Tehlikeli Oyun & Yangın

Dışarıda yükselen siren sesleri ve arka sokaklardan gelen bağırmalar, gecenin karanlığını tamamen yırtıyordu. Alya, çatı katındaki camın kenarından aşağıya, mahallenin girişine baktı. Yağmurun altında beliren gölgeler, silah sesleri ve panik... Karan’ın dünyası sadece tutkudan ibaret değildi; burası her an birinin yok olabileceği bir savaş alanıydı.Alya odada volta atarken kapı aniden savrularak açıldı. İçeri giren Karan’dı. Ancak bu kez yalnız değildi; gömleğinde taze kan lekeleri vardı ve sol omzunu hafifçe tutuyordu. Nefes nefeseydi ama gözlerindeki o tehlikeli, yırtıcı bakış hâlâ yerli yerindeydi."Karan!" Alya gayriihtiyari ona doğru koştu. "Sana ne oldu? İyice kontrolden çıktı her şey..."Karan kapıyı arkasından kilitleyip sırtını kapıya yasladı. Gözleri Alya’yı bulduğunda sert çehresi hafifçe gevşedi. "Sadece küçük bir sıyrık," dedi boğuk bir sesle. "Rakip çete alanımıza girmeye çalıştı ama bedelini ödediler."Alya dinlemedi. Karan’ın yanına varıp elini tuttu ve onu koltuğa doğru çekti. "Otur şuraya. Yara bandı ya da tentürdiyot var mı burada?"Karan bir şey söylemeden Alya’nın kendisiyle ilgilenmesine izin verdi. Alya, Karan’ın tişörtünü yavaşça yukarı doğru kaldırırken parmakları adamın sıcak tenine temas etti. O an ikisinin de nefesi kesildi. Odadaki çatışma havası, saniyeler içinde yakıcı bir çekime dönüştü."Benden korkman gerekiyordu, Alya," diye fısıldadı Karan. Sesi bir uyarıdan ziyade bir davet gibiydi. Parmakları Alya’nın belini buldu ve onu kendine doğru çekti. "Ama sen yaralarımı sarıyorsun."Alya, elindeki pansuman malzemelerini bıraktı. Karan’ın kucağında, onun derin bakışlarının tam karşısındaydı. Gözleri Karan’ın dudaklarına, ardından göğsündeki dövmelere kaydı."Korku..." dedi Alya, nefesi Karan’ın boynuna değerken, "...bazen en büyük arzunun maskesidir."Karan daha fazla dayanamadı. Elini Alya’nın ensesine koyup onu kendine çekti ve dudaklarını Alya’nın dudaklarıyla buluşturdu. Bu, sakin bir öpücük değildi; gecenin öfkesini, sokakların tehlikesini ve aralarındaki engellenemez arzuyu barındıran sert, tutkulu ve yakıcı bir birleşmeydi.Karan’ın elleri Alya’nın belinden kalçalarına doğru kayarken, Alya parmaklarını adamın koyu renk saçlarına doladı. Sokaktaki siren sesleri hâlâ uzaktan duyuluyordu ama o an ikisi için de dışarıdaki dünya tamamen yok olmuştu.Karan, Alya’yı hafifçe kaldırıp yatağa doğru yöneldiğinde, dudakları hâlâ kadının boynunda iz bırakıyordu. "Bu gece..." dedi Karan, nefes nefese, "...benim kurallarımla yanacağız."