3. BÖLÜM

Birlikte arabaya doğru ilerlemeye başladılar. Anastasia evini tarif etti. Sessiz bir yolculuk sürdürüyorlardı. Fazla uzun sürmeden Azat bu sessizliği bozdu.
-Çok sıkıldıysan şarkı açabilirsin.
-Olur açayım.
Radyoyu açar açmaz Sezen Aksu'nun "Kurşuni Renkler" şarkısı çalmaya başladı.
-Sezen Aksu, sever misin?
-Severim.
Anastasia farkında olmadan şarkıyı mırıldanmaya başlamıştı.
-Yok olamaz dur dur, gidemezsin
Azat bir şey demeden sadece dinlemişti.
-Vay sesin güzelmiş doktor hanım.
-Ha? Ne?
-Sesin diyorum hiç fena değilmiş.
-Ha, teşekkür ederim.
Azat sadece gülümsemişti. Aynı anda şarkıyı devam ettirdiler:
-Yok olmaz erken daha, biraz geç kalın ne olur
Hiç hazır değilim henüz
Ne olur baharlarımı, bırakın bir süre daha
Tanıdık değil bana güz.
Azat Anastasia'yı evinin önüne bırakmıştı.
-Teşekkürler Azat.
-Rica ederim doktor.
Anastasia elini kapı koluna atmıştı ki Azat tekrar konuştu.
-Senden bir şey isteyebilir miyim doktor?
-Tabii yapabileceğim bir şeyse, elbette.
-Telefon numaran.
-Efendim?
-Telefon numaranı verir misin?
Anastasia önce anlamsız baktı. Daha sonra da çok kararsız bir şekilde numarasını verdi.
-İyi akşamlar.
-İyi akşamlar.
Azat Anastasia'nın eve girmesini bekledi. İçeri girince direkt olarak konağa doğru sürdü. Konağa ulaşınca arabasını park etti, içeri girecekken sağ kolu olan aynı zamanda kardeşi olarak gördüğü çocukluk arkadaşı Şahin yanına geldi.
-Azat, Anastasia Marshall'ı araştırmamı istemiştin.
-Evet, söyle Şahin.
-Rusya'da doğup büyümüş. 28 yaşında. Doğuştan kalp hastası, panik atağı var. Biyolojik anne ve babasıyla konuşmuyor. 32 yaşında bir ablası var. Biyolojik ailesinden sadece onunla konuşuyor. O da Rusya'da bir şirkette yönetici. Şimdiye kadar yalnızca bir kez erkek arkadaşı olmuş. Onunla da ayrılmışlar. Ayrılıktan 5 ay sonra ise buraya gelmiş. Bu kadar bilgiye tek ulaşabildim ağam. Ha bir de şey var. Biyolojik ailesi doğar doğmaz yetimhaneye bırakmış. 7 sene boyunca yetimhanede kalmış daha sonra ise bir aile tarafından evlatlık edinmiş. Buraya gelmeden önce orda onlarla yaşıyormuş. Buraya gelince ise sadece telefonla iletişim kurmaya başlamışlar.
-Eyvallah, sağ ol Şahin.
Azat Şahin'i geride bırakarak odasına gitti. Şahin'in söyledikleriyle Anastasia'yı daha da merak etmişti. Bu kadın da anlayamadığı bir şeyler vardı. Daha önce hissetmediği duyguları hissediyordu. Telefonunu çıkardı, WhatsApp'a girip Anastasia ile olan sohbet yerine tıkladı. Yazıp yazmamak arasında kalmıştı. Kendiyle olan küçük savaşına yenik düşüp yazmaya karar verdi.
-Selam, nasılsın? 20.12
-Kimsin? 20.50
-Azat ben. Numaranı vermiştin, yazmak istedim. Rahatsız mı ettim? 20.52
-Çok pardon ya. Unutmuşum, kusura bakma. 20.52
-İyiyim, sen nasılsın? 20.52
-İyiyim ben de. 20.53
-Yaran nasıl oldu? Ağrın sızın var mı? 20.55
-Arada bir sızlıyor ama iyiyim. 20.55
-Çok ayakta kalmamaya çalış, yarın pansumanın var zaten gelince bakarım tekrar. 20.56
-Tabii, tabii ki gelirim. 20.57
-Tamam o zaman yarın görüşürüz. 20.57
-Doktor, bir şey diyeceğim. 20.57
-Buyur? 20.58
-Yarın müsait misin? 20.58
-Ne için? 21.00
-Mesai bitiminde biraz zaman geçirebilir miyiz diyecektim. 21.02
-Biz mi? Neden ki? 21.02
-Seni daha yakından tanımak istiyorum. 21.02
-Neden? 21.03
Odanın kapısı çalınca Azat mesajı görüldü de bırakmak zorunda kalmıştı.
-Gir.
İçeri Şahin girdi.
-Ne oldu Şahin?
-Rahatsız ediyorum ama arkadaşlar biraz önce öğrendiler. Anastasia Marshall, sanırım Rusya'da konuştuğu bir erkek arkadaşı var.
Azat'ın o an yüzü düştü. Sebepsizce sinirlendi.
-Sağ ol Şahin, sen çıkabilirsin.
Telefonunu açtı, hızlıca Anastasia'ya yazdı.
-Sen biriyle mi görüşüyorsun doktor? 21.14
-Ne? Neden soruyorsun? 21.21
-Soruma cevap ver. 21.21
-Sana ne bundan? 21.21
-Haklısın doktor. Kusura bakma, haddimi aştım. Yarın görüşüyor muyuz? 21.22
-Olur görüşelim. 21.23
-Tamam o zaman mesai bitimine yakın gelirim, pansumanı yaparsın daha sonra da çıkarız olur mu? 21.23
-Olur. Görüşürüz o zaman. 21.24
-Görüşürüz. 21.24
Azat telefonu kapatıp gülümsemeye başlamıştı. Odanın kapısı tekrardan çalınca üstünü başını düzeltip gülümsemeyi kesti.
-Gel.
İçeri annesi girmişti.
-Buyur ana, gel.
-Nasılsın oğlum?
-Sağ ol ana iyiyim çok şükür. Sen nasılsın?
-İyiyim bende oğlum. Şey için geldim ben. Yarın Ezo gele-
Azat annesinin cümlesini bitirmesine izin vermeden sözünü kesti.
-Ne diye geliyor ana? O kadın bu konağa ayağını basmayacak.
-Bir dur oğlum, sakin. DNA testi yapmak için gelecek. Birlikte şu sağlık ocağına uğrayın, testlerinizi yapın. Bizde ona göre bir karar verelim.
-Karar marar yok ana. O evlilik olmayacak. Yarın Ezo'yu ararım, gelir. Gideriz sağlık ocağına.
-Çocuk senden ise olacak Azat!
-Çocuk benden değil, ana.
-Onu göreceğiz Azat Ağa.
-İyi geceler Serda Hanımağa'm.
-İyi geceler.
Annesi odadan çıktı, Azatta kıyafetlerini değiştirip eşofman takımını giydi. Bir an önce uyumaya çalıştı.

