3. Bölüm

Baver!"Helin’in dudaklarından dökülen feryat, odanın taş duvarlarında çınladı. Hiç düşünmeden kapıya doğru atıldı ama Karan bir hamlede kolunu yakalayıp onu geriye savurdu."Otur oturduğun yerde!" diye gürledi
Karan. Sesindeki soğukluk gecenin karanlığından bile tehlikeliydi. "Tek bir adım atarsan, o kurşunu sıkan ben olurum!""O benim abim!" Helin göğsünü nefes nefese kaldırıp indirirken Karan’ın gözlerine nefretle baktı.
"Onu öldürmelerine izin vermeyeceksin!"Karan cevap vermeden kapıyı açtı ve hızla merdivenlerden aşağı inmeye başladı. Helin ise arkasındaki korumayı sertçe itip peşinden koştu. Şahmaran Konağı’nın arka avlusu, meşalelerin sarı ışığı altında adeta bir cadı kazanına dönmüştü.Avlunun ortasında, sol omuzunu tutan Baver duruyordu. Etrafı silahlı adamlara sarılmıştı.
Karan, adımlarını yavaşlatıp kalabalığın arasından öne çıktı. Belinden çıkardığı silahın namlusunu doğrudan Baver’e doğrulttu."Sana bu topraklara adım atmaman söylenmişti Baver Ateş," dedi Karan, sesi ölüm gibi sakindi. "Hem kız kardeşimi kaçırıyorsun hem de gelip benim konağıma sızıyorsun!""Karan, yapma!" Helin avluya dalarak Karan ile abisinin arasına kendini attı. "Onu vuracaksan önce beni vuracaksın!
Bana söz verdin, bu nikah kıyıldıysa kan dökülmeyecek dedin!""Helin... Çekil aradan!" diye inledi Baver. "’rojini almadan gitmem... O benim karım artık!"Agit Şahmaran öfkeyle öne çıktı. "Töre tek taraflı işlemez! Madem bu berdel kıyıldı, madem kızımız kaçırıldı; bu leke ancak nikahla kapanır!"Karan’ın gözlerinde çakan şimşekler gecenin alacakaranlığını böldü. Silahı yavaşça indirdi ama hırsını alamayarak Baver’in göğsüne sert bir darbe indirdi.
Baver yere kapaklandı.Karan, Helin’in kolundan tutup geriye çekerken adamlara döndü ve gürledi:"Atın şunu konağın dış kapısının önüne! Yarın güneş doğduğunda imam da gelecek, Ahmet Ateş de! Madem kız kardeşimi kaçırmaya cesaret etti, töre neyse ona boyun eğecek. Rıjin ile bu konakta nikahı kıyılacak! Buradan kaçmak yok, saklanmak yok. Şahmaranlar’ın damadı olarak bu törenin diyetini ödeyecek!"Helin duyduklarıyla rahat bir nefes alacağını sandı ama
Karan’ın gözlerindeki o karanlık ifade gerçeği yüzüne çarptı. Abisi hayattaydı ama artık o da bu kapana kısılmıştı.Karan, Helin’i tekrar üst kattaki odaya çıkardı. Kapıyı sertçe kapatıp kilitledi. Helin hırsla onun göğsüne vurdu.
"Abimi kapının önüne atmak, onunla dalga geçmektir!"Karan, Helin’in bileklerini yakalayıp onu duvara yasladı. İkisinin de nefesi birbirine karışıyordu."Abinin canını sana bağışladım Helin," dedi Karan, gözlerinin içine yakıcı bir öfkeyle bakarak.
"Şimdi o da senin gibi bu törenin esiri. Yarın imam nikahı kıyıldığında iki aile de birbirine kör düğümle bağlanmış olacak."Helin, bileklerindeki baskıya rağmen gözlerini kaçırmadı.
"Biz asla bir aile olmayacağız Karan."Karan’ın dudaklarında tehlikeli bir tebessüm belirdi. Yüzünü Helin’in boynuna doğru yaklaştırdı. "Görünen o ki, bu konaktan ikimiz de kaçamayacağız Helin Şahmaran.
Düşmanınla aynı çatı altında, aynı kadere mahkum olmaya hazır ol..."Tam o sırada konağın alt katından büyük bir gürültü koptu. Konağın kapısına atılan Baver’in çığlığı ve dışarıdan gelen fren sesleri geceyi böldü. Bir konvoy dolusu araç Şahmaran Konağı’nı ablukaya alıyordu...