Bölüm 6

Sabah alarm çalmadan uyandım. Gözlerimi açar açmaz aklıma gelen ilk şey karşı ev oldu. Birkaç saniye tavana baktım. “Sakin ol Azra.” dedim kendi kendime.
Dayanamadım.

Yavaşça kalktım, perdeye doğru yürüdüm. Elim perdeye gitti ama bir an durdum. Ya o da bakıyorsa? Kalbim yine hızlanmaya başladı.

Perdeyi minicik araladım.

Tam o anda karşı evin kapısı açıldı.

Aras dışarı çıktı.

Bir an göz göze geldik. Bu sefer kaçamadım. O hafifçe gülümsedi. Ben de istemsizce
gülümsedim ve perdeyi kapattım.

“Tamam. Bu gerçek.” diye fısıldadım.

Aşağıdan annemin sesi geldi:

“Azraaa geç kalacaksın!”

Hızla hazırlandım. Çantamı aldım. Kapıyı açarken içimde tuhaf bir heyecan vardı.

Apartmandan çıktım.

Ve tahmin ettiğim gibi…

Aras kapının önündeydi.

Elini cebine sokmuş, sanki beni beklemiyormuş gibi duruyordu ama bakışları direkt bana döndü.

Aras: Günaydın.

Azra: Günaydın…

Kısa bir sessizlik oldu.

Aras: Dün mesajı görünce şaşırdın mı?

Azra: Biraz… Numaramı nasıl bulduğunu düşünüyordum.

Aras hafifçe güldü.

Aras: Anneler hızlı kaynaşıyor.

İkimiz de gülümsedik
.
Aras: Okula gidiyorsun değil mi? Birlikte yürüyelim mi?

Kalbim “evet” diye bağırıyordu. Ama sesim daha sakin çıktı.

Azra: Olur.

Yan yana yürümeye başladık. İlk birkaç dakika sessiz geçti. Ama bu rahatsız edici bir sessizlik değildi. Sanki ikimiz de aynı şeyi düşünüyorduk.

Aras: Taşındığımı görünce pencereye baktın.

Bir an durdum.

Azra: Nereden biliyorsun?

Aras: Çünkü ben de baktım.

Yanaklarım ısındı.

Tam o sırada arkadan bir ses duyuldu.

Mira: AAAAAA beraber gidiyorsunuz!

Arkasını dönüp baktım. Mira koşarak geliyordu, yüzünde kocaman bir sırıtış.

Mira: Günaydın Aras.

Aras: Günaydın.

Mira bana anlamlı anlamlı baktı.

Mira: Ben biraz geriden geliyim ya, siz konuşun.

Azra: Mira!

Ama o çoktan yavaşlamıştı.

Aras hafifçe gülümsedi.

Aras: Arkadaşın bizi yalnız bırakmaya kararlı galiba.

Azra: Maalesef.

Okula yaklaştığımızda kalbimdeki heyecan yerini garip bir mutluluğa bırakmıştı.

Tam kapıdan girecekken Aras bana döndü.

Aras: Bu arada… Taşınma sebebimi merak ediyor musun?

Azra: Biraz.

Aras birkaç saniye sustu.

Aras: Belki de senin yüzündendir.

Nefesim kesildi.

Aras göz kırpıp okula doğru yürüdü.

Ben olduğum yerde kalakaldım.

Bu ne demekti…?