızı gösterdi.
“o kız bir cadı ,onun yüzünden şehrimizde bereket eksildi ve şimdi cezasını ödeyecek”
Olamaz birey yapmalıyım hızlı düşün .Kız kendine ne olacağını bildiği için çığlık atmaya başlamıştı bile .Gözlerim dolmaya başlamıştı o ölemezdi o da onun gibi ölmemeliydi .Ben ne yapabilirdim bir dakika ben az önce bir büyü kitabı aldım ve benimde annem cadıydı o zaman benim büyü veya sihir yapabiliyor olmam lazım .Denemekten zarar gelmez koşarak kendime kimsenin göremeyeceği bir yer buldum burası iş görürdü hemen çantamdan kitabı çıkardım ve ı harfinde aramaya başladım hadi zamanım azalıyordu meşale getirdiler bile .Yaşlar gözümden akıyordu ve kitaba damlıyordu .Buldum ışınlama büyüsü okumaya başladım . Ama bir dakika ben bu malzemeleri bulasıya kadar kız çoktan ölmüş olur . Sayfanın sonunda büyüyü gerçekleştirmek için bir cümle vardı onu yanıma ışınla bu cümleyi sesli söyleyince kitabın içinden ışık çıktı neler oluyordu yanlış bir şey mi yaptım .Işık o kadar güçlüydü ki gözümü kapatmak zorunda kaldım.Işık gitmişti gözümü açtığımda karşımda bir kız vardı bir dakika bu kız kazıkta bağlı olan kız .Üstünde kirden artık gri olmuş beyaz bir elbise vardı kız şok olmuştu kendini ölüme o kadar hazırlamıştı ki sadece şunu diyebildi
“Ne yaptın sen”
Ben hala ağlıyordum ayağa kalktım ve o kız öyle bir sarıldım ki sanki ona sarılıyordum kız hala olayın şokunu atlatamamıştı ama benim sarılmama karşılık vermişti .Sanırım kızı yakılmadan birkaç saniye önce kurtarmıştım çünkü insanların sesleri gelmiyordu sanırım kızın çoktan öldüğünü düşünüyorlar. Ben biraz sakinleşince kızdan ayrıldım ve çantamı aldım içinden bir elbise çıkardım gerekten evden çıkarken onca kıyafetin arasında bu elbiseyi mi almıştım her neyse çantamdan daha giyilebilecek durumda olan pantolon ve kazak çıkardım kıza uzattım
“Al bunları giy”
“Teşekkür ederim”
“Sonra teşekkür edersin buradan hemen gitmezsek bu sefer ikimizi birden yakarlar”
Cümlemi bitirir bitirmez harekete geçti bende onunla birlikte çantamı topladım üç dakika sonra ikimizde hazırdık kızın elinden tuttum ve koşmaya başladım daha güvenli bir alana geçtiğimizde yere oturdum kızda yanıma oturdu.Sohbet başlatmak için soru sordum.
İsmin ne”
“Mandy senin ismin ne”
“Mary ama konumuz bu değil Mandy onlar senden ne istiyorlardı bana bunu söyle”
Derin nefes aldı ve konuşmaya başladı.
“Benim cadı olduğumu söylüyorlar”
“Gerçekten cadı mısın”
“Evet ve bunu nasıl öğrendiklerini bilmiyorum” bunu söylerken karnı guruldadı sanırım acıkmıştı çantamda kalan son elmayı ona verdim .
Bu kız işime yarardı ondan bazı büyülerin nasıl yapıldığını öğrenebilirim
“Seninle bir anlaşma yapalım Mandy bana bildiğin büyüleri sihirleri öğret bende seni yanımda tutayım” biraz düşündükten sonra cevap verdi
“Peki anlaştık o zaman”
…
Öncelikle kendimize kalabileceğimiz bir ev bulacaktık biraz araştırma yaptıktan sonra şehir meydanına biraz uzak bir kulübe bulduk bu evde kalacaktık çünkü bu evin sahibi yıllar önce ölmüştü çocukları evi bize vermeyi kabul ettiler hem de bedava burada kalacaktık aynı zamanda bu ev bizim geçim kaynağımız olacaktı ikimizde büyü yapabilmemiz , ilaç yapabildiğimiz için aktarcı olmaya karar verdik çevredeki insanlar bizi ziyaret edip yaptığımız ilaçları kullanıyorlardı akşamları Mandy bana bazı büyülerin yapımını anlatıyordu .Onu kurtardığım gün en güçlü büyücülerin bile yapamadığı bir şey yapmıştım hiçbir karışım yapmadığım halde büyü yapabilmiştim bunu tekrar denediğimde olmamıştı bunu nasıl yaptığımı bende bilmiyorum her neyse bu aktarcılık çok para kazandırıyor bu paralarla kitap alıp okuyorduk bu sayede bilmediğimiz hastalık tedavisi yok tu .
Her akşam yaptığımız gibi bu akşamda Mandy bana büyü yapmayı anlatıyordu onunla iyi anlaşıyordum aramızda yaş arkı yoktu aynı yaştaydık . onu kurtarmasaydım kendimi hiç affetmezdim çünkü onunla aynı kaderi yaşayan birini tanıyordum annemi.
On yıl önce
“Koş Mary sakın arkana bakma”
“Bunu nasıl yaparım anne seni bırakamam”
“Mary beni dinle eğer gitmezsen bana yapılanların hesabını kim soracak”
Doğru söylüyordu onun intikamını ben alacaktım .
“Merak etme anne büyüdüğümde senden daha güçlü olacağım ve onlara hesap soracağım.
Bunu annem için yapacaktım onun intikamı benim saltanatım olacaktı o gün geldiğinde herkes bana yalvaracaktı ama gözlerinin yaşına bakmayacaktım
“Sana söz veriyorum anne intikamını almadan ölmeyeceğim”
“Şimdi gitmelisin Mary ama sakın arkana bakma”
Annemden ayrılıp koşmaya başladım arkama bakmadan koştum hem de nefes nefese kalasıya kadar.Yaklaşık yarım saat sonra dinlenmek istedim ormana doğru koşmuştum ama ormana giremeden yorulmuştum buradan meydan çok net gözüküyordu meydan kalabalıktı sanırım bu gündü ne olacağını biliyordum annemi öldüreceklerdi ama neden bunu yapacaklardı annem kötü biri değildi annemi platforma çıkardıklarında gözlerimden yaş
Akmaya başlamıştı bile daha fazla izleyemeyecektim ama bu manzara içimde alevlenen intikam ateşini büyültmeye yetmişti