8. Bölüm — Yasaklı Kapı

Ertesi sabah Simay üniversiteye geldiğinde İshak'ı aradı.
“İshak!”
İshak birkaç metre ileride yürüyordu. Sesini duyunca durdu.
“Ne var?”
Simay yanına geldi.
“Dün gece bizi takip eden kişi kimdi?”
“Bilmiyorum.”
“Bana yalan söyleme.”
İshak ona baktı.
“Yalan söylemiyorum.”
Simay birkaç saniye sessiz kaldı.
“Peki neden bu kadar ciddisin?”
“Çünkü bazı şeyleri bilmemek senin için daha iyi.”
Simay kollarını bağladı.
“Buna ben karar veririm.”
İshak hafifçe başını salladı.
“İnatçısın.”
“Sen de huysuzsun.”
“Bunu zaten biliyorum.”
Simay gülümsedi.
Tam o sırada İshak'ın telefonu çaldı.
Ekrana baktığında yüzündeki ifade değişti.
Lilith'in Gözyaşları.
Arayan kişi kulübün güvenlik sorumlusuydu.
İshak telefonu açtı.
“Konuş.”
Karşıdaki kişi hızlıca bir şeyler söyledi.
İshak'ın kaşları çatıldı.
“Kim?”
Kısa bir sessizlik.
“Tamam. Ben geliyorum.”
Telefonu kapattı.
Simay hemen sordu:
“Ne oldu?”
“Bir iş.”
“Ben de geleyim.”
“Hayır.”
“Niye?”
“Çünkü orası güvenli değil.”
Simay gözlerini kıstı.
“Tamam.”
İshak şaşırdı.
“Tamam mı?”
“Evet.”
Simay gülümsedi.
“Ben de seni takip etmeyeceğim.”
İshak ona şüpheyle baktı.
“Cidden mi?”
“Cidden.”
İshak motosikletine binip uzaklaştı.
Simay birkaç saniye arkasından baktı.
Sonra gülümsedi.
“Tabii ki takip edeceğim.”
Lilith'in Gözyaşları
İshak kulübe geldiğinde içerideki hava gergindi.
Güvenlik görevlisi yanına koştu.
“İshak, biri içeri girmeye çalışmış.”
“Kim?”
“Bilmiyoruz. Kamerada yüzü net görünmüyor.”
İshak güvenlik kameralarının bulunduğu odaya girdi.
Görüntüyü birkaç kez izledi.
Karanlıkta kapüşonlu biri binanın arka tarafında dolaşıyordu.
Sonra kameraya doğru dönmüştü.
İshak görüntüyü durdurdu.
Boynundaki küçük sembole baktı.
Yüzü bir anda değişti.
“Bu imkânsız…”
Adamın boynunda Kaybedenler Kulübü'ne ait eski bir sembol vardı.
İshak'ın geçmişinden biri geri dönmüştü.
Tam o sırada kapının önünden bir ses geldi.
“İshak?”
İshak hızla arkasını döndü.
Kapıda Simay duruyordu.
İshak'ın yüzü düştü.
“Sen ne yapıyorsun burada?”
Simay masumca gülümsedi.
“Gezmeye geldim.”
“Simay!”
“Tamam, tamam. Merak ettim.”
İshak yanına gidip sesini alçalttı.
“Sana buraya gelme demiştim.”
“Biliyorum.”
“Burası oyun değil.”
Simay ilk kez onun sesindeki gerçek korkuyu fark etti.
“İshak…”
İshak birkaç saniye sustu.
Sonra kapıyı gösterdi.
“Gitmeni istiyorum.”
Simay başını salladı.
“Tamam.”
Fakat tam dışarı çıkacakken yerdeki eski sembolü gördü.
“Bu ne?”
İshak'ın bakışları sertleşti.
“Hiçbir şey.”
Simay sembole tekrar baktı.
“Bu… Can'ın eşyalarında gördüğüm sembole benziyor.”
İshak donup kaldı.
“Ne dedin?”
Simay ona döndü.
“Can'ın bir defterinde buna benzer bir işaret vardı.”
İshak'ın yüzündeki bütün renk çekildi.
Çünkü ilk kez iki ayrı dünya birbirine bağlanmıştı:
Can.
Kaybedenler Kulübü.
Ve şimdi…
Lilith'in Gözyaşları.
İshak Simay'a baktı.
“Can'ın defteri nerede?”
Simay'ın yüzündeki gülümseme kayboldu.
“Evde.”
İshak derin bir nefes aldı.
“Onu bulmamız gerekiyor.”
“Niye?”
İshak gözlerini sembolden ayırmadı.
“Çünkü Can'ın ölümüyle ilgili bilmediğimiz bir şey olabilir.”