4. Bölüm — Gece Yarısı

Ertesi gün Simay, üniversitenin bahçesinde arkadaşlarıyla oturuyordu.
Elindeki meyve suyunu karıştırırken bir anda dün geceyi hatırladı.
Lilith'in Gözyaşları.
İshak'ın oraya neden gittiğini hâlâ bilmiyordu.
“Simay?”
Yanındaki arkadaşının sesiyle düşüncelerinden sıyrıldı.
“Efendim?”
“Sen bizi dinlemiyorsun.”
“Dinliyorum ya.”
“Ne konuşuyorduk?”
Simay birkaç saniye düşündü.
“Şey…”
Arkadaşları gülmeye başladı.
“Kesin aklında biri var.”
Simay hemen itiraz etti.
“Yok artık! Kim olacak?”
Tam o sırada kampüsün girişinden bir motosiklet sesi geldi.
Simay'ın bakışları istemsizce oraya kaydı.
İshak.
Arkadaşlarından biri:
“Senin huysuz çocuk geldi.”
Simay hemen ona döndü.
“Benim değil!”
“Öyle diyorsun ama gözlerin başka şey söylüyor.”
Simay cevap vermeden İshak'a baktı.
İshak motosikletini park edip kampüse girdi.
Göz göze geldiler.
İshak başıyla küçük bir selam verdi.
Simay da gülümseyerek el salladı.
İshak yanlarından geçerken Simay seslendi:
“İshak!”
İshak durdu.
“Ne?”
“Dün gece nereye gittin?”
İshak'ın yüzü bir anda ciddileşti.
“Niye soruyorsun?”
“Merak ettim.”
“Merakını gideremem.”
Simay dudaklarını büzdü.
“Çok gizemlisin.”
“Öyle olmaya çalışmıyorum.”
“Bence çalışıyorsun.”
İshak hafifçe başını salladı.
“Dersim var.”
“Tamam, huysuz.”
İshak uzaklaşırken Simay arkasından gülümsedi.
Ama İshak'ın yüzündeki ifade değişmişti.
Çünkü Simay'ın Lilith'in Gözyaşları hakkında daha fazla soru sormasını istemiyordu.
Gece
Saat 00.13 olmuştu.
Simay yatağında dönüp duruyordu.
Uyuyamıyordu.
Bir süre sonra telefonunu aldı.
Pencereden dışarı baktığında uzaktan motosiklet sesi duydu.
Simay yatağından kalktı.
“Bu saatte kim geziyor?”
Perdeyi biraz araladı.
Aşağıdaki yolda bir motosiklet hızla ilerliyordu.
Sürücüyü göremedi.
Ama içinden garip bir his geçti.
“İshak mı acaba?”
Merakı ağır bastı.
Montunu üzerine geçirip yurttan çıktı.
Şehrin diğer tarafında İshak, Lilith'in Gözyaşları'nın önünde motosikletini durdurdu.
Kapıyı açtı.
İçeride gece dövüşleri için hazırlıklar yapılıyordu.
İshak ringin kenarında durdu.
Tam o sırada telefonu çaldı.
Arayan numarayı görünce yüzü değişti.
Telefonu açtı.
“Ne oldu?”
Karşıdaki kişi birkaç saniye konuştu.
İshak'ın bakışları sertleşti.
“Emin misin?”
Kısa bir sessizlik.
“Tamam. Ben hallederim.”
Telefonu kapattı.
O sırada kapının dışından bir ses geldi.
İshak başını çevirdi.
Tak.
Kapı hafifçe hareket etmişti.
İshak hemen kapıya doğru yürüdü.
Kapıyı açtığında dışarıda kimse yoktu.
Sadece gecenin sessizliği vardı.
Ama yerde bir şey duruyordu.
Bir motosiklet kaskı.
İshak kaskı yerden aldı.
Kaşları çatıldı.
“Kim bıraktı bunu?”
Birkaç metre ötede ise karanlığın içinde biri onu izliyordu.
İshak henüz farkında değildi.
Ama Lilith'in Gözyaşları artık sadece onun sırrı değildi.
Ve Simay'ın merakı, onu bu karanlık dünyanın kapısına her geçen gün biraz daha yaklaştırıyordu.