Geceye Düşen Gölge

Sokak lambasının sarı ışığı, yağmurun ıslattığı asfaltın üzerinde titrek yansımalar bırakıyordu. Gece yarısını çoktan geçmişti ve arka sokaklar, şehrin gürültüsünden uzak, kendi karanlık kurallarıyla nefes alıyordu.Karan, deri ceketinin yakalarını kaldırıp sigarasından derin bir nefes çekti. Duman, soğuk havada yavaşça dağılırken gözleri sokağın başındaki hareketlilikte kilitlenmişti. O, bu sokakların sadece hakimi değil; aynı zamanda koruyucusu ve en tehlikeli gölgesiydi."Her şey hazır, abi," dedi arkasından yaklaşan Barut. "Karakarakış gelmeden sevkiyatı tamamlarız."Karan başını hafifçe salladı ama bakışları bir an olsun yumuşamadı. "Hata istemiyorum Barut. Bu gece sadece işimizi yapıp çıkacağız."Tam o sırada, sokağın derinliklerinden gelen topuklu ayakkabı sesleri ve ardından gelen sert bir fren sesi sessizliği bıçak gibi kesti. Karan reflekse yakın bir hızla elini belindeki silaha götürdü.Sokağın köşesinden koşarak çıkan Alya, nefes nefese kalmıştı. Arkasındaki iki gölge onu takip ediyordu. Gözleri Karan’ın durduğu gölgeliğe takıldığında, bir anlık tereddüt yaşadı. Kaçtığı tehlike mi daha büyüktü, yoksa karşısında duran bu adamın yaydığı tehlikeli aura mı?Alya, düşünmeye vakit bulamadan Karan’a doğru koştu. Karan, kadını belinden yakalayıp arkasına çekerken, takipçilerin karşısına bir duvar gibi dikildi."Yanlış sokaktasınız," dedi Karan, sesi soğuk ve emrediciydi.Takipçilerden biri silahını çıkarmaya yeltendiğinde, Barut çoktan tetiği çekmiş, sessizliği bozan ilk el ateş sesi sokakta yankılanmıştı. Kısa süreli bir arbedenin ardından sokak yeniden sessizliğe gömüldü.Karan, arkasındaki kadına döndü. Bakışları, Alya’nın titreyen ama pes etmeyen gözleriyle buluştu. Aralarındaki mesafe kapandıkça, havadaki gerilim sadece korkudan değil, aniden alevlenen karşı konulmaz bir çekimden beslenmeye başladı.Karan, parmaklarını Alya’nın çenesine koyarak yüzünü kendine doğru kaldırdı. "Kimsin sen? Ve benim sokaklarımda ne arıyorsun?"Alya, adamın derin bakışları karşısında nefesini tuttu. "Kaçıyordum... Ama sanırım daha büyük bir yangının içine düştüm."Karan’ın dudaklarında belirsiz, tehlikeli bir tebessüm belirdi. "Buradan çıkış yok, küçük kız. Bu gece benimlesin."