...

Sabaha kadar bir o yana bir bu yana dönüp durdu. Daha fazla dayanamayıp güneş doğar doğmaz kalktı. Önce duşunu aldı daha sonra ise eşofmanını giyip aşağı kahvaltı sofrasına indi.
-Günaydın, Zerda Sultan.
-Günaydın oğlum.
-Bu gece biraz geç geleceğim, ana.
-Hayırdır, oğlum?
-Sevkiyat var, orda duracağız.
-Tamam oğlum, dikkat edin.
-Sağ ol, anne.
Azat kahvaltısını etti. Telefonunu çıkarıp Ezo'yu aradı.
-Bir saat sonra hazır ol. DNA testi için sağlık ocağına gideceğiz, Ezo.
-Tamam.
Azat görüşürüz bile demeden telefonu Ezo'nun suratına kapattı. Odasına çıktı, kıyafetlerini değiştirdi ve arabanın anahtarını alıp konaktan çıktı. Arabaya bindi. Arabayı çalıştırmadan önce telefonunu çıkardı. Anastasia ile olan sohbetlerine girdi.
-Günaydın, doktor. 08.41
Bir kaç dakika Anastasia'nın cevap yazmasını bekledi. Cevap gelmeyince arabayı çalıştırmaya karar verdi. Tam çalıştıracakken Şahin arabanın camını tıklattı.
-Söyle Şahin? Bu sefer noldu?
-Ağam, şirkette bir kaç sorun varmış. Seni çağırıyorlar.
-Benim biraz işim var Şahin, sen git şirkete. Orda işlerin başında dur ben gelene kadar.
-Tamamdır.
Azat arabayı çalıştırdı. Ezo'nun bulunduğu konağa sürmeye başladı. Telefonu titreyince ekrana baktı. Anastasia'dan gelen bildirimi görünce heyecana kapıldı. Hemen telefonu eline aldı ve sohbete girdi.
-Günaydın da... 09.00
-Sen her gün böyle yazacak mısın? 09.00
-Rahatsız mı oldun? 09.01
-Bilemiyorum. 09.01
Azat, Anastasia'nın bu cevabıyla ekrana kitlendi. Ezo'nun evine ulaşınca telefonu kapattı ve Ezo'yu beklemeye başladı. 7 dakika sonra Ezo geldi. Arabaya bindi. Sessiz bir yolculuğun ardından sağlık ocağına ulaştılar.
-Sen gir, sıra al. 2 dakika sonra geliyorum.
-Tamam.
Azat cebinden çıkardığı sigara paketinden bir dal sigara çıkardı. Yaktı, arabasına yaslanıp içmeye başladı. Bitmesine yakın içerden Ezo seslendi.
-Azat hadi aşkım, sıra bizde.
-Ezo! Bana ulu orta yerde aşkı-
Sözü yarıda kesilmişti Azat'ın. Çünkü tam o sırada Anastasia ile göz göze gelmişti. Hiçbir şey demeden adımlarını hızlandırarak sağlık ocağına girdi. Ezo'nun kolundan tuttuğu gibi hemen bir köşeye çekti.
-Ben senin aşkın falan değilim Ezo! O çocuk benden de değil, bunu ikimiz de biliyoruz. Ama bekle sen ne de olsa çıkacak o sonuçlar. İşte o zaman seninle hiçbir bağım kalmayacak.
İçeriden tekrar seslendiler.
-Ezo Kadıoğlu.
-Buradayız, geliyoruz.
Ezo hemen Azat'tan uzaklaşarak doktor odasına girdi. Ardından Azat da odaya girdi.
Anastasia her ikisine de tek tek bakarak çok resmi bir şekilde konuştu.
-Buyurun, şikâyetiniz nedir?
-DNA testi doktor. DNA testi yaptıracağız.
Anastasia Ezo'ya bakarak konuştu.
-Kaç haftalık gebesin?
-On dört.
-Tamam. Azat Bey, sizi dışarı alabilir miyim?
Azat tek kaşını kaldırarak Anastasia'ya baktı. İçinden "Azat Bey mi dedi o?" diye geçirdi. Daha sonra hiçbir şey demeden sessizce dışarı çıktı.