AÇ OLAN KÜÇÜK KIZ

Gerçekten çok yoruldum.Artık akşam olmaya başamıştı ve görünürde ağaçtan başka birşey yoktu .Karnım çok açtı en son dün akşam yemek yemiştim .Yemek yemeyi unutmuştum .
“Biraz daha bişeyler yemezsem öleceğim.”
“Bende yemeliyim çok açım”benim cümlemin ardından Mandy de aç olduğunu söylemişti atımı durdurdum ve aşağı indim ayaklarımın ağrıdığını hissediyorum .Mandy’de inince kendimi yere attım ayakta duracak gücüm kalmadı.Ronin’ de yanımızda durmuş atın üzerinden yerde yatan bana bakıyordu . Mandy atın üzerindeki kitaplarımızı koyduğumuz heybenin içini açıp eliye birşey aramaya başladı .Ne aradığını bilmiyordum ama bulamayınca gözleri büyüdü.Biraz daha sert bir şekilde aramaya devam edince merak edip sordum.

“Ne arıyorsun Mandy”ağlamaya yakın bir sesle sorumu cevapladı.
“Evden çıkmadan önce yanıma birazda tarçınlı çörek almıştım ama şimdi onları bulamıyorum”çörekleri bulmak için bende ayağa kalktım diğer torbaya baktığımda bura da olmadığını gördüm.
“Onları yolda düşürmüş olabilirmiyiz” diye bir fikir yürüttüm ama Mandy başını olumsuz anlamda salladı.
“O çöreklekleri boşuna aramayın” arkamı döndüğümde Ronin ve Edwin’nin attan inip yanımıza geldiklerini gördüm.Bize çörekleri aramamızı bırakmamızı söyleyen Edwin’ne baktım.
“Neden aramayacakmışız” sorduğum sorudan sonra güldü.Bunda komik bir şey olduğunu düşünmüyorum.
“Çünkü onlar artık midemde.” Söyleği cümle karşısında donup kaldım.Bizim aradığımız çörekleri yemişti.Bu günde aç kaldık.
“Ne yapın sen .”Mandy’nin sesi biraz yüksek çıkmıştı.
“Kim yaptıysa ellerine sağlık çünkü çok lezzetliydi”sonra Ronin Edwin’ne dönüp .
“Bana niye vermedin.Hepsini kendin mi yedin Edwin.”
Olamaz şimdi biz ne yiyecektik.Akşamda oluyor .Yanımızda duran ağacın yanına yürüyüp kendimi yere bıraktım .Ayakta duracak gücüm bile kalmadı.
“Hemen gidip bize yiyecek birşey bulun yoksa ikinizi yemek zorunda kalacağım”
Mandy yanıma gelip yere yattı.
“Neden ben buluyorum Edwin bulsun sonuçta o yedi çörekleri .”
“Siz hala gitmedinizmi on dakikanız var .On dakika sonra yiyebileceğimiz bir şey bulamazsanız gözüme gözükmeyin.”
Mandy sözünü bitirince söylenerek bizden uzaklaştılar.ben gözlemi kapatıp beklemeye başladım.Biraz zaman geçtikten sonra gözlerimi açtım.Mandy Edwin’ni azarlıyordu.
“Aptal. Bunlar zehirli.Bunları yersek ölürüz.”
“En azından sizden kurtulmuş olurum.”
“Bu nu çöreklerimizi yemeden önce düşünseydin bize yemek aramak zorunda kalmazdın.”
“Ama çörekler muhteşemdi.Sizin şu Justin denilen çocukla tartışmanızla çok iyi gitti.”
“Ahh.Tanrım sanırım açlıktan öleceğim.”Mandy sitem ediyormuş gibi söylemişti.
Ayağa kalkıp Mandy’ nin yanına gittim.Edwin’nin elinde porsuk ağacının kırmızı meyveleri vardı.
“O kadarda zehirli görünmüyorlar” Edwin umarım bu meyveleri yemeyi düşünmüyordur.
“Senin on zehirli görünmüyor dediğin meyveler baş dönmesi,kalp ritminin bozulması,güçsüzlük ve bilincin kaybolmasına neden oluyor.”Mandy’nin sesi öfkelendiğini gösteriyordu .Edwin elindeki meyveler sanki bir anda canlanacakmışta onu yiyecekmiş gibi meyveleri yere attı.
“Bütün bunları bu meyve mi yapıyor.Çok sevimli görünüyordu.”
Edwin’nin bize yiyecek birşey bulabileceğini sanmıyorum.Bize getirdiği meveden anlaşıldığı üzere bu konularda pek bilgisi yoktu.Son umudumuz Ronin’di umarım o bize yiyebilecek birşeyler bulabilrdi.
…

Ronin’den de umudumu kaybettim çünkü bir saattin yanımıza gelmedi.Umarım kurtlar tarafından avlanılmamıştır çünkü onun için kralı karşıma almak istemiyorum.Artık güneş batmıştı .Işık ve ısınmak için küçük bir ateş yakmıştık .Ve biz hala açtık.
“Ahh.Sanırım annemi görüyorum.”
“Mary sakın öleyim deme”Mandy benimle birlikte yerde yatıyordu.
“Merak etmeyin.Açlıktan ölen bir den fazla insan gördüm ve son halleri sizin durumunuza benzemiyordu.”Mandy Edwin’nin yüzüne yumruk atmamak için zor duruyordu ama Edwin’nin son cümlesi onu çıldırtmıştı.Mandy kalktı artık yatmıyordu oturuyordu.
“Bana bak Edwin .Bir cümle daha söylersen seni getirdiğin o zehirli meyvelerle birlikte toprağa gömerim.”Şu an ben bile korkmuştum.Açken Mandy benim tanıdığım Mandy değildi.
“Neden kızıyorsun Mandy.Sadece sağlıklı bir insanın bişey yemeden en az iki hafta yaşayabileceğini söylemek istemiştim.”
“Sen benim ölümümü görmeyeceksin Edwin.”
“Sormaya korkuyorum ama neden göremeyecekmişim”
“Kaçmaya başlasan iyi olur çünkü seni şimdi öldüreceğim Edwin.”aynı anda ayağa kalktılar .Mandy Edwin’ni kovalamaya başlamıştı bile.Bu hallerine aç olmasam gülerdim. Mandy koşarken yerdeki Edwin’nin getirdiği meyveleri aldı.Edwin yanıma geldiğinde onu Mandy’den korumam için yalvarıyormuş gibi bakıyordu ama acımak yok.Kaçmasın diye kolundan tuttum.Mandy gelince diğer kolundan tutu sağ elindeki meyveleri Edwin’nin azına doldurmaya çalışıyordu.Biz Edwinle uğraşırken karşıda duran Ronini yeni görüyordum ne zamandır bizi izliyordu.Edwin’nin kolunu bıraktım ve hemen ayağa kalktım.Mandy benim baktığım yere bakınca benim gibi ayağa kalktı.Edwin’de Ronin’ni görünce mutlu olduğu belli oluyordu.
“Efendim sizi bana tanrı gönderdi.” Ayağa kalkıp Ronin’nin yanına koştu ve arkasına saklandı.
“Lütfen beni şu katillerden kurtarın.”
“Bir katil olmadığım kalmıştı o da oldu Edwin sayesinde.” Gerçekten bir bu kalmıştı olmadığım.
“Bu konuyla sonra ilgilenicem Edwin şimdi yemek yemek istiyorum.”Ronin söylediklerinden sonra elini havaya aldırdı.
“Bakın ne buldum”Roninin elinde fazlaca et vardı sanırım tavşan avlamıştı .Elinde tuttuğu ete çok sevinmiştim.Bize doğru geldiklerinde ateşin yanına oturdu ve etleri diğer elinde tuttuğu çubuklara geçirdi ve ateşe tutu.
“Neden bu kadar geç kaldığın anlaşılıyor .Gelmeyince ben kurtlar tarafından yendiğini düşünmeye başlamıştım bile.” Gerçekten ondan umudumu kesmiştim.
“Bu hayvan iki saat önce ağaçların arasında zıplıyordu.”Mandy doğru söylüyordu ama şu an bu konuları düşünmek istemiyorum.
“Belki aç olmadığım bir zaman onun için üzülebilirim”şu an tek düşündüğüm yemek yemek olduğu için beynime başka duygular gelmiyordu.
“Bu iki saat önce ağaçların arsında dolaşan yaratık beni ne kadar peşinde koşturdu sen biliyormusun. Söylenmeyi bırak.”
Sanırım fazlasıyla koşmuştu ve yorulmuştu .Daha fazla kimse konuşmadı.yemeğimiz bitince geceyi burada geçirmeye karar verdik atesin yanında yatıyordum gerçekten açlık çok zor bir durum. Kendimi bu gün fazlaca yormuştum bu yüzden kendimi uykuya teslim ettim.