Güvenli Evde Kıyamet

Liman çatışması Zafer’in geri çekilmesiyle sonuçlanmıştı ama ana lider henüz yakalanamamıştı. Karan, Alya’yı korumak amacıyla onu limandan çıkarıp dağ yolundaki güvenli eve geri getirdi. Şehirde büyük bir av başlamıştı.Gece yarısını geçtiğinde evde derin bir sessizlik hakim kılınmıştı. Karan salondaki camın kenarında silahını temizliyordu. Alya ise mutfakta yarasına pansuman yapmak için sıcak su hazırlıyordu.Aniden evin ön camları büyük bir gürültüyle patladı. Sis bombaları ve el bombaları içeri fırlatıldı."Alya, yere yat!"Karan kendisini Alya’nın üzerine attı. Duman odayı kaplarken kapı kırıldı. İçeri giren adamların başında bizzat Zafer vardı. Yüzü kan içinde, gözleri hırsla dönmüş haldeydi."Karan!" diye bağırdı Zafer. "Bu oyun burada biter! Mahallemi aldın, adamlarımı öldürdün! Ama bu kızı ve seni burada gömeceğim!"Karan dumanın içinden bir kaplan gibi fırladı. Silahlar havada uçuştu, iki adam birbirine girdi. Karan, Zafer’in elindeki silahı tek bir tekmeyle düşürdü. İkili salondaki ahşap masayı devirerek yere kapıştı. Yumruklar, kan ve öfke birbirine karışıyordu.Zafer belinden çıkardığı avcı bıçağını Karan’ın kaburgasına doğru savurdu. Karan bıçağı son anda bileğinden yakaladı ama bıçağın ucu derisini çizip kanı fışkırttı."Seni o kızla birlikte yok edeceğim!" diye böğürdü Zafer.O sırada Alya yerdeki silahı kavradı. Adrenalin vücudundaki tüm korkuyu yok etmişti. Zafer, Karan’ın üzerine çökmüşken Alya silahı Zafer’in sırtına dayadı."Bizi kimse yok edemez," dedi Alya.Zafer arkasına dönmeye fırsat bulamadan Karan, Alya’nın bu hamlesinden faydalanarak Zafer’in elindeki bıçağı ters çevirdi ve adamın boğazına sapladı.Zafer’in gözleri büyüdü, boğazından hırıltılar çıkarak Karan’ın üzerine yığıldı.Geniş salon bir kez daha sessizliğe büründü. Zafer’in cansız bedeni kenara kayarken Karan nefes nefese yattığı yerden doğruldu. Yanındaki Alya’ya baktı. Kadın silahı yavaşça yere bıraktı ve Karan’ın kucağına doğru çöktü